Cześć, Marku. Po prawie dwóch latach od premiery albumu Wiatr zespołu Genius Ultor, którego jesteś rdzeniem, doczekamy się jego winylowego wydania. Czy jakieś wyjątkowe uczucia towarzyszą Ci w związku z tym? Winyl powrócił do łask, może nawet został nieco napompowany przez rynek.

Czuwaj. Wrócił w karykaturalnej formie, zdaje się, że większą wartość ma deseń tworzywa niż skorzystanie z ciepła i ograniczonej, ale świetnie słyszalnej dynamiki nagrań. Dla mnie rządzi taśma, najbardziej zmusza do przesłuchania całości. Jest niewygodna w obsłudze, ale dobrze nagrana brzmi najlepiej. Mało mam uczuć; w tym przypadku przeżywałem coś podczas prac nad płytą, teraz zaobserwowałem u siebie tylko poczucie obowiązku, żeby nie spierdolić czegoś przy projektach do wersji winylowej. Genius Ultor to zespół Augusta, ja miałem wizję na płytę Wiatr i byłem kimś w rodzaju producenta. Nie cierpię tego sztucznego skracania dystansu i używania mojego imienia, kojarzy mi się z dzisiejszymi przekupniami wszystkiego; oni tak się zwracają do niewinnych. A może winnych.

Okej, Zgorzel. Tu mnie mocno zaskoczyłeś mówiąc, że jesteś wielkim fanem taśmy. Czy słuchając muzyki bardziej bazujesz na zebranych i nieco wiekowych kasetach z lat 90., czy może nabywasz również nowe premiery na kasetowym nośniku? Chociaż z nowymi rzeczami jest dużo trudniej, bo tylko “więksi” robią ukłon w tę stronę maniaków.

Dużo słucham kaset, mam też kilka nowych. Z nowymi jest taki szkopuł, że jest jedna fabryka tlenku żelaza na świecie, ze trzy firmy robiące taśmy i ich koszt jest idiotyczny. Sam chcę robić kasety, mam już TT Boży plan zniszczenia. Jest też kilka płyt, co się kurzą coraz mocniej i one też pójdą na taśmy.

Powiedziałeś, że miałeś wizję na płytę “Wiatr”. Co było rdzeniem? Dźwięki, czy warstwa tekstowa?

Pretensjonalnie to zabrzmi, ale tym zjawiskiem był wiatr. Wizja puchła wokół niego. Wszystkie elementy się składały do kupy równolegle, taki proces; były też scenografie, ognie, flagi.

“Wiatr” brzmi dość surowo jak na obecnie panujące standardy. Nie kusiło Cię, żeby wzmocnić ścieżkę audio ponownym miksem i masterem specjalnie na to wydawnictwo?

Standardy są dla ludzi potrzebujących. Muszą mieć powtarzalność, jakiś tam porządek w czymkolwiek, geometrii otoczenia, równo nasadzonych drzewach w lesie, mierzalnych wartościach, tych samych riffach, albo ich braku, wyczyszczonych zębach albo dźwiękach. Potrzebują bezpieczeństwa. Sam się boję, ale nie aż tak. Mastering na winyl został jeszcze bardziej stonowany. Kiedy słuchałem tej płyty, czasami płynąłem sobie tak hipnotycznie, czasami chciało mi się niszczyć otoczenie. Ta muzyka zdaje się prosta, ale wcale taka nie jest, myślę, że to nam się najbardziej udało. Dobrze, że upłynęły te dwa lata, jest lepsza chwila na nowe spojrzenie. Zawsze chciałem tworzyć muzykę skomplikowanie prostą.

Jak wyglądała sesja nagraniowa? Czy musieliście się wyjątkowo przygotowywać do nagrywania na setkę?

Bynajmniej. Robiliśmy normalne próby i kiedy byliśmy ograni do poziomu niuansów, nagraliśmy. Nagrywanie na setę podnosi wiele walorów, warunkiem koniecznym jest jednak, żeby muzycy byli ze sobą zgrani. W Piekłoniebie nagrywam takich odważnych, jestem zdecydowanym wrogiem klejonki. W stolarstwie również. Przy takiej sesji najwięcej znaczy pomieszczenie, staram się dokumentować jego brzmienie, nie poszczególnych składowych. Stąd dużo wiatru w Wietrze. I tak nie osiągnęliśmy poziomu SETA 100, osobno nagrałem śpiew i solówkę. Korci mnie, żeby osiągnąć ten poziom wykonawczo-realizacyjny, trzeba świecić przykładem.

Skoro “najwięcej znaczy pomieszczenie”, to czy uważasz, że Piekłoniebo jest jakoś wyjątkowo zaadaptowane akustycznie w porównaniu do innych konkurencyjnych miejsc?

Znaczenie ma szereg czynników, sprawa bazowa to kubatura pomieszczenia, w tym wysokość. Dźwięk musi się zmieścić. Kwestia wykończeń jest też ważna, ale drugorzędna. Byłem w kilku miejscach “konkurencyjnych” i większość to gówno. Ale daleko mi do samozachwytów, są miejsca, o których mógłbym pomarzyć. Grunt, że wystarczy, aby zmieścił się u mnie dźwiękowo zespół metalowy.

Nie ukrywam, jestem laikiem w aspekcie technicznym studia nagraniowego. “Wiatr” nagraliście w standardzie SETA 80, ale mówisz też o SETA 100. Na czym polega różnica?

SETA 100 znaczy, że wszystko, co znajduje się na nagraniu zostało zarejestrowane podczas jednej sesji, w jednym pomieszczeniu i jako całość wykonania danego utworu. Mniejsze wartości oznaczają szacunkowo ile było sety w secie. Nagrania szeregowe na poszczególne ślady w ogóle nie są brane pod uwagę, przynajmniej instrumentaliści muszą wykonać utwór na żywo. Nie edytuje się też nagrań. Standard wymyśliłem kiedyś przed południem.

Standard wymyślony na własne potrzeby (śmiech). Dobra. Utwór numer 4, czyli Koń turyński, to ponad 15-minutowa kompozycja. To również tytuł węgierskiego filmu. Czy to przypadek, czy może raczej element inspiracji?

Świadoma inspiracja, to arcydzieło. A nasz numer miał z osiemnaście minut na próbach, ale August wcześniej dał znać na garach, że kończymy, podczas nagrywania. W utworze jest motyw muzyczny z filmu, a w filmie jest jeden motyw muzyczny. Film gasi światy.

Koń turyński to stary film. Oszczędny w formie, ale z głębokim przekazem. Obecnie przez szybko płynący czas społeczeństwo konsumuje kinematografię niczym podróżujący człowiek stołujący się w McDonald’sie. Masz jakąś receptę na takowe podejście do pochłaniania filmów i seriali?

To nie jest stary film. Nie mam recept, nie zapisują mi. Z resztą nie widzę tu choroby, wszystko idzie zgodnie z planem.

O jakim planie mówisz?

Zmonopolizowania ekonomii za pośrednictwem wykształcenia wzorowych bezwolnych konsumentów-pacjentów, gdzie między innymi tuzy kinematografii skłaniają do właściwych zachowań. Od marnotrawienia czasu, poprzez izolację, do przewartościowywania postaw bohaterskich.

Coś w tym jest. Konsumując filmy i seriale w ilościach hurtowych, spotkałem się z tezą, że w ten sposób marnotrawimy czas. Że lepiej zrezygnować z tych subskrypcji i zmienić swój sposób na wykorzystywanie swojego wolnego czasu.

Precz z subskrypcjami. Apeluję o zmianę modelu spędzania wolnego czasu, można na przykład liczyć pociągi, popijając bełty. Później można wziąć po bełcie butlę i popędzić na najbliższy reichstag. Kupą mości panowie, kupą. Późniy gore.

Czy może jednak obcowanie z mądrzejszą częścią kinematografii, z której możemy wyciągnąć wnioski i przełożyć na swoje lepsze życie ma jednak sens? Tylko tu jest trochę jak z muzyką w obecnych czasach. Coraz ciężej jest oddzielić ziarno od plew.

Nie wiem, czy kino albo muzyka są mądre. Kura może być mądra. Albo ślepa.

Coś mi mówi, że chętnie byś stworzył blackmetalową ścieżkę muzyczną do filmu. Co musiałby spełnić film, abyś taką propozycję przyjął?

Musiałbym go nagrać. Ale nie widzę takiego mariażu poza dokumentem, najlepiej o przyrodzie.

Jesienno-zimowa aura gdzie wiatr wiedzie pierwsze skrzypce?

Ale to już było. Mi się lato sprawdza, albo miasto.

Na płycie “Wiatr” jak dla mnie teksty są ekstremalnie poetyckie. Jak powstają liryki o tak niebanalnym charakterze?

Powstają w głowie czytelnika. Słowa podsuwają obrazy, one się wyświetlają człowiekowi w głowie, przechodzą przez filtr doświadczeń i skojarzeń, wywołują emocje. Albo na odwrót. Trzeba starać się tylko podsunąć odpowiednie obrazy, jeśli czytelnik w ogóle nas obchodzi.

Zazwyczaj pytając muzyków odnośnie sfery lirycznej wydawnictwa, dość często spotykam się z odpowiedziami wymijającymi, że “należy je samodzielnie zinterpretować”. A co Ty mógłbyś mi powiedzieć o Wietrze i słowach zawartych na tej płycie? O co tam chodzi?

Chwila, sięgnę po brewiarz. O, jest zabawnie i poważnie, wesoło i smutno, słodko, gorzko, kwaśno, słono i ostro. Jest komentarz na temat spolegliwości, i mimo bycia w jednym stadzie, to bogini matka i jej wszystkie cyce są nasze. Nie reszty ułomnej. Chyba chodzi o zrozumienie tego. I widzę, że o tępych pisałem, co adorują antagonistę bóstwa plemienia pustynnego, wciąż od nowa konstytuując reżim obcego kręgu kulturowego, co powraca do sprawy cyców, które, korzystając z oślepienia ułomnych, starają się doić obce stwory udające dzieci. Mamy też pejzaż atomowy, żeby było konwencjonalnie niekonwencjonalnie, oraz o takich, co skupiwszy możliwości z owoców pracy głupców, dołki pod sobą kopią, aby w nie wpaść i ukryć się przed pejzażem się już roztaczającym. Co im nie pyknie. Jest też oda do starości. Wszystko przeniknione wiatrem. A Koń turyński jest piosenkową wersją monologu Bernarda z Konia turyńskiego. Są też rozliczne nawiązania do geniuszu wcześniejszych Geniusów po klasyków literatury i kiczu. Generalnie to jest wszystko trochę o budowie świata, a ornamentem są podmuchy wiatru.

Jakby nie patrzeć, Genius Ultor w tym roku świętuje ćwierć wieku działalności. Co prawda kilka lat pod innym szyldem, ale jednak. Wydaliście tylko trzy albumy. Muzyka to nie zawody sportowe, ale czy nie masz “za złe”, że w ciągu tego czasu mogliście więcej stworzyć?

Czysto kronikarsko i bez ciągłości. Kra założył Infernal Frost i chciał, by był to zespół. Później funkcjonował jako twór przyboczny Stillborn, rozmieniając energię na drobne. Nie można powiedzieć, że jest to dwudziestopięciolecie zespołu.

Mamy “Wiatr”. Co teraz?

Teraz chyba będzie Grób. Ale nie powiem czyj.

Artykuł ZGORZEL (Genius Ultor): „tym zjawiskiem był wiatr” pochodzi z serwisu KVLT.

Z tej okazji Deformeathing Production w kooperacji z zespołem od kilku miesięcy przygotowuje wznowienie tego tytułu.
Płyta ukaże się w styczniu 2025 roku jako CD oraz limitowany winyl.
Album został poddany ponownemu masteringowi za który odpowiedzialny jest Haldor Grundberg z Satanic Audio.
Za nową oprawę graficzną zadbał Pawel Ozon (XXV The Sign).

Artykuł Reedycja CHRIST AGONY „Elysium” z okazji jubileuszu 25-lecia pochodzi z serwisu KVLT.

Potężny materiał Tenebris „The Odious Progress” oryginalnie wydany w 1994 roku. Dokładnie na 30-lecie limitowana wersja deluxe w trzech wariantach kolorystycznych. Ciężka, 180 gr. płyta spakowana w solidny gatefold + 4-stronicowa wkładka z tekstami oraz autorskimi grafikami przygotowanymi specjalnie na to wydawnictwo. „Szymon” przygotował również wyjątkowy, okolicznościowy liner notes zamieszczony we wkładce do płyty. Mastering pod winyl wykonany tradycyjnie w Satanic Audio.

Data wydania zaplanowano na 22.11.2024.
Na www.deformeathing.com ruszył już pre-order!

Artykuł Ruszył pre-order TENEBRIS „The Odious Progress” (LP) pochodzi z serwisu KVLT.

Potężny materiał Tenebris „The Odious Progress” oryginalnie wydany w 1994 roku. Dokładnie na 30-lecie limitowana wersja deluxe w trzech wariantach kolorystycznych. Ciężka, 180 gr. płyta spakowana w solidny gatefold + 4-stronicowa wkładka z tekstami oraz autorskimi grafikami przygotowanymi specjalnie na to wydawnictwo. „Szymon” przygotował również wyjątkowy, okolicznościowy liner notes zamieszczony we wkładce do płyty. Mastering pod winyl wykonany tradycyjnie w Satanic Audio.

Więcej informacji wkrótce.

Artykuł TENEBRIS „The Odious Progress” na płycie winylowej pochodzi z serwisu KVLT.

Darkside: przedsprzedaż: 10.11.2021, data wydania: 26.11.2021
Moonlight – Act III: przedsprzedaż: 03.12.2021, data wydania: 14.12.2021

Komentarz Cezara:
„Po albumie Daemoonseth – Act II’sytuacja w Christ Agony uległa zmianie, pojawiły się spięcia które finalnie skutkowały zerwaniem kontaktów. W zespole pojawili się nowi ludzie – Mauser i Gilian. Nowy skład, nowa energia… Materiał od ręki zaczął się pisać, praktycznie płynąć sam – jak rzeka. Czysta, niczym niezmącona energia. Intensywny czas, codzienne próby w olsztyńskim kasynie garnizonowym, szlifowanie materiału oraz zwieńczenie spędzonego razem czasu w postaci koncertów. Pełna satysfakcja z tworzenia oraz możliwości zaprezentowania tych utworów na żywo.
Ten album nagrałem z nowymi ludźmi, a samo przejście między pierwszym, a drugim składem odbyło się bardzo szybko. Dobrze wspominam ten okres – spędzaliśmy ze sobą dużo czasu, czy to na próbach czy w podróżach. Być może to był nawet najlepszy czas w historii Christ Agony jeśli chodzi o stosunki wewnątrz zespołu.
Act III to był nasz sukces, każdy był zadowolony. Zrealizowaliśmy to, co sobie zaplanowaliśmy. Nikt nie wywierał na nas żadnej presji, co z resztą wcześniej też nie miało miejsca. Nie dopuszczałem do sytuacji, żeby ktokolwiek wpływał na nasza muzykę. To był świetny okres, który do dziś wspominam bardzo dobrze.
Szaleństwo lat 90-tych, mnóstwo znajomości, wiele koncertów, poznawanie nowych miejscowych kapel, silne więzi i poczucie spełnienia. Te lata to esencja moich bardzo dobrych wspomnień.
Wydanie vinylowych reedycji to okazja do przywołania tychże wspomnień które, jak mniemam, nie tylko we mnie zostały obudzone.”

Cezar wspomina:
„Materiał na Darkside zacząłem pisać tuż po nagraniach Moonlight – Act III’ Od początku zakładałem, że będzie to coś odmiennego stylistycznie, coś co poprowadzi na chwilę zespół w inne muzyczne rejony… Z pełną determinacją walczyłem o to, aby Darkside ukazał się właśnie pod szyldem Christ Agony… Tak – od samego początku chciałem, aby poprzednie trzy płyty nie były jedynym wyznacznikiem charakteryzującym ten zespół.
Darkside – Ta płyta powstawała przez kilka miesięcy. Komponowałem sam, praktycznie w ciszy, otoczony tylko starą poezją. Nigdy nie ulegałem żadnym naciskom z zewnątrz dotyczącym tego jak ma wyglądać, jak ma brzmieć i co ma grać zespół Christ Agony. Zawsze robiłem w tym zespole muzykę taką, jaką chciałem stworzyć w danym momencie. A to był bardzo specyficzny okres w moim życiu. Wiele osób odradzało mi realizację tego materiału.
Udział Docenta w nagraniach Darkside był dość istotny. Wszystkie ścieżki perkusyjne były zaaranżowane w całości przez niego. Z Docentem mieliśmy wspólny mianownik – słuchaliśmy podobnych wykonawców i muzyki nie tylko z pogranicza metalu… Bardzo się cieszę, ze mogłem z Nim nagrać akurat ten album.”

Artykuł Wznowienia płyt Christ Agony na winylowym nośniku pochodzi z serwisu KVLT.

Premiera reedycji płyty Rebellion zaplanowana jest na 28 maja br i ukaże się trzech kolorystycznych wariantach: standardowym czarnym, marble (limit 200 sztuk) oraz splatter (limit 200 sztuk). Pre-ordery można składać tutaj.

Natomiast wznowienie albumu Eternal ukaże się 25 czerwca 2021 roku i wyjdzie również w trzech wariantach kolorystycznych: standardowy czarny, niebiesko/purpurowy (limit 200 sztuk) oraz purpurowo-czarny splatter (limit 200 sztuk). Pre-ordery można składać tutaj.

Artykuł Winylowe reedycje zespołu Samael pochodzi z serwisu KVLT.

Jeszcze w tym roku kalendarzowym niemiecka wytwórnia wyda reedycje EPek Lost Tales i Nightshade Forests (pre-order).

Wznowienia ukażą się w następujących kolorach:

Pakiet (ściśle limitowany do 100 sztuk):
– Nightshade Forests na purpurowym winylu gatefold
– Lost Tales na czarnym 10″ winylu gatefold z flagą (dostępna tylko w zestawie)

Nightshade Forests w nakładzie 400 kopii jako czysty/biały winyl gatefold
Lost Tales w nakładzie 300 kopii jako czarny 10″ winyl

źródło: bravewords.com
zdjęcie: Manfred Kielnhofer

Artykuł Reedycje EPek zespołu Summoning pochodzi z serwisu KVLT.

Megadeth to zespół, który dzięki niezwykłej determinacji i bezwzględnej konsekwencji nagrywania płyt i koncertowania, przeszedł drogę od bycia gwiazdą klubów po gwiazdę festiwali i stadionów.

Legenda metalu, zespół Megadeth zapowiedział wydanie reedycji trzech albumów: United Abominations (pre-order), Endgame (pre-order) oraz Th1rt3en (pre-order). Wydawnictwa ukazują się 26 lipca 2019 roku nakładem BMG. 

Jedenasty album Megadeth, United Abominations, ukazał się 15 maja 2007 roku I zadebiutował na pozycji 8 listy Billboard, będąc tym samym najwyżej osiągniętą pozycją zespołu od 1994 roku i płyty Youthanasia. Płyta wybrana została metalowym albumem nr. 1 przez różne media, a fani i krytycy uznali ją za jedną z najlepszych płyt zespołu i najlepszą od ponad dekady.

Nowe wydanie płyty zostało całkowicie zremasterowane przez producenta Ted’a Jensena (Guns N’ Roses, Mastodon, Machine Head i Trivium) i zawiera dodatkowy utwór na CD: Out on the Tiles (cover klasyka z repertuaru Led Zeppelin). Album ukaże się pierwszy raz od 12 lat na winylu i ponownie od 3 lat na CD.

Tracklista:
01. Sleepwalker
02. Washington Is Next!
03. Never Walk Alone… A Call to Arms
04. United Abominations
05. Gears of War
06. Blessed Are the Dead
07. Play for Blood
08. Á Tout le Monde (Set Me Free)(featuring Cristina Scabbia of Lacuna Coil)
09. Amerikhastan
10. You’re Dead
11. Burnt Ice
12. Out on the Tiles (bonus track)

Endgame to dwunasty album studyjny thrash metalowej legendy. Ukazał się oryginalnie 15 września 2009 roku. Kontynuował ścieżkę grupy z poprzedniego albumu i zyskał uznanie podobne do poprzedniego albumu. Płyta dostała wiele nagród i określona została mianem ‘niezwykle mocnego albumu’.

Nowe wydanie płyty zostało całkowicie zremasterowane przez producenta Ted’a Jensena (Guns N’ Roses, Mastodon, Machine Head i Trivium) i zawiera dodatkowy utwór na CD: Washington Is Next! (Live). Album ukaże się pierwszy raz od 10 lat na winylu i ponownie od 3 lat na CD.

Tracklista:
01. Dialectic Chaos
02. This Day We Fight!
03. 44 Minutes
04. 1,320’
05. Bite the Hand
06. Bodies
07. Endgame
08. The Hardest Part of Letting Go… Sealed with a Kiss
09. Head Crusher
10. How the Story Ends
11. The Right to Go Insane
12. Washington Is Next (live) (bonus track)

Płyta Th1rt3en dostała nazwę od kolejności w wydawnictwach zespołu. To kolejny klasyk Megadeth i ukazała się 1 listopada 2011 roku. Ciemniejsza, cięższa i bardziej bezpośrednia od poprzednich płyt, stała się jednym z najbardziej wielbionych przez fanów zespołów.

Nowe wydanie zawiera dodatkowy utwór na CD: “Public Enemy No.1 (Live)”. Album ukaże się pierwszy raz od 8 lat na winylu i ponownie od 3 lat na CD.

Tracklist:

1. Sudden Death
2. Public Enemy No.1
3. Whose Life (Is It Anyways?)
4. We the People
5. Guns, Drugs & Money
6. Never Dead
7. New World Order
8. Fast Lane
9. Black Swan
10. Wrecker
11. Millennium of the Blind
12. Deadly Nightshade
13. 13
14. Public Enemy No.1 (live) (bonus track)

źródło: BMG, Bang Music

Artykuł Megadeth – reedycja trzech albumów: United Abominations, Endgame i Th1rt3en pochodzi z serwisu KVLT.

Reedycje dotyczą poniższych tytułów:
– Nothing (2002)
– I (2004)
– Catch Thirty-Three (2005)
– obZen (2008)
– Koloss (2012).
Pre-ordery można składać na stronie internetowej wydawcy – Nuclear Blast Records.

źródło: Nuclear Blast Records na Youtube
zdjęcie: https://www.metal-archives.com/bands/Meshuggah/21

Artykuł Winylowe reedycje zespołu Meshuggah pochodzi z serwisu KVLT.