Zespół ma zatem na siebie jakiś pomysł, który konsekwentnie realizuje. Za to plus. I zapewne ku uciesze słuchaczy, bo Vlad In Tears działa od 2006, a Dead Stories Of Forsaken Lovers to już ich ósmy album. Znak, że odbiorcy są. Te dziesięć kawałków nadaje się na playlisty popularnych stacji, nie gorsząc nikogo, ani nie kusząc czymś szczególnym. Może nawet niektóre z nich miałyby szansę stać się hitami. Bo zgrabnie zespół łączy mocniejszy riff z melancholijną, pełną przestrzeni aurą (Dead). Potrafi zaciekawić rytmicznym rockandrollowym riffem (Tonite, Felt No Pain), albo przywołać senną, ale i niepokojącą atmosferę (Sleep Lover Sleep), a także wypaść po prostu hiciarsko (We Die Together). Nieźle to zaaranżowane, z wykorzystaniem różnych patentów, a jednak pozbawione pierwiastka wyjątkowości, i jakby jednak wykalkulowane.

Problem z Dead Stories Of Forsaken Lovers mam przede wszystkim taki – oprócz braku polotu – że choć każdy z tych numerów w pewnej stylistyce się broni, to jako całość płyta nie ma sobie do zaoferowania tyle, bym do niej wracał. Mam wrażenie, że muzyka rockowa, tracąc swój brudny, buntowniczy charakter, stała się własnym zaprzeczeniem. I trochę tak jest z Zalanym Łzami Vladem. Zbyt wiele w tych piosenkach popowych, koniunkturalnych ukłonów, przykrytych tylko gitarową mocą i dla pozoru osnutych mroczną aurą. Ot, takie markowanie szczerego, rockowego grania. I nie zmienią tego srogie miny muzyków na zdjęciach, tatuaże i kolczyki.

Kto lubi gitarowe piosenki, podane z odrobiną mistyki oraz mocy, przebojowe z założenia, ten sprawdzić może, a nuż mu się spodoba. Dead Stories Of Forsaken Lovers to przy pewnych założeniach udany produkt. Ale jednak produkt. Dodatkowo płyta zawiera akustyczne numery dodane jako bonusy. Niestety, jeśli w podstawowym materiale rażą nieco łzawe momenty bliskie rock gotyckim pościelówkom, to w wersji unplugged wzmaga się ich natężenie. Najciekawiej wypada tu cover Alice In Chains. Może nie każdego taka wersja Man In The Box zainteresuje, ale przynajmniej świadczy ona o wykonawczej odwadze i własnym pomyśle Vlada.

Artykuł VLAD IN TEARS – „Dead Stories Of Forsaken Lovers” (2020) pochodzi z serwisu KVLT.

09-12.07.2020 – Bolków, Zamek Bolków (wydarzenie)

Podczas Castle Party 2020 wystąpią:

Lacrimosa, Juno Reactor, Diary Of Dreams, Blutengel, Closterkeller, Hocico, Inkubus Sukkubus, Artrosis, Das Moon, She Past Away, Drab Majesty, Tides From Nebula, Selofan, Ataraxia, H.EXE, Hell:Sector, Sexy Suicide, Alien Vampires, Kælan Mikla, Funhouse, Kollaps, No More, Krzywdy, Massive Ego, As Night Falls, Nosferatu, Decadent Fun Club, Rosk, Black Tundra, Vlad In Tears, Metus, Nytt Land, Larva, Das Funus, Uncarnate, Pindrops, Them Pulp Criminals, Postcards From Arkham

Źródło: Castle Party

Artykuł Castle Party 2020: znamy pełny line-up imprezy pochodzi z serwisu KVLT.

Supportem tego wieczoru został niemiecki zespół Vlad in Tears, który spokojnie można określić mianem „jedynego w swoim rodzaju”. Pomimo niezbyt dużej frekwencji, kapela została ciepło przywitana. Już na pierwszy rzut oka widać, że jej członkowie stawiają przede wszystkim na styl- skórzane kurtki i kamizelki ponabijane ćwiekami, czarne bandany, motocyklowe buty czy stojak na mikrofon z krzyżem wzbudzają wrażenie, iż mamy do czynienia z „bad boyami”. Wrażenie jednak zostaje nieco zatarte, gdy wokalista z radością chwali się publiczności, że jest gejem.

–It’s nice to be here. Enjoy the night and stay rock!

Tymi słowami Kris Vlad wita się z Gdańskiem po odśpiewaniu pierwszej piosenki. Ich muzyka jest dość specyficzna, łączy w sobie wiele elementów, a zachowanie i ubiór muzyków przypomina czasy wczesnej młodości. Jak twierdzi spotkana przeze mnie znajoma, „gdyby miała teraz trzynaście lat, zapewne by się w nim zakochała. To jest typ muzyka, którego plakaty dziewczynki wieszają sobie nad łóżkiem”.

Ale nie demonizując, od kapeli bije ogromna energia i entuzjazm, szczególnie od wdzięczącego się nieustannie do aparatów gitarzysty, który jak na łobuza przystało, pokazuje do zdjęć środkowy palec. Chwilę później razem z Krisem i basistą Dario Vladem stoją na głośnikach pod sceną, skąd kontynuują grę. Głośniki jednak dość niebezpiecznie się trzęsą i po chwili Kris wywraca się, uderzając głową o kant sceny. Szybko jednak wstaje i jak gdyby nigdy nic śpiewa dalej.

-Nic mi nie jest. Tak jakby ktoś chciał wiedzieć– oznajmia spokojnie w przerwie między utworami.– Kochacie rocka? Podoba wam się? Chcecie usłyszeć The 69 Eyes?

Na każde pytanie odpowiedzią są gromkie okrzyki.

-Zatem chcę, żebyście krzyczeli!

Tłum zaczyna wrzeszczeć, a gitarzysta rzuca w ich stronę kilka pamiątkowych kostek do gitary. Tempo zostaje jednak zwolnione, a panowie grają wolny, balladowy utwór, oświetleni przez błękitne i fioletowe światła. Zaraz jednak znów nabierają rozpędu, a wokalista podryguje na scenie w rytm muzyki, kręcąc wyzywająco biodrami. Czyżby chciał kogoś zainteresować…?

-Spociliście się choć trochę? Wiem, że możecie więcej. Raz, dwa, trzy, krzyczcie!

Widownia oczywiście spełnia jego prośbę.

Występ Vlad in Tears zbliża się do końca. Chłopaki częstują nas jeszcze jednym utworem, po czym Kris mówi po polsku „dziękuję bardzo!” i światła na scenie gasną.

[ngg_images source=”galleries” container_ids=”427″ display_type=”photocrati-nextgen_basic_thumbnails” override_thumbnail_settings=”1″ thumbnail_width=”300″ thumbnail_height=”200″ thumbnail_crop=”0″ images_per_page=”40″ number_of_columns=”3″ ajax_pagination=”1″ show_all_in_lightbox=”0″ use_imagebrowser_effect=”0″ show_slideshow_link=”0″ slideshow_link_text=”[Pokaz zdjęć]” template=”/home/platne/serwer16360/public_html/kvlt/wp-content/plugins/nextgen-gallery/products/photocrati_nextgen/modules/ngglegacy/view/gallery-caption.php” order_by=”sortorder” order_direction=”ASC” returns=”included” maximum_entity_count=”500″]Po niemal półgodzinnej przerwie przychodzi czas na gwiazdę wieczoru. Vlad in Tears zostawili po sobie dobre wrażenie, jednak zebrani ewidentnie czekają na Finów. Witają idoli gorącymi brawami.

-Good evening, Gdańsk– mówi wokalista Jyrki 69. Fani odpowiadają krzykiem. Koncert otwiera utwór Framed in Blood, podczas którego panowie rozkoszują się błyskiem fleszy, a Jyrki wywija nogami niczym Elvis Presley. Gdyby w tej chwili na koncercie pojawił się ktoś, kto nie wie, iż król rock’n’rolla nie żyje, uznałby, że to z pewnością Elvis.

Niesamowite jak połączenie rock’n’rolla z muzyką gotycką może być efektowne… Zarówno kapela jak i widzowie świetnie się bawią, przy utworze Betty Blue kilka osób się nawet wzrusza… Widać jednak, że wiek daje się we znaki- panowie robią co mogą, aby występ był jak najbardziej przesycony energią, lecz nie dają rady tak jak młodsi Vlad in Tears.

W końcu tłum uspokaja się, jedynie pod sceną kilka osób żwawo podskakuje. Większość woli jednak w spokoju delektować się ulubioną muzyką niż szaleńczo tańczyć. Jedynie Jyrki 69 niestrudzenie wywija nogami na scenie. Kilka osób zaczyna klaskać w rytm melodii The Chair.

Energia na chwilę powraca, gdy rozbrzmiewają pierwsze akordy Shallow Graves a następnie Never Say Die okraszony makabrycznym śmiechem, ale cała reszta wydarzenia przebiega dość spokojnie, bez szału i uniesień. Panowie dają się skusić na jeszcze trzy piosenki w ramach bisu, po czym kończą występ. Fani, mimo wszystko, wydają się być zadowoleni.  

[ngg_images source=”galleries” container_ids=”426″ display_type=”photocrati-nextgen_basic_thumbnails” override_thumbnail_settings=”1″ thumbnail_width=”300″ thumbnail_height=”200″ thumbnail_crop=”0″ images_per_page=”40″ number_of_columns=”3″ ajax_pagination=”1″ show_all_in_lightbox=”0″ use_imagebrowser_effect=”0″ show_slideshow_link=”0″ slideshow_link_text=”[Pokaz zdjęć]” template=”/home/platne/serwer16360/public_html/kvlt/wp-content/plugins/nextgen-gallery/products/photocrati_nextgen/modules/ngglegacy/view/gallery-caption.php” order_by=”sortorder” order_direction=”ASC” returns=”included” maximum_entity_count=”500″] 

Zdjęcia: Victoria Argent

Autorką jest Paulina Cirocka

Artykuł The 69 Eyes – Gdańsk (9.11.2016) pochodzi z serwisu KVLT.