Kilka słów o albumie:

BURNING WITCHES podpaliły świat, zapoczątkowując nową falę heavy metalu!

Kiedy BURNING WITCHES spotykają się, świat staje w płomieniach! Wystarczy łyk zaczarowanego naparu heavy metalu, aby kwintet przeniósł słuchacza z powrotem do rozkwitu najgorętszej i najokrutniejszej ery w historii rocka. Zainspirowani znakami rozpoznawczymi klasycznego heavy metalu z lat 80. – takimi jak drapacze chmur solówki gitarowe, tłuczenie, chrapliwe wokale i krzyki oraz szybka perkusja – BURNING WITCHES po raz kolejny uwalniają palący atak na swoim piątym albumie studyjnym i debiutanckim albumie Napalm Records, The Dark Tower. 5 maja 2023 r. Zapnij pas miotły i wyrusz w tę dziką i ognistą przejażdżkę!

Na piętnastu energetycznych utworach BURNING WITCHES biją dzwony na pasterkę w zadymionych, ciepłych barach. Rozpoczyna się „Unleash The Beast”, ryczące, pojedynkujące się gitary walczą ze sobą w znakomitych, szybkich wykonaniach, podczas gdy energia utworu osiąga punkt kulminacyjny, gdy ostry głos wokalistki Laury Guldemond łączy się z potężnymi harmoniami. „World On Fire” najpierw przyspiesza puls słuchacza dzięki rosnącemu napięciu błyskotliwej pracy gitary, zanim melodyjne sześciostrunowe solówki łączą się z niezrównanymi atakami gitary i wyrafinowanymi atakami perkusji – podkreślając czarujące linie wokalne, które wzywają do wieczornego tańca zombie! Niespokojne i intensywne kobiety z BURNING WITCHES niszczą swoje instrumenty w The Dark Tower jak żadne inne, ale w łagodnym, utrzymanym w średnim tempie utworze „Tomorrow” czarownice uspokajają się, by zebrać siły na chwilę. Słodko-gorzkie melodie unoszą się do nieba jak nieważkie pióra, niosąc przesłanie pięciu pewnych siebie kobiet. Ponownie gotowe do stopniowego zwiększania tempa, „Heart Of Ice” i „Arrow Of Time” usidlają ekstrawaganckimi stukaniami gitary i heroicznym wokalem Laury, podczas gdy „The Lost Souls” łączy diabelskie riffy staccato i legato, tworząc złowrogą atmosferę wśród urzekających krzyki pięciu szwajcarskich czarodziejek. Swoim nowym albumem studyjnym BURNING WITCHES nie tylko przywracają dni chwały heavy metalu, ale przekraczają go – chwytając duszę każdego słuchacza energicznymi występami w The Dark Tower.

Wcześniej kapela udostępniła klipy do numerów Unleash The Beast i The Dark Tower.

Tracklista:
01. Rise of Darkness
02. Unleash the Beast
03. Renegade
04. Evil Witch
05. World on Fire
06. Tomorrow
07. House of Blood
08. The Dark Tower
09. Heart of Ice
10. Arrow of Time
11. Doomed to Die
12. Into the Unknown
13. The Lost Souls
14. Shot in the Dark
15. I Wanna Be Somebody

Artykuł Nowe video grupy BURNING WITCHES pochodzi z serwisu KVLT.

Trzecia płyta w dyskografii Lion Shepherd to najambitniejsza produkcja w karierze zespołu. – Podczas sesji wykorzystaliśmy rekordową ilość instrumentów perkusyjnych i strunowych. Czerpaliśmy pełnymi garściami ze wszystkich gatunków muzycznych, które nas inspirują – mówi Kamil Haidar, lider grupy.

Przedstawienie na żywo tak złożonej i bogato zaaranżowanej muzyki nie byłoby możliwe w trio. Na koncertach Kamila Haidara, Mateusza Owczarka i Macieja Gołyźniaka wspomagać więc będą: znakomita wokalistka i multiinstrumentalistka Karolina Skrzyńska (grająca między innymi na tak niezwykłych instrumentach jak lira korbowa i bęben ramowy) oraz Mateusz Szemraj – na gitarze akustycznej, cymbałach i saz.

Plan trasy koncertowej:
10.10.2019 – Toruń, Od Nowa (wydarzenie)
11.10.2019 – Koszalin, Teatr Variete Muza (wydarzenie)
12.10.2019 – Piła, Klub Barka (wydarzenie)
13.10.2019 – Szczecin, Centrum Kultury Euroregionu Stara Rzeźnia (wydarzenie)
14.10.2019 – Poznań, Klub Tama (wydarzenie)
18.10.2019 – Zabrze, CK Wiatrak (wydarzenie)
19.10.2019 – Rzeszów, LUKR (wydarzenie)
20.10.2019 – Lublin, Klub30 (wydarzenie)
21.10.2019 – Białystok, Białostocki Ośrodek Kultury (wydarzenie)
24.10.2019 – Gorzów Wielkopolski, C-60 (wydarzenie)
25.10.2019 – Zielona Góra, Kawon Piwnica Artystyczna (wydarzenie)

Bilety są już dostępne w przedsprzedaży online.

źródło: Halo Media

Artykuł Jesienna trasa zespołu Lion Shepherd pochodzi z serwisu KVLT.

Sam koncert? Głosy są podzielone. Ci , którzy widzieli Slasha po raz pierwszy bądź drugi, są zachwyceni. Jeżeli ktoś jednak na żywo widywał go częściej, może czuć zawód. I ja należę do tej drugiej grupy. To był mój czwarty gig Slasha. Brakowało mi więc elementu jakiegokolwiek zaskoczenia, jakiejś zmiany. Zespół stawia na prostotę- podpinamy gitary do pieca i jedziemy. Z jednej strony to fajnie, bo liczy się przecież surowy i szczery rock `n` roll, ale obawiam się, że wielkie hale przeznaczone są na spektakularne widowiska, a miejsce takich występów jak wczoraj, jest w klubach. I o tym właśnie marzę, by Slasha z Mylesem i resztą zobaczyć w takiej Progresji czy Fabryce. To by była jazda!

Repertuar został skrojony wedle podziału: 1/3 Gunsów, 1/2 kawałki z dwóch ostatnich płyt, reszta to jeden utwór Velvet Revolver plus coś z solowego debiutu. Niby fajnie, ale czekam i doczekać się nie mogę na coś z It`s Five O`Clock Somewhere, przecież Neither Can I, czy Beggars & Hangers-On sprawdziłoby się doskonale. Z repertuaru Guns N` Roses świetnie byłoby usłyszeć Perfect Crime albo Locomotive. Wychodzi jednak, że możemy o tym tylko pomarzyć. Szkoda, bo według mnie lepiej zagrać dwa numery więcej, zamiast przez ponad jedenaście minut wycinać solówkę w Rocket Queen. Odnotuję jednak, że w Łodzi zabrzmiał Bad Rain, zagrany dopiero trzeci raz w ciągu ostatnich dwóch lat.

Nie można też nie wspomnieć o tym, co wydarzyło się w czasie Sweet Child O` Mine. Slash przed tym numerem zapowiedział gościa specjalnego, kogoś utalentowanego i pięknego. Po czym na scenę wyszła Doda. Tak, ta Doda. Mam poczucie kompletnej żenady. Jeden z najlepszych rockowych utworów wszechczasów został zaprezentowany w wersji rodem z Cepelii. Miejsce takich buraczano-wieśniackich wykonań jest na imprezach typu Sylwester z Dwójką, ale też dopiero po północy, kiedy ludzie będą już pijani i nie będą wiele słyszeć, a nie koncercie legendy rocka. Kto wpadł ta ten absurdalny pomysł? Wystąp! Chętnie cię pogryzę!

Inny minus to wykonania niektórych utworów. Bywało niechlujnie, niedokładnie, jakby zespół gdzieś się spieszył. Brylował w tym o dziwo Slash. Przykro mi to przyznać, ale solo w Welcome to the Jungle brzmiało lepiej w Rybniku w wykonaniu Bumblefoota. Właśnie kawałki Gunsów brzmiały szczególnie źle. Wspomniany utwór, a także You Could Be Mine i Rocket Queen wykonywane są znacznie lepiej w wykonaniu zespołu Axla. Przynajmniej tak było, bo przecież Rona Thala i DJa Ashby w GN`R już nie ma. Jak jednak głoszą plotki już za chwilę, już za moment, dostaniemy to, na co czekamy- reaktywację klasycznych Gunsów. I może to jest powód, dlaczego nie było w Łodzi tak magicznie, jak bywało wcześniej. Może już wszyscy, i fani i Slash, są już myślami gdzieś indziej.

Mimo narzekań muszę przyznać, że kiedy następnym razem Saul Hudson i jego kompania znów zawitają nad Wisłę, na pewno zjawię się i ja. Slash nawet jak zawodzi, to gra na poziomie dla wielu nieosiągalnym.

zdjęcia nadesłane do nas przez fanów, za co serdecznie dziękujemy

Artykuł Slash featuring Myles Kennedy and The Conspirators – Łódź (20.11.2015) pochodzi z serwisu KVLT.