23.10.2017 – Poznań, U Bazyla (wydarzenie)

Zapraszamy do wzięcia udziału w konkursie, w którym mamy do wygrania:
– bilet na koncert + płyta CD Dying Fetus „Wrong One To Fuck With„,
– bilet na koncert.
Aby wziąć w nim udział należy:

1) Być fanem KVLT Magazine.
2) Polubić i publicznie udostępnić konkursowy post na swojej ścianie na Facebooku.
3) Na konkursy@kvlt.pl wysłać mail o tytule Dying Fetus2017_Poznań dołączając link do profilu FB wraz z imieniem i nazwiskiem celem weryfikacji wymogów konkursu.

Na zgłoszenia czekamy do piątku (20.10.2017) do godziny 20:00. Zwycięzca otrzyma wiadomość mailową ze strony redakcji, a informacja o tym fakcie zostanie opublikowana pod postem konkursowym.

Artykuł Wygraj CD i bilet na Dying Fetus pochodzi z serwisu KVLT.

Mało kto nie zna tego projektu, ale jeżeli ostatnie 25 lat spędziłeś schowany jak Rambo w kopalni, śpieszę wytłumaczyć, że mówimy o jednym z najsolidniejszych projektów deathmetalowych naszego układu słonecznego, a konkretnie o ich ósmym pełniaku, wydanym w czerwcu tego roku przez Relapse Records. Jest tam dziesięć/jedenaście numerów (teoretycznie ostatni jest bonusowy, ale i tak wszędzie się załapuje) na prawie godzinę zabójczej sieki. Brzmi jak przesada? Błąd!

Umierający Płodzio to jedna z tych kapel, której progres z płyty na płytę nie jest jakoś szczególnie potrzebny. Numery przez nich serwowane mogą wydawać się schematyczne, fakt, ale jednak zbudowane są tak dobrze, że w sumie w niczym to nie przeszkadza. Tak jest i w tym przypadku, dostajemy więcej tego, co kochamy. Jedenaście strzałów w ryj z wymieszanymi w idealnych proporcjach technikaliami i motywami do bujania się. Bardzo fajne jest to, że mimo że numery są do siebie w sumie podobne, to jednak żaden nie nudzi. A trzeba przyznać, że nienudzące pięćdziesiąt parę minut deathowej rzeźni jest równie częste co pozytywne opinie o kolaboracji Lou Reeda i Mety. Tu natomiast jesteśmy non stop zalewani riffami po prostu idealnymi. Jest ich tak dużo, że nie ma sensu nawet wymieniać najlepszych. Każdy numer to gonitwa motywów z których prawie każdy jest perełką. Nieważne czy wolisz wolniejszy beatdown czy szybsze blastowanie, nachapiesz się wystarczająco. Z redaktorskiego obowiązku wyszczególnię tu parę utworów, choć uznaję to za raczej zbędne (poza jednym, o którym zaraz). No więc mamy tutaj Fixated On Devastation, który kończy się tak, jak się zaczyna, to znaczy gwałtownie i techniczne, a pośrodku wypełniony jest słodkim moshowaniem. Mamy zajebisty Reveling In The Abyss i równie świetny Ideological Subjugation. Tytułowy numer też jest kosiorem niesamowitym, ale palmę pierwszeństwa w moim mniemaniu dzierży Seething In Disdain. Ten miks hardcore’u i techniki, z niesamowitym, melodyjnym motywem w późniejszej części to coś niesamowitego. Z całej listy mam zastrzeżenia tylko do Fallacy, które wydaje się zaniżać lekko poziom całości krążka, oraz Panic Amongst the Herd. Ten ostatni jawi mi się jako czarna owca. Nie lubię breakdownu na początku, nie przypominam sobie w nim żadnych wynagradzających to motywów, i ogólnie uważam go za numer raczej średni. Cała reszta jednak jest palce lizać.

Warto było czekać te pięć lat. Dying Fetus znowu udowadnia że należy do ścisłej czołówki ekstremy. Gdy reszta miewa płyty lepsze i gorsze, a z czasem traci pazur (i zęby pewnie też), Gallagher i jego ekipa niezmiennie wymiatają. Paradoksalnie do tytułu płyty, that’s exacly the one I’d fuck with.

 

Artykuł DYING FETUS – „Wrong One To Fuck With” (2017) pochodzi z serwisu KVLT.