W poniższym artykule chcielibyśmy Was poinformować, co znajdziecie w najnowszym czasopiśmie dla maniaków muzyki metalowej.
Na okładce znajdziemy australijski black/thrash metalowy zespół Destroyer 666.
Ponadto w nowej gazecie przeczytacie masę ciekawych treści w postaci wywiadów oraz recenzji najnowszych wydawnictw muzycznych.

Wywiady: Obituary, Garota, Iron Flesh, Enslaved, Siege of Power, Mondocane, Kingdom, Protector, Katatonia, Kampfar, Morbid Stench, Armagh, Minenwerfer, Devilpriest, Hostia, Sickrecy, Terrestrial Hospice, Kommandant, DESTROYER666, Wataha, Hellripper, OLS.

Dodatkowo w tym numerze znajdziecie Polski (nie)martwy metal – ranking polskich wydawnictw z 2022 roku, Thrashify – podsumowanie 2022 roku autorstwa vonMortema

W rubryce Ludzie cienia, nad którą pochylił się Piotr Dorosiński, redaktor naczelny pisze o płytach formacji: Sathanas, Unformulas, Jade, Trastorned, Old Forest, Wretched Fate.

W Krótkim cięciu, nad którą pochylił się Levi dowiadujemy się o nowych płytach zespołów: Malformed, Death Reich, Gosudar, Tumulation, Funus, Necrovation, Black Mold, Nunslaughter/Fluids, Messe Mortuaire, Schizophrenia, Funerary Outlook, Kasck, Sigils of Ruin, Degraved, Funebro oraz NIGHNACHT.

Natomiast w rubryce wspieranej przez Moans Music, czyli Na południe od nieba przeczytacie o: Garota, Trup, Death Crusade, Exul, Egzekucja, Atropine, 71TonMan, DeiMoon, Choroszcz, Ukć, Nightbound, Venefices, Crippling Madness.

Recenzje: …And Oceans, Aarth, Ahab, Air Ride, Altar of Gore, Arditi, Anarkhon, And Now he Owls Are Smiling, Atomwinter, Autumn Tears, Aukels, Bastard Grave, Bizarrekult, Black Beast, Body Farm, Conjureth, Condenados, Critical Defiance, Cursed Excruciation, Dawn Ray’d, Dead Soul Alliance, Demonio, Devangelic, Digir Gidim, Die Oberherren, Echoes of Yul, Funeral Winds, Fvnerals, Garigha, Groth, Har Shatan, Harmony of Struggle, Hatefrost, Haxanu, Imsar, Kampfar, Kommand, Lamashtu, Kommandant, Leper Colony, Megaton Sword, Memoriam, Messe Mortuaire, Moljebka Pvlse, Monolithe, Necro Ritual, Nimh, Ord, Ov Sulfur, Riese, Satanika, Rigor Sardonicous, Sodalit, Slegest, Sortilege, Straight Hate, Theta, Tramalizer, Siege of Power, The Evil, Thy Darkened Shade, Tithe, Tulus, Ulfud, Verminous Serpent, Vidna Obmana, Vredensdal, Xysma.

Do Musick w czytelni trafiła książka Historia Bulldozer … i inne herezje.

I całość aż na 100 stronach!

Kwartalnik jest dostępny w sprzedaży w cenie 26,66 zł i nabyć go można w salonach Empik lub zamówić w sklepie Musick Magazine.

Artykuł O tym co znajdziecie w nr 41 Musick Magazine pochodzi z serwisu KVLT.

W poniższym artykule chcielibyśmy Was poinformować, co znajdziecie w najnowszym czasopiśmie dla maniaków muzyki metalowej.
Na okładkę trafił nasz rodzimy Behemoth.
Ponadto w nowej gazecie przeczytacie masę ciekawych treści w postaci wywiadów oraz recenzji najnowszych wydawnictw muzycznych.

Wywiady: Satyricon (w związku z premierą płyty Munch), Profanity Angel, U.D.O., Bloodbath, Mordhell, MARCIN PROKOP, Exhumed, Sphere, Epitome, HellFuck, Venom Inc., Razor, Blackbraid, BEHEMOTH, Hades, Jad, Witchmaster, JAREK SZUBRYCHT, Abhomine, Toughness, Herida Produnda, 3winyle.

W rubryce Ludzie cienia, nad którą pochylił się Piotr Dorosiński dowiadujemy się o nowych płytach zespołów: The Antichrist Imperium, Tiwanaku, Epoch of Unlight, Iron Flesh, Abaddon Incarnate, Maceration, Strychnos.

Natomiast w rubryce wspieranej przez Moans Music, czyli Na południe od nieba przeczytacie o: Prey of Monsoon, Hegemone, Stodor Wilzorum, Cinis, Arouse The Darkness, Distruster, HIV, Cry of the Nile, The Relics, Grief Circle, Armagh.

Natomiast Levi w Krótkim cięciu rozprawia o płytach zespołów: Black Grail, Ashen Tomb, Putri/Hexorcist, Ofermod, Sepulcre, Orixkuor, Tyrannos, Wolfbrigade, Grotesqueries, congealed Putrescence, Vathr, Eskhaton, Mordloch, Worm, Altar, Flesh Crusher oraz Ritualization.

Ponadto: relacja z niemieckiego Party San Metal Open Air artykuł doktora nauk humanistycznych o piśmie Musick Magazine, Musick w czytelni: Skóra i ćwieki na wieki oraz przegląd nowych premier wytwórni Old Temple.

Recenzje: SIGH, ACID WITCH, KAMPFAR, Abyssic, Acausal Intrusion, Acephalix, Adaestuo, Anatomical Amusements, Ancient North, Arkheth, Ateiggar, Autophagy, Autopsy, Avatarium, Bark, Black Grail, Bloodbath, Blodhemn, Cainan Dawn, CELTIC FROST, Coldwork, Conan, Cruz, Culto Negro, Dead Void, Desecrate The Faith, Devouror, Doldrey, Dream Unending, Eclesios, Encryptment, Ellende, Embrace of Thorns, Epitome, Fatugie  Kontagion, Feto In Fetus, Firtan, Gallower, Gutvoid, Hail Conjurer, Harvest of Ash, HellFuck, Hellhaim, Hetroertzen, Hostia, Illness, Imperium, Imprecation, In Grief, In The Woods, Jordfast, Krvna, Konigreichssaal, Lamashtu, Lord Vigo, Massgrav, Mons Veneris, Morbid Stench, Mord’a’Stigmata, Morgue, Medieval Demon, Monasterium, Necromutilator, No Return, Nordjevel, Nieumarli, Orthodoxy, Onslaught Kommand, Pestilegion, OS, Piołun, Precieus Sang, Ramera, Saccage, Sacriversum, Savage Master, Skare, Spectrum Mortis, Spiritus Mortis, Suborbital, Teethgrinder, The Chosen, The Lovecraft Sextet, Thotcrime, Thulsa Doom, Upon The Altar/Deathepoch, Weregoat, Wij, Wolfheart, Valborg, Venom Inc., Xentrix, Hild, Schrottersburg Reformed Faction, Yutani, Sirin, Wędrujący Wiatr.

I całość aż na 128 stronach!

Kwartalnik jest dostępny w sprzedaży w cenie 26,66 zł i nabyć go można w salonach Empik lub zamówić w sklepie Musick Magazine.

Artykuł Nowy numer Musick Magazine (nr 39) pochodzi z serwisu KVLT.

W poniższym artykule chcielibyśmy Was poinformować, co znajdziecie w najnowszym czasopiśmie dla maniaków muzyki metalowej.
Na okładkę trafił szwedzki black metalowy zespół Watain.
Ponadto w nowej gazecie przeczytacie masę ciekawych treści w postaci wywiadów oraz recenzji najnowszych wydawnictw muzycznych.

Wywiady: Watain, Destruction, Septicflesh, Brutality, In Twilight’s Embrace, Chthonic Cult, Stillborn, Decapitated, Ross The Boss, Antigama, Desolate Shrine, Truchło Strzygi, Dark Funeral, Khold, Warfist, Cthulhuss, Formis, Purgatory.

W rubryce Ludzie cienia, nad którą pochylił się Piotr Dorosiński dowiadujemy się o nowych płytach zespołów: Al-Namrood, Black Oath, Enchantement, Mondocane.

Natomiast w rubryce wspieranej przez Moans Music, czyli Na południe od nieba przeczytacie o: Sothoris, Scruda, Hail THe Seeker, Mortuus Cadaver, Bottlekopf, Angerpath, Stigmata Diaboli, Infernal Bizarre, Bagno, Blind God.

Natomiast Levi w  Krótkim cięciu rozprawia o płytach zespołów: G-anx/Filthy Christians (split), Varathron/Ungod (split), Nihil Nihil Nihil, Heosphoros, Archgoat, Nun Slaughter/Blood (split), Crucifier, Eschatology, Reversed, Tomb mold, Svart Crown, Furis Ignis, Sulfuric Hatred, Serpent Spawn, Berator oraz Scumslaught.

Ponadto: Krótka fotorelacja z Black Silesia Festival 2022, artykuł o kompilacji Storm of Damnation – Polish Tyrants Tribute to BATHORY wydanej przez Putrid Cult oraz Thrashify (przegląd thrash metalowych nowości), krótki artykuł o Voivod „Forgotten in Space” box set, Thrashing Madness Attack.

Recenzje: Stillborn, The Chasm, Purgatory, 10.000 Years, Aara, Abythic, Anatomia/Undergang, Anvil, Armory, Baest, Beyond Mortal Dreams, Black Cilice, Cadaver Coils, Chaotian, Chthonic Cult, Clairvoyance, Corax B.M., Crism, Damage Case, Denomination, Djevelkult, Egregore, Elusive God, Entrails, Fecal Japan, Fer De Lance, Formis, Fulanno, Gar Bigoru, Gone, Graveland / Commander Agares, Harbringer, Hat’s Barn, Heltekvad, Hostia, Intolerance, In Twilight’s Embrace, Konvent, Krisiun, Likheim, Meyhnach, Misanthropic Rage, Moonstone, Mosaic, Moufnful Congregation, Necrom, Necromante, Persecutory, Pestilent Hex, Reaper, Rimthurs, Rise To The Sky, Rumours, Runespell, Sentient Horror, Serpent Spawn, Speckmann Project, Sphere, Teufelsberg, The Gates, Trolldom, Trupi Swąd, Ufomammut, Vaamatar, Vanum, Veter Daemonaz, Vomit Forth, Vulcano, Wampyrinacht, Warfist, White Ward, Witchery, Wizard Master, Yfel1710 / Martwa Aura, wędrowcy~tułacze~zbiegi.

Wyjątkowo w tym numerze dołączono plakat z zespołami Stillborn i Truchło Strzygi.

I całość aż na 94 stronach, czyli nieco mniej niż ostatnio nas przyzwyczaił MM.

Kwartalnik jest dostępny w sprzedaży w cenie 26,66 zł i nabyć go można w salonach Empik lub zamówić w sklepie Musick Magazine.

Artykuł O najnowszym numerze Musick Magazine (nr 38) pochodzi z serwisu KVLT.

Piotr Dorosiński – dziennikarz muzyczny, znany choćby jako redaktor naczelny Musick Magazine – we wstępie wyjaśnia zresztą, jakie były jego zamierzenia: …nieszczere byłoby stanowcze zapieranie się takiej słabości do wspomnień. Nie zamierzałem rozliczać się z tamtą epoką, ale ją wspominać – wrócić myślami do niegdysiejszych wykonawców i okresu, w którym formowała się scena metalowa nad Wisłą w kształcie, jaki jest znany dziś. Chciałem powspominać z ludźmi, którzy tworzyli tamten świat i czasy nie tak odległe, a jednak diametralnie inne od tych, w których teraz żyjemy. Okres ważny dla tej muzyki w naszym kraju, bo pionierski…

Nic dodać, nic ująć. Rzeźpospolita opowiada o polskiej metalowej dekadzie pełnej siły i pasji, poszerzając horyzont o zaprzeszłe czasy młodości rozmówców i pozakrajowe inspiracje. Tworzy się dzięki temu obraz niemal kompletny, o ile oczywiście da się taki stworzyć. Pomiędzy akapitami znalazło się miejsce na okładki płyt, ulotki, plakaty z koncertów, wrzutki z zinów, stare zdjęcia… Bardzo szczęśliwie dla czytelników autor uniknął formy kompendium, sam też nie sili się na eseistyczne dywagacje i mimo formułowania własnych wniosków nie narzuca ich innym. Dorosiński oddaje głos muzykom, wydawcom, organizatorom, twórcom zinów. Mozaika to barwna – przede wszystkim w różnych odcieniach czerni – skupiona przede wszystkim na ekstremalnych odmianach metalu: death, black, grindcorze, thrashu. Bo przecież Polska miała się czym pochwalić, nawet jeśli czasy nie pozwalały przebić się do świadomości fanów na całym świecie.

Pewnym szlagwortem spajającym te dyskusje jest kwestia wykorzystanej lub straconej szansy oraz rzeczywistej oryginalności i siły metalowego podziemia tamtych lat. Różnie można się na to zapatrywać. Nie wszyscy rozmówcy zgadzają się w tych tematach. Czy dało się w specyficznej rzeczywistości kształtującego się dopiero kapitalizmu ugrać coś więcej? To pytanie pozostanie otwarte. Rzeźpospolita nie odpowie na nie, choć się stara.

Jest to dość pokaźne tomiszcze, dlatego zalecam lekturę ostrożną. Sam rzuciłem się na wywiady, pochłaniałem jeden po drugim, dając czasem zaskoczyć się pewnym wątkom. Potem zacząłem dawkować sobie kolejne rozdziały. Szansa na szybkie podzielenie się z Wami wrażeniami rozwiała się, ale pojawiła się większa satysfakcja z lektury. Każdy kto śledzi metalową prasę, może w końcu poczuć się przygnieciony ilością informacji. Lepiej pozwolić sobie na oddech, przywołać wspomnienia, sięgnąć po pudło ze starymi kasetami (wersja dla boomerów) lub dowiedzieć się czegoś nowego, przy okazji grzebiąc w odmętach internetu (propozycja dla młodzieży).

Nawet jeśli Dorosiński zaznacza, że jego książka nie jest poradnikiem, jakich zespołów należy słuchać, to może nim być. Bo czemu nie? Zwłaszcza omówienie mniej oczywistych demówek i płyt, często już zapomnianych, a kiedyś kultowych, pozwala otworzyć się na nowe doznania. Zazwyczaj oceniam wartość muzycznych książek również przez pryzmat wyniesionej wiedzy. A podczas lektury Rzezipospolitej odkryłem parę nowych (klasycznych) rzeczy. Pewnie powinienem udawać, że świat metalowy nie ma przede mną sekretów, ale uczciwsze jest przyznanie się do mniejszej i większej ignorancji. Dzięki autorowi i jego rozmówcom zapełniłem sporo białych plam w swojej wiedzy o polskiej ekstremalnej scenie tamtych lat.

Wartością książki jest przywołanie subiektywnych głosów. Kompendia i leksykony z założenia skazane są na poznawczą porażkę, niemożność objęcia całości omawianego zjawiska. Tutaj spojrzenie rozmówców na pewne sprawy różni się. No, może poza jednym – że metal był dla nich (czasem wciąż jest) czymś więcej niż muzyką. Ale to dziwić nie może. Czy kogoś ważnego zabrakło w tych wywiadach? A i owszem. Nie zmienia to jednak faktu, że plejada wypowiadających się jest zacna i reprezentatywna dla środowiska. Dużo cenniejsza wydaje się jednak podjęta próba dotarcia do postaci mniej oczywistych, tych, które miały o szczyptę szczęścia lub samozaparcia mniej, by stać się znaczącymi punktami na mapie polskiego, a może i światowego metalu. Ale może nimi są? Nawet jeśli nie dla tłumów maniaków, to dla tych kilku, kilkudziesięciu pogrążonych we wspomnieniach fanów.

Może chciałoby się jeszcze dogłębniej, ostrzej, bardziej prowokująco wejść w ten świat. Ale Rzeźpospolita to obraz nostalgiczny. W tym ujęciu ułagodzone zostają czasem wątki drażliwe, ale czy metal z metalem mogą się wadzić, gdy w ręku szklanica piwa, a na tapecie wspomnienia młodości? Celowo nie wymieniam listy zaproszonych do dyskusji gości. Jest bogata. Pewne wątki powtarzają się, co może być słabością przy lekturze łapczywej. Dlatego apeluję raczej o dawkowanie jej, smakowanie. Pozwoli to wyłowić więcej. Piotr Dorosiński najczęściej skupia się w rozmowie na konkretnych wątkach, a zatem unika nudnej perspektywy „z każdym o wszystkim”. To plus książki, która dla miłośników metalu jest pozycją obowiązkową, bez względu na to, jakich wad i niedociągnięć chcieliby się w niej doszukiwać. Zalet jest zdecydowanie więcej.

Rzeźpospolita na Facebooku
Wydawnictwo InRock na Facebooku

Artykuł PIOTR DOROSIŃSKI – „Rzeźpospolita” (2021) pochodzi z serwisu KVLT.

W poniższym artykule chcielibyśmy Was poinformować, co znajdziecie w najnowszym czasopiśmie dla maniaków muzyki metalowej. Tym razem dostajemy okładkę, na której połączono dwa zespoły: Running Wild oraz polska kapela Kły.
Ponadto w nowej gazecie przeczytacie masę ciekawych treści w postaci wywiadów oraz recenzji najnowszych wydawnictw muzycznych.

Wywiady: Running Wild, Vincent Crowley, Behemoth (Trzy dekady blasfemii), Hate, Kły, The Stone, Graveland, Witchfuck, The Stubs, Carcass, Mayhem, Baxaxaxa, At The Gates, Yoth Iria, Terrordome, Beyond Time, Lvcifyre, Catharsis, Ulcer, Sznur, Varmia, Besatt, Pandemic Outbreak  .

Poza tym po przerwie powraca rubryka Krótkie cięcie, za którą odpowiada w całości Grzegorz „Levi” Łukowski. W tym osobistym kąciku muzycznym autor zmierzył się z płytami zespołów: Katavasia, Tempter’s Sacrament, Eternal Rot/Coffins, Infesticide/In Obscurity Revealed, Ritual Mass, VHS/Abhorrent Funeral, Sodom, Exsul, Morbid Messiah, Gravedancer, Schizogoat, Sacrifixion, Hideous Death, Pyrylaxe Occlusion.

Natomiast w rubryce wspieranej przez Moans Music, czyli Na południe od nieba przeczytacie o: Bloodstained, Wostok, Vae Solis, Uranus Space Club, Nothing Has Changed, Ohyda, Ścierwo/The Kingdom Of Peace/Żółć, Wicked, Hellspawn.

Natomiast szesnasty odcinek Ludzi cienia został wypełniony tekstami o Killing Addiction, Femishgod, Maze of Terror, Grisly, Aggression, Putrevore.

Dodatkowo możecie powspominać w formie relacje z wyjątkowego koncertu Do zobaczenia w piekle zespołu Kat & Roman Kostrzewski we Wrocławiu oraz wrześniowego Summer Dying Loud.

Recenzje: Baxaxaxa, Kły, Necromantia, Estertor, Sijjin, 1914, Aborted, Alda, ate & Nowa Ziemia, Atrae Bilis, Beastlurker, Besatt, Black Sabbath, Blood Red Throne, Bohemyst, Catharsis, Cemetery Echo, Codex Nero, Concubia Nocte, Conjecture, Cultum Interitum, Demonic Temple, Doedsvangr, Emissary of Suffering, Erupted Evil, Eteritus, Extreme Cold Winter, E-force, Flame Dear Flame, Fluisteraars, Full of Hell, Gasoline Guns, Goat Tyrant, Granskog, Hellcrash, Hexenbrett, Hexifixion, Hooded Menace, Horns of Domination, In The Company of Serpents, Iskandr, Karloff, Knife, Light of the Morning Star, Malgoth, Massacre, Miecz Wikinga, Moanaa, Modern Rites, Moontower, Nawia, Necrobiosis, Nocturnal, Offence, Old Leshy/Piarevaracień/Stworz/Ulvkros, Orgrel, Paradox, Pacific 231 & Rapoon, Pa Vesh En, Pestilence, Perilaxe Occlusion, Profeci, Purification, Rothadas, Rotten Age, Rivers Like Veins, Runespell, Sorgiunazia, Standvast, Tentation, Tumbra De Carne, Vermine, Venefixion, Vladimir Hirsch, Vidna Obmana, Wartodd/Hegemoon, Wingless, Wrath Division.

Ponadto można przeczytać fragment 12-go rozdziału książki „Bez Celebracji. Oficjalna Historia Paradise Lost„, za wydanie której odpowiada Wydawnictwo InRock oraz fragment książki „Metallica. Raport zza żelaznej kurtyny„. A na koniec recenzja książki Megadeth. Nieznana historia powstanie legendarnej płyty Rust in Peace.

I całość aż na 120 stronach!

Kwartalnik jest dostępny w sprzedaży w cenie 26,66 zł i nabyć go można w salonach Empik lub zamówić w sklepie Musick Magazine.

Artykuł Słów kilka o 34 numerze Musick Magazine pochodzi z serwisu KVLT.

W poniższym artykule chcielibyśmy Was poinformować, co znajdziecie w najnowszym czasopiśmie dla maniaków muzyki metalowej. Na okładkę, którą stworzył Sars trafił black metalowy zespół Furia, która nie tak dawno wydała nową płytę „w Śnialni„.
W nowej gazecie przeczytacie masę ciekawych treści w postaci wywiadów oraz recenzji najnowszych wydawnictw muzycznych.

Wywiady: Hell’s Coronation, Dira Mortis, Grzegorz Fijałkowski (Godz Ov War Productions), Tomasz Barszcz (Summer Dying Loud), Königreichssaal, Toaxemia, Bestial Raids, Benediction, Zbigniew Bielak, Cadaver, Dismembered Flesh Mutilation, FURIA, Jan Klata (Stary Teatr w Krakowie), Urfaust, Mgła, Arek „Malta” Malczewski, Asphyx, Odium Humani Generis, Pentacle, Deus Mortem, artykuł Slayer – ostatnia dekada, Sorcier Des Glaces, Vassafor, Tomasz Ochab (Knock Out Productions), Sodom.

Poza tym w numerze tym pojawiła się rubryka pod szyldem anty TOP dekady, która zawiera 66 najbardziej niedocenionych płyt w latach 2011-2020, Doom metal i okolice (podsumowanie dekady 2011-2020), Piwniczne widziadła i Alfabet powrotów (Jarosław Giers).

Recenzje: Furia, Venefices, Wędrowcy tułacze zbiegi, Aura Noir, Blindead, Cult of Luna, Deafheaven, Diskord, The Juliet Massacre, Morbid Angel, Aenaon, Anarchos, Anatomia, Anthrax, A Hill to Die Upon, All My Sins, Amputory, Attomica, Autopsy, Blut aus Nord, Body Count, Bonesaw, Brutality, Crippled Black Phoenix, Desecracy, Domains, Embalmed, Funeral Mist, Ghoul, Infernal Execrator, Iperyt, Light of the Morning Star, Maveth, Misanthrope, Monolithe, Mourning Beloveth, My Dying Bride, Ne Obliviscaris, Nightly Gale, Nocturnal Breed, Obliteration, Pentacle, Sapaudia, Sun Worship, The Chasm, The Meads of Asphodel, The Monolith Deathcult, The Ruins of Beverast, Wederganger/Urfaust, Woods of Ypress, Asphyx, Atrocious Filth, Bestial Warfare, Camera Obscura Two (CO2), Cinereous Rain, Colotyphus, Deathspawn, Det Gamle, Deus Mortem, Dira Mortis, Dismembered Flesh Mutilation, Faust, Forhist, Genetic Transmission, Grabunhold, Grimcult, Gravfraktal, Hate Forest, Hell’s Coronation, Horna, Hulder, Infernal Torment, Internal Rot, Jarl, Königreichssaal, Kreator, Macabre, Michał Jabłoński, Many Suffer, Misotheist, Nexul, Nor-Pol, Nominon, Odium Humani Generis, Ondskapt, Phalanx Inferno, Puteraeon, Rapoon, Sorcier Des Glaces, Sorts, Szary Wilk, The Amenta, The Initiation, The Ruins of Beverast, Totenruine, Trup, Undergang, Upon the Altar, Urfaust, Voidvomb, White Nights, White Ward, Zawrat/Fleam.

Ponadto można przeczytać fragment książki „Uwolnić Furię – I Am Morbid (David Vincent, Joel McIver).” oraz jej recenzję. Pozycja ta ukaże się nakładem Wydawnictwa InRock.

I całość aż na 140 stronach!

Kwartalnik jest dostępny w sprzedaży w cenie 26,66 zł i nabyć go można w salonach Empik lub zamówić w sklepie Musick Magazine.

Artykuł Pierwszy numer Musick Magazine w 2021 roku pochodzi z serwisu KVLT.

W poniższym artykule chcielibyśmy Was poinformować, co znajdziecie w najnowszym czasopiśmie dla maniaków muzyki metalowej. Na okładkę, którą stworzył Sars trafili Incantation oraz Napalm Death. W nowej gazecie przeczytacie masę ciekawych treści w postaci wywiadów oraz recenzji najnowszych wydawnictw muzycznych.

Wywiady: Gallower, Autopsy, Carpathian Forest, Beuthen, Konvent, Necrophobic, Tsatthoggua, LIK, Heathen, Blues Pills, Napalm Death, Baxaxaxa, Evilfeast, Enslaved, Incantation, Okkutokrati, Roman Kostrzewski, Czerń, Drip of Lies, Sandbreaker, Selbst, UADA, Kalt Vindur, [4672], Tetema, Hostia, -S-, Painkiller, Cancerfaust, Martwa Aura, Rites of Daath, Hell-Born, Forndom, Destroyers, Panzerfaust.

Recenzje: książka Oblicza śmierci (InRock), Azarath, Benediction, Toxaemia, Atramentus, Batushka, Cancerfaust, Cauldron Black Ram, Dark Tranquillity, Dead Lord, Deathlike Dawn, Dephosphorus, Destroyers, Different State, Enslaved, Exocrine, Fadheit, Goat Tyrant, Gorephilia, Grave Digger, Grid, Haunted Cenotaph, Heathen, Hegony, Hell-Born, Heresiarch/Antediluvian, Hexx, High Spirits, Hostia, Huoripukki, Hydra, Incantation, Kira, Krzywdy, Lantern, Mag, Martwa Aura, Morbosatan, Moan, Mosaic, Messiah, Napalm Death, Nasty, Necrophobic, Nurt Ognia, Null, Osi And The Jupiter, Over The Voids, Pale Divine, Precambrian, Pohjast, Question, Selbst, S.E.T.I., Skeletal Remains, Skeleton, Spirit Adrift, Standvast, Stworz/Sivy Jar, Stygian Temple, Suicide Circle, Thesyre, Terminal Nation, Transcedence, Tsatthoggua, UADA, Urwerk, Vidna Obmana & David Lee Myers, Vile Creature, Void Ceremony.

Stałe rubryki: Ludzie cienia (Cursed Blood, Katavasia, Incinerated, The Troops of Doom, Magnanimvs).

Ponadto można przeczytać fragment książki „Oblicza śmierci: niewiarygodna historia death metalu i grindcore’u”

I całość aż na 140 stronach!

Kwartalnik jest dostępny w sprzedaży w cenie 26,66 zł i nabyć go można w salonach Empik lub zamówić w sklepie Musick Magazine.

źródło: Musick Magazine

Artykuł Nowy numer Musick Magazine ma aż 140 stron pochodzi z serwisu KVLT.

W poniższym artykule chcielibyśmy Was poinformować, co znajdziecie w najnowszym czasopiśmie dla maniaków muzyki metalowej. Na okładkę trafiła Odraza, która nie tak dawno wydała świetny album Rzeczom (recenzja). W nowej gazecie przeczytacie masę ciekawych treści w postaci wywiadów oraz recenzji najnowszych wydawnictw muzycznych.

Wywiady: Krypta Nicestwa, Dead Dog’s Howl, Eternal Rot, Wędrowcy Tułacze Zbiegi, Ahret Dev, Kult Mogił, Koniec Pola, Biesy, Nomad, Old Leshy, ADAM NERGAL DARSKI, Deathepoch, Dante, Sanity Control, Odraza, Wilczyca, Unborn Suffer, OLS, Kły, Throneum, Zinoteka (rozmowa z Sebastianem Czerniakiem, posiadaczem potężnej kolekcji fanzinów), Straight Hate.

Recenzje: Kult Mogił, Kły, Odraza, Throneum, Above Aurora, Angst 78, Antiflesh, Ascendency, Axe Crazy, Biesy, Black Altar/Kirkebrann, Black Funeral, Cultus Profano, Czort, Dkharmakhaoz, Dola, Deathepoch, Eternal Rot, Faceless Burial, Gallower, Hell Trepanner, Heresiarch/Antediluvian, Iku-Turso, In The Court Of a Broken Flesh, Jassa, Khtoniik Cerviiks, Inverted Mind, Koniec Pola, Lagowski, Ljosazabojstwa, Machinefabriek, Mordhell, Morok, Natt, Nnhmn, North, Old Leshy, Old Skull, Pandrador, Pas Musique & Rapoon, Perunwit/Kraina Ziemi, Rapoon, Rites Of Daath, Rope Sect, Sandbreaker, Sanity Control, Shodan, Solium, Sparagmos, Svetovid/Vrildom, Tav, Temple Nightside, Terrestrial Hospice, The Path of Memory, Thurthul, Trupi Swąd, Unborn Suffer, Uerberos, Whalesong, Vader, Vassafor, Vengeance Sorcery, Voin Grim, Yfel 1710, Ryk Bestii – dekady metalu.

Stałe rubryki: Krótkie cięcie (Straight Hate/Nuclear Holocaust, Fiasko, Paimon, Icon of Evil, Heritage, Mental Casket, Coffinwood, Grób, Clairvoyance), fragment książki Ryk Bestii, Na południe od nieba (Moans Music), Ludzie cienia (Manslaughter, Dark Opera, Schismatic, Deadly Vision, Funeral Cult).

I całość na 104 stronach.

Kwartalnik jest dostępny w sprzedaży w cenie 18 zł i nabyć go można w salonach Empik lub zamówić w sklepie Musick Magazine.

źródło: Musick Magazine

Artykuł Musick Magazine #31 poświęcony polskiej scenie pochodzi z serwisu KVLT.

• • wywiady z takimi zespołami jak: MGŁA, Misþyrming, Borknagar, Darkthrone, Helheim, Neurosis, Drastus, Crimson Moon, Lingua Ignota, Krypts;
  • liczne recenzje nowych wydawnictw takich formacji jak: MGŁA, Darkthrone, Mayhem, Narrenwind, Mass Insanity, Blut Aus Nord, Ahret Dev, Ancient Moon, Batushka, By The Spirit, Borknagar, Crypt Sermon, Entombed A.D., Ehlder, Exhumed, Goathrone, Imperator (reedycja), Mylingar, Osi And The Jupiter, Poroniec, Runespell, Sacrilegium, Tomb Mold, Year of the Goat.
  • 10 odcinek „Ludzi Cienia”
  • relacje z koncertów: Altrage w Warszawie, Phil. H. Anselmo (setlista Pantery) w Warszawie, czeskiego Brutal Assault, 25 edycji niemieckiego Party San.

Wszystko to na łącznie 92 stronach.

Kwartalnik jest dostępny w sprzedaży w cenie 18 zł i nabyć go można w salonach Empik lub zamówić w sklepie Musick Magazine.

Artykuł 27 numer Musick Magazine już w sprzedaży pochodzi z serwisu KVLT.

Jesteście drugi raz w Europie w tym roku na trasie. Czym różni się koncertowanie w Europie od grania w Ameryce Łacińskiej?

Jest inaczej. Ale to nie jest tak, że to miejsce jest lepsze od tamtego. One są po prostu inne. Jest inny „vibe”, ale uwielbiamy grać wszędzie. Oczywiście, jeśli chodzi o Amerykę Łacińską, to na koncertach jest mega dziko. Dzieje się tam dosłownie wszystko. Jest totalne szaleństwo, młyny, jest naprawdę brutalnie. Jesteśmy bardzo emocjonalni i porywczy. Poza tym u nas znane zespoły nie grają tak często jak w Europie, gdzie w lecie jeden zespół możesz zobaczyć, nie wiem, sześć razy. A w Brazylii ten zespół gra co trzy lata. Dlatego jak ludzie idą na taki koncert, to im totalnie odbija. „Kocham ich jak cholera!”. I naprawdę jest szaleństwo. Ale w Europie jest trochę inaczej, choć to zależy od kraju. To bardzo indywidualna sprawa. Np. w Czechach, ale także we Francji, jest większe szaleństwo, bardziej dziko. Ale w innych miejscach, odnoszę wrażenie, że ludzie są bardziej analityczni. Świetnie się bawią, ale przywiązują większą uwagę do całości występu. Powiedziałabym, że gdzieś pośrodku jest Ameryka Północna. Chociaż zdarza się, że niektóre koncerty tam są nawet bardziej szalone niż u nas. Gdzieniegdzie jest więcej „analizowania”. Żeby jeszcze bardziej skomplikować odpowiedź, powiedziałabym, że każde miasto jest inne.

Akurat mamy okres festiwalowy, osobiście uwielbiam ten czas. Nervosa gra dużo na różnych festiwalach. Jaki jest twój ulubiony letni fest?

Mega ciężko na to odpowiedzieć. Prawdopodobnie udzielam najgorszych, najbardziej ogólnych odpowiedzi, ale po prostu wszystkie festiwale są na swój sposób wyjątkowe. Na przykład Obscene Extreme był dla nas bardzo ważny. Miałem wrażenie, że to najbardziej szalony festiwal na świecie. Masa ludzi w przebraniach, stage diving prawie non stop. I właśnie tam miał miejsce nasz pierwszy występ w Europie ever. Dlatego to bardzo wyjątkowe miejsce dla nas. Bardzo lubimy też Brutal Assault. Graliśmy tam dwa razy, dwukrotnie bardzo wcześnie, a mimo tego, była masa ludzi. Był full. Jedne z największych tłumów, dla jakich graliśmy. Ale moim ulubionym festiwalem jest chyba Metal Days. Kocham, kurwa, ten fest! W zeszłym roku nie graliśmy tam, ale mieliśmy wtedy kilka wolnych dni, więc wyskoczyłyśmy na ten festiwal. Świetnie się bawiliśmy. Ja prawie utopiłam się w rzece. Pływałam na takiej pompowanej kaczce. Razem ze znajomymi wpadliśmy do wody, a nie umiemy pływać. Mam kilka mega przygód z tego festiwalu. A do tego sceneria jest super. Słowenia jest piękna. Dlatego chyba Metal Days, ale nie chcę też być nie fair w stosunku do innych festów. Wszystkie są wyjątkowe na swój sposób.

https://www.instagram.com/p/BjfI3VHHbo-

Gracie bardzo dużo koncertów. Skąd czerpiesz energię na długą trasę?

CZE-KO-LA-DA! Żarcik! Staram się dużo odpoczywać. Oczywiście, że lubię imprezować. Na naszych pierwszych trasach robiłam to bez umiaru, na maksa, co noc. Potem byłam zjebana, mój głos też był zjebany. Już tak nie robię. Nie imprezuję codziennie. Wybieram sobie kilka szczególnych dni. Na przykład wiem, że w tym dniu będzie wielu moich przyjaciół, w tym dniu grają zespoły, które chcę zobaczyć. Dlatego wybieram sobie kilka momentów na trasie, kiedy mogę sobie pozwolić na imprezowanie. Wiem, kiedy będę sobie mogła pozwolić na wypoczynek po imprezie. Moja tajna broń to spanie. Kiedy mam trochę wolnego czasu, śpię. Staram się też jeść dobre jakościowo jedzenie. Wiem, że to brzmi ogólnikowo, ale naprawdę to robi wielką różnicę. Mam trochę problemów ze strunami głosowymi. Mam na nich takie odciski, takie guzki. Właściwie od 13. roku życia. Próbowałam śpiewać Nightwisha bez żadnej specjalnej techniki. Nie róbcie tego w domu. I teraz muszę być z tym bardzo ostrożna. Śpiewanie nie robi mi krzywdy, bo mam swoje techniki, ale gadanie non stop i brak snu już tak. Mocny alkohol co noc tak samo. Dlatego dużo śpię. Wszędzie. W hotelu, w busie, w szatni. Staram się wprowadzać trochę ciszy i działać na spokojnie. Stąd właśnie mam energię. No i z czekolady.

W 2017 roku do Nervosy dołączyła Luana Dametto. Jak wam się razem gra i żyje w trasie?

Kocham ją. Jest jedną z moich ulubionych osób. Myślę, że nie mogliśmy trafić lepiej z perkusistką. Granie przychodzi jej tak jakoś łatwo. W trakcie występów… jak mogę to powiedzieć po angielsku? Nie trzyma i nie puszcza rytmu, jest bardzo „stabilna”, jednostajna. To jest ważne. Jest bardzo wyluzowana. I to jest chyba najważniejsza sprawa. Super mieć kogoś, kto potrafi dobrze grać, ale na dobrą sprawę każdy kto ćwiczy, może być dobrym muzykiem, być w trasie i tak dalej. Najważniejsze jest jednak to, żeby ta osoba była spokojna i wyluzowana, bo potrzebujesz spokoju. Zawsze na trasie potrzebuję spokoju. Jeśli jeżdżę z kimś wkurzającym, z kimś niemiłym, zestresowanym, bardzo to odczuwam. A Luana po prostu jest. I tak samo jest ze mną. Po prostu jestem. Ale kiedy zaczynamy rozmawiać, to nie możemy się nagadać i mamy masę frajdy przy tym. I bardzo to lubię. Zawsze dobrze się z nią bawię, jest bardzo luźna, jest w porządku.

https://www.instagram.com/p/BllWwOqnWuL/

Wydaliście właśnie nową płytę. Co chcecie przekazać nowym albumem „Downfall of Mankind”?

Wiele osób zareagowało na ten tytuł stwierdzeniem: to takie pesymistyczne! I to właściwie prawda! To jest negatywny tytuł, a ja jestem optymistyczną osobą. Zawsze to powtarzam, że teksty są najlepszym sposobem wyrażenia siebie. To moja ulubiona metoda ekspresji. Za każdym razem, kiedy coś mnie zaniepokoi oglądając wiadomości w TV albo czytając coś, wiesz, w Brazylii ciągle się coś dzieje, ciągle się o czymś pisze, zapisuję to, po to, żeby nie zwariować, i pozwalam temu żyć poprzez muzykę. Na nowym albumie poruszamy wiele kwestii społecznych. Nie tylko społecznych, bo również osobistych tematów i tego typu rzeczy. I większość z nich jest negatywna, bo o tych rzeczach musimy rozmawiać, musimy je zmienić. I tego całego gówna jest bardzo dużo. Dlatego tytuł naszej płyty jest bardziej powiązany właśnie z tym. Tu nie chodzi o kierowanie się w stronę upadku, ani nic takiego. Po prostu świat jest teraz tak zjebany, musimy naprawić tak wiele rzeczy, że czasami czujemy jakbyśmy się naprawdę niebezpiecznie zbliżali do naszego własnego upadku. I jeśli rzeczywiście się tak dzieje, to tylko nasza własna wina, nasz upadek, bo to się dzieje, a my nic nie zmieniamy, nie przeciwdziałamy temu. O to w tym chodzi.

Jaki jest twój ulubiony utwór z nowego albumu?

Powiedziałabym, że „Raise Your Fist”, bardzo lubię ten kawałek. To chyba najprostszy utwór na płycie. Uwielbiam ten fragment. Ale także „Never Forget, Never Repeat”. Bardzo lubię teksty obu tych utworów. „Never Forget, Never Repeat” to taka muzyka „prosto w ryj”. Zaczyna się takim fajnym pierdolnięciem i w ogóle. Tak, te dwa numery to moje ulubione utwory.

Porozmawiajmy o waszych fanach, bo są chyba tak szaleni jak wasza muzyka. Macie wielu bardzo oddanych fanów. Jaka była najbardziej szalona historia związana z nimi?

Dostajemy masę niesamowitych rzeczy od naszych fanów. Bardzo chciałabym Wam wszystkim za to podziękować. Jest dokładnie tak, jak powiedziałeś. Nasi fani są mega oddani, są niesamowici. Lepszych ludzi nie jesteśmy sobie w stanie wyobrazić. Kurwa, kocham ich wszystkich. Czy mogę przeklinać, bo często to robię? Ta lalka (zdjęcie na Instagramie – zobacz wideo), ta figurka, to jest po prostu wspaniałe. Gość stworzył to dla Luany. Ale najbardziej szalone są jednak zawsze tatuaże. Nie wiem, czy ludzie to ogarniają, ale to jest serio wielka odpowiedzialność. Twoja twarz jest na czyjejś skórze. Będziesz tam, kiedy ta osoba umrze, więc lepiej bądź dobrym człowiekiem, żeby ta osoba była z tego dumna. Dlatego sądzę, że to spora odpowiedzialność. Ja zawsze się bardzo wzruszam, widząc fanów z tatuażami Nervosy. Czasami są to tylko nasze imiona, ale zwykle to są nasze twarze! To już nie chodzi tylko o muzykę, ale to jesteś Ty! Lepiej bądź dobrą osobą. I ja odbieram to bardzo osobiście, zawsze płaczę, kiedy widzę coś takiego. I to jest chyba najbardziej szalona grupa fanów. Oczywiście dostajemy też czasami kwiaty, pluszaki i takie tam. Niektórzy fani przychodzą z bardzo wyszukanymi prezentami. Już podaję przykład. Może zauważyliście, że dużo gadam. Czasami po koncercie gadam sobie z fanami przy merchu. Opowiadam im wtedy masę rzeczy, gadam o różnych sprawach. Kiedyś byłam w Belgii i próbowałam mówić do nich po francusku, bo uczę się tego języka. I starałam się mówić po francusku do nich, wyszło tragicznie, bo jestem beznadziejna w tym języku. Dlatego nie próbujcie mówić do mnie po francusku. Będzie masakra. I wtedy opowiadałam im, że strasznie wkurwia mnie odmienianie czasowników. To jest strasznie trudne. I jeden z fanów zapamiętał to i na następnej trasie przyszedł do mnie z prezentem. Wzięłam go, otworzyłam… To była książka z koniugacją czasowników francuskich. Inna historia. Czasami wrzucam na social media zdjęcia jedzenia. Pewnego razu fan podarował mi nóż kuchenny. To było super, ziom. Czasami dostajemy właśnie takie bardzo specyficzne prezenty. Na przykład Luana bardzo lubi koty. Ja zresztą też. Dlatego czasami fani dają jej rzeczy związane z kotami. Widać, że po prostu chcą sprawić nam przyjemność, dać coś fajnego. Chcą powiedzieć: „Lubię cię, obserwuję, to dla ciebie”. To piękne. Kocham naszych fanów. Jest taki gość, który ma wytatuowane twarze całej naszej trójki. Szaleństwo po prostu. Ma całe ramię w Nervosie. Gość jest z Hiszpanii. Wariat. ¡Gracias, Luis!

Sporo gracie z innymi zespołami. Najlepszy band na wspólną trasę to…

O, stary, to trudne pytanie. Zaliczyliśmy już bardzo wiele tras… Havoc był naprawdę spoko. Uwielbiam Nicka i Davida. Świetnie bawiliśmy się wszyscy razem. Fajnie się z nimi jeździło. Bezproblemowo. To były jednak tylko trzy dni. Nie wiem… Destruction było też spoko. Ubóstwiam Schmiera. To nasz ojciec chrzestny. Prawdopodobnie zapominam o kimś mega ważnym. Jeśli pytasz o zespoły, z którymi graliśmy, to będzie łatwiej. Havoc. Toxic Holocaust był też fajny. Wypiliśmy razem parę caipirinhi po koncercie. Venom Inc. był super. Jedni z najfajniejszych ludzi ever. Właściwie to każdy z kim byliśmy w trasie, był fajny. Havoc był naprawdę ekstra. Mówię tak może dlatego, że akurat patrzę na nasze wspólne zdjęcie i pamiętam te wszystkie szalone historie.

Na pewno znasz pełno brazylijskich zespołów. Jaki jest twój ulubiony brazylijski band?

Ratos de Porão jest na pewno jednym z nich. Bardzo lubię Sepulturę. Mieli bardzo duży wpływ na mnie. Jak również na wielu innych brazylijskich muzyków. Byli zajebistą grupą pod względem muzycznym, ale nieśli też swoim istnieniem bardzo ważną wiadomość. Możesz się męczyć w swoim kraju, być dymany przez rząd, użerać się ze społecznymi przeciwnościami, ale mimo to jesteś w stanie osiągnąć sukces. I ten przekaz jest bardzo ważny. Sepultura byłaby więc moim ulubionym zespołem, ale uwielbiam też Ratos de Porão, Klaustrofobię. Jest masa zespołów, wyliczyłabym ze trzy tysiące… Torture Squad jest bardzo spoko. I wiele, wiele innych zespołów, których powinniście posłuchać.

Na pewno znasz kilka polskich zespołów. Kogo najchętniej słuchasz? 

Na bank Vader! Kocham Petera. Wszyscy z Vadera są super właściwie. O, tak! Death Angel. A propos tego wcześniejszego pytania o ulubione zespoły, z którymi byliśmy w trasie, najlepsza ekipa do imprezowania. Ale wracając do Polski… Powiedziałabym, że moje ulubione polskie zespoły to Vader i Behemoth. A czy Batushka jest z Polski? Uwielbiam ich. Ale pierwsza dwójka to zdecydowanie Vader i Behemoth. Są wielką inspiracją dla nas. A tak w ogóle to… Nergal, bardzo chciałabym Cię poznać. (- Prześlemy mu to). Tak, proszę! Bardzo chcę, żebyśmy się skumplowali. Tak na zawsze.

Kiedy znów zagracie w Polsce? 

Wiele razy w ostatnim czasie próbowaliśmy zagrać w Polsce. Mieliśmy grać na ostatniej letniej trasie, nie wiem, czy pamiętacie, ale coś się spierdoliło i występ został odwołany. Chcieliśmy zagrać na tej trasie, ale nie pykło. Graliśmy tam z Suffocation i Venom Inc. Było spoko. Katowice to jedno z moich ulubionych miast do koncertowania. Uwielbiam to miejsce. Z Katowic zapomniałam swojego basu, tak w ogóle. Mój bas ciągle tam jest! Ubóstwiam to miejsce, najlepsza miejscówa do grania koncertów.

Polecamy również mini-wywiad „6 pytań do Fernandy Liry” oraz relację z koncertu w Berlinie.

Artykuł FERNANDA LIRA (Nervosa): Vader i Behemoth są dla nas wielką inspiracją pochodzi z serwisu KVLT.