31.07-02.08.2025 – Broczyno, Lotnisko Czaplinek-Broczyno (wydarzenie)

Na festiwalu zagrają:

Zeal & Ardor, Palaye Royale, Wednesday 13, Fear Factory, Royal Republic, Wolfmother, Paradise Lost, Agnostic Front, Static-X, Burning Spear, Spiderbait, Walls Of Jericho, Fisz Emade Tworzywo, Dope, Spidergawd, Mrozu, The Scratch, Hunter & Chór Kantata, Ich Troje, Zenek Kupatasa, Osees, Nocny Kochanek, Babylon Circus, Dziwna Wiosna, Old Breakout, Bum Bum Orkestar, The Bad Tales, Cheap Tobacco, Dr Misio, The Analogs, Koza Mostra, Lor, Wirefall, The Allergies Live, Nanga, Bibobit, Hel’enine Oči, Dellacoma, Prime Prophecy, Dirty Shirt, Dikanda, Junon Kyanon, Moyra, Hanabie

Artykuł Już wkrótce rusza POL’AND’ROCK FESTIVAL 2025 pochodzi z serwisu KVLT.

31.07-02.08.2025 – Czaplinek-Broczyno

Organizatorzy poinformowali, że z tegorocznej edycji festiwalu wypada Saxon. W miejsce Brytyjczyków na dużą scene wskakuje Hanabie, zaś do składu dołącza również Moyra.

Na festiwalu zagrają również:

Zeal & Ardor, Palaye Royale, Wednesday 13, Fear Factory, Royal Republic, Wolfmother, Paradise Lost, Agnostic Front, Static-X, Burning Spear, Spiderbait, Walls Of Jericho, Fisz Emade Tworzywo, Dope, Spidergawd, Mrozu, The Scratch, Hunter & Chór Kantata, Ich Troje, Zenek Kupatasa, Osees, Nocny Kochanek, Babylon Circus, Dziwna Wiosna, Old Breakout, Bum Bum Orkestar, The Bad Tales, Cheap Tobacco, Dr Misio, The Analogs, Koza Mostra, Lor, Wirefall, The Allergies Live, Nanga, Bibobit, Hel’enine Oči, Dellacoma, Prime Prophecy, Dirty Shirt, Dikanda, Junon Kyanon

Artykuł Zmiana w składzie POL’AND’ROCK FESTIVAL 2025 pochodzi z serwisu KVLT.

31.07-02.08.2025 – Czaplinek-Broczyno

Podczas tegorocznej edycji festiwalu zagrają:

Zeal & Ardor, Palaye Royale, Wednesday 13, Fear Factory, Royal Republic, Wolfmother, Saxon, Paradise Lost, Agnostic Front, Static-X, Burning Spear, Spiderbait, Walls Of Jericho, Fisz Emade Tworzywo, Dope, Spidergawd, Mrozu, The Scratch, Hunter & Chór Kantata, Ich Troje, Zenek Kupatasa, Osees, Nocny Kochanek, Babylon Circus, Dziwna Wiosna, Old Breakout, Bum Bum Orkestar, The Bad Tales, Cheap Tobacco, Dr Misio, The Analogs, Koza Mostra, Lor, Wirefall, The Allergies Live, Nanga, Bibobit, Hel’enine Oči, Dellacoma, Prime Prophecy, Dirty Shirt, Hanabie, Dikanda, Junon Kyanon

Artykuł Pełny line-up POL’AND’ROCK FESTIVAL 2025 pochodzi z serwisu KVLT.

Już pierwszy zespół wieczoru ściągnął do klubu tłumy, a frekwencja zdecydowanie dopisała. Nie było w tym zresztą nic dziwnego – kilka miesięcy temu miałam okazję do wysłuchania najnowszych kawałków Domu Złego w warunkach koncertowych i do przekonania się, jaką siłę rażenia na żywo mają te utwory. Tamten ich występ należał do tak dobrych, że powtórkę z rozrywki przyjęłam entuzjastycznie. Grupa stanęła na wysokości zadania, prezentując setlistę opierającą się głównie o najnowszy album Ku Pogrzebaniu Serc.
Nie zabrakło żadnej ze składowych, które tak cenię i wprost uwielbiam w ich twórczości: olbrzymiego ładunku emocjonalnego, surowego, przesyconego mrokiem brzmienia oraz posępnej atmosfery, tak gęstej, że można ją ciąć nożem. Całości dopełniał potężny i głęboki growl w wykonaniu Ani Truszkowskiej i ściana dźwięku budowana przez dwie gitary oraz bas. Występ Domu Złego należało uznać za sukces, a połączenie black metalu z doomem oraz post-metalowych wtrętów wypadło bezbłędnie.

Setlista Domu Złego:
Dla Świata Umierać
Wiatr
Rzeka
Zła Krew
Czarny Ptak
Nie Pamiętam siebie
Ku pogrzebaniu serc

Zeal&Ardor na żywo nie mają sobie równych, zarówno na poziomie technicznym, jak i pod kątem zaangażowania w prezentowany materiał. Było to słychać już od pierwszych utworów, którą otworzyło the Bird, the Lion and the Wildkin i kontynuowało energetyczne, „marszowe” Wake of a Nation, które zostało błyskawicznie podchwycone przez widownię.
Z jeszcze większym entuzjazmem przyjęto obowiązkowe na setliście Götterdämmerung – publika zdzierała sobie gardła podczas powtarzania tekstów i błyskawicznie wpadła we właściwe repertuarowi Zeal&Ardor wibracje, a w pobliżu sceny co jakiś czas wręcz kotłowało się w moshpicie.
Z każdym kolejnym utworem było tylko lepiej, a entuzjazm zespołu rozprzestrzeniał się w klubie niczym ogień piekielny. Jak to ujęła odpowiedzialna za zdjęcia Wiktoria (dzięki za celną uwagę!) – utwory Zeal&Ardor są melodyjne, a przy tym mroczne i zajebiście dobrze wyprodukowane. Nic dziwnego, że po festiwalu Mystic popularność grupy w Polsce wzrosła, a Proxima w niedzielny wieczór była bliska wyprzedania.

Wszystkim, którzy zastanawiają się nad zobaczeniem zespołu na żywo po wydanym w sierpniu GREIF, mogę tylko polecić wybranie się na ich koncert. Album, który wzbudził przecież niemało emocji, doskonale się sprawdził w warunkach koncertowych i sądząc po reakcjach widowni, naprawdę dobrze się przyjął.
Przekrojowa setlista była zresztą zaaranżowana po mistrzowsku i chyba nikt nie mógł zarzucić Zeal&Ardor przewidywalności czy pójścia na łatwiznę. Przepełnione metalową mocą Götterdämmerung poprzedzało Ship on Fire, które dzięki chórom i rytualistycznemu zacięciu niezmiennie przyprawia o ciarki, z kolei akcentowane znakomitym brzmieniem basu Kilonova sąsiadowało z moim absolutnym faworytem Run, jednym z najbardziej agresywnych w całym repertuarze zespołu.
Szalenie ciekawą parę stanowiły również Golden Liar i Sugarcoat – słuchanie tego pierwszego na żywo za każdym razem chwyta mnie za serducho, z kolei to drugie jest tak lekkie i chwytliwe, że śmiało można określić ten utwór jako frajdę w czystej postaci. Emocjonalne zmasakrowanie na koncercie Zeal&Ardor miałam gwarantowane i chwała im za to.

Od ciężkich numerów (które sam frontman określał po prostu mianem „angry songs”), poprzez te bardziej chwytliwe i energetyzujące, aż po przejmujące utwory, podczas których zwalniano tempo i podkręcano emocje, fani żywiołowo reagowali na każdy i nie pozostawali dłużni artystom, którzy na scenie dawali z siebie wszystko.
Dystans, jaki muzycy mieli do siebie samych, był kolejną urzekającą częścią wieczoru. Ciężko było się nie uśmiechnąć na widok interakcji pomiędzy różnymi członkami zespołu, a Manuel (zwykle oszczędny podczas występów na żywo) żartował i kierował liczne słowa uznania pod adresem publiczności. W pewnym momencie Death to the Holy zapowiedziano jako „jedyny dobry utwór zespołu, według jakiegoś gościa na Youtube”, a podczas podziękowań dla Domu Złego frontman uznał, że support „i tak już nieźle rozpierdolił klub, bardzo wysoko stawiając poprzeczkę headlinerom”.
Wszystkiemu towarzyszyły okazjonalne uśmiechy oraz zachęcanie widowni do skandowania i klaskania – choć najczęściej publika sama wyrywała się do szaleństw pod sceną, co nie uszło uwadze występujących. Energia, jaką dzielili się z tłumem, została zwrócona przez polskich fanów z nawiązką, a wykrzykiwanie nazwy zespołu i oklaski nie cichły na długo po opuszczeniu sceny przez zespół. Mocnym akcentem końcowym została nieświęta trójca utworów prezentowana na wielki finał: Trust No One, I Caught You oraz Clawing Out. W obliczu tak mocarnie brzmiącego finału szczękę trzeba było zbierać z podłogi, a na powrót Zeal&Ardor do Polski wyczekuję z niecierpliwością.

Setlista Zeal&Ardor:
the Bird, the Lion and the Wildkin
Wake of a Nation
Götterdämmerung
Ship on Fire
Erase
Tuskegee
Blood in the River
Kilonova
Run
Golden Liar
Sugarcoat
Death to the Holy
To my ilk
Feed the Machine
Devil is Fine

Trust No One
I Caught You
Clawing Out

Autorką zdjęć jest Wiktoria Wójcik.

Artykuł Zeal & Ardor, Dom Zły – Warszawa (01.09.2024) pochodzi z serwisu KVLT.

Na przestrzeni ostatnich kilku lat Zeal&Ardor stali się marką jakościowego, niepozbawionego zróżnicowanych wpływów metalu (żeby nie powiedzieć: stali się swoistą hybrydą gatunkową niczym tytułowy gryf). Na GREIF, najbardziej przeze mnie wyczekiwane wydawnictwo roku, projekt podchodzi do muzyki równie szczerze i bezpośrednio, co w swoich poprzednich dokonaniach. Z jednej strony zostają tu zwielokrotnione uderzające, mocno osadzone w metalu partie, a z drugiej zespół pozwala wybrzmieć spokojniejszej, klimatycznej stronie swojej muzyki.
Choć album jest upakowany emocjami i zarazem charakterystycznie ciężki, pojawia się tu dość dużo nowych elementów. Co najlepsze, już podczas pierwszych utworów można się przekonać, że mamy do czynienia z Zeal&Ardor w nowej odsłonie.
Ci, którzy zasłuchiwali się w dotychczasowych dziełach projektu, znajdą tu przynajmniej jeden utwór trafiający w ich gust, a pozostali… cóż, przypodobanie się wszystkim chyba nigdy nie leżało wśród celów, jakie wyznaczył sobie Manuel Gagneux, zakładając ten projekt.

Słuchaczy, do których przemawia bardziej stonowana, melancholijna strona twórczości zespołu, odsyłam do Fend You Off, będącego drugim trackiem na albumie. Momentami przywodzi na myśl doskonałe Golden Liar z poprzedniego albumu, stanowiąc przejmujący, a jednocześnie pełen kontrastów utwór. To swoisty manifest o niesamowicie ciężkim wydźwięku – i chodzi tu przede wszystkim o emocjonalny ciężar, niekoniecznie o sound czerpiący z gatunkowej ekstremy.
Znajdziemy tu utwory, których siłą napędową raczej nie jest agresywne, metalowe brzmienie, tylko istny ogrom emocji zawarty w muzyce i tekstach oraz niepodrabialna, surowa moc twórczości Zeal&Ardor. Podobnie jest na jednym z najdłuższych na płycie are you the only one now?, który stopniowo buduje klimat melancholii i osamotnienia. Ten utwór pełen zmian tempa niesie ze sobą wrażenia, jakie jedynie Zeal&Ardor potrafią na mnie wywrzeć. Warto tutaj dodać, że nie doszukamy się przekombinowania, przerostu formy nad treścią, ani łamania sobie kończyn w niemożliwie skomplikowanych zagrywkach. Stosunkowo prostymi (żeby nie powiedzieć – oszczędnymi) środkami wyrazu artyści potrafią stworzyć coś niesamowicie mocnego. Mistrzostwo.

Jeśli komuś wciąż brakuje wrażeń, to muszę wspomnieć o tym, że arcyciekawie robi się wraz z utworem Kilonova, na którym na pierwszy plan wychodzi świetny, zaraźliwy groove. Tekst luźno nawiązuje do okultyzmu, a pojawiające się tutaj hipnotyzujące chóry (tym razem w wykonaniu Marca Obrista i Denisa Wagnera, którzy wspomniane wokale wykonują na żywo) potęgują wrażenie mistycyzmu. Całość intryguje i coraz bardziej wciąga słuchacza w dźwiękowy krajobraz GREIF.
Eklektyzm stanowi tu element obowiązkowy, w związku z tym ani trochę nie zdziwił mnie fakt umieszczenia na albumie numerów tak niestandardowych, jak go home my friend oraz Disease.  Podobne są do utworów Birdmask (poboczny projekt Manuela), o nieco cięższym brzmieniu, z dodatkowymi chórami i wokalizami. Ale to wciąż Zeal&Ardor z – co tu dużo mówić – konkretnym pierdolnięciem.
Bardzo dobrze, że również takie utwory znalazły się na albumie. W końcu należy korzystać ze zdobytego doświadczenia i nie mam tu na myśli jedynie założyciela zespołu – na najnowszej płycie Manuela wspiera piątka muzyków, z których większość udzielała się dotychczas „tylko” podczas koncertów. O występach na żywo przypomina zresztą Sugarcoat, wielokrotnie grane na koncertach jeszcze przed premierą albumu. Choć utwór wpada w ucho, jest energetyczny i żwawy (żeby nie powiedzieć „pod nóżkę”), to niezaprzeczalnie wpisuje się w repertuar zespołu.
Podobny vibe można wyłapać na numerze Thrill, pozornie pozytywnym i „upbeatowym”, który cechuje odpowiednia dla bandu atmosfera, i to nie tylko dzięki wokalom i pracy gitar. Sekcja rytmiczna, za którą odpowiadają basista Lukas Kurmann oraz perkusista Marco von Allmen, wypada bez zarzutu i daje świetne wyobrażenie o tym, jak wspomniany kawałek mógłby zabrzmieć na żywo.
Last but not least, wprost uwielbiam najbardziej szorstkie, surowe i wręcz bezlitosne utwory należące do najcięższych w repertuarze zespołu. Przykładem może być Clawing Out – naszpikowany energią i ostrymi riffami (podczas których Tiziano Volante i sam Manuel chyba nieźle katowali swoje instrumenty), stanowi absolutny majstersztyk. Podobny klimat znajdziemy zresztą na Hide in Shade, które nie szczędzi słuchaczom zarówno blastów i growlu, jak i szalenie zgrabnego nawiązania do pierwszej ścieżki albumu.

Pojawiają się tutaj chóry i skandowanie (369), czysty wokal przechodzący w growl (are you the only one now?), wreszcie nawiązania do okultyzmu (Kilonova, Clawing Out, 369 oraz Hide in Shade) – słowem, wszystko to, czego u Zeal&Ardor nie może zabraknąć. Jest w tym wszystkim emocjonalna głębia i efekt pracy pewnej grupy ludzi na tyle imponujący, że nasuwa się tylko jeden wniosek końcowy: to na tyle złożony, wielowarstwowy album, że po prostu trzeba go przesłuchać więcej niż tylko raz.
Owszem, można go opisać terminem tak wyświechtanym, jak „zabawa konwencją” czy „emocjonalny rollercoaster”. Tylko po co? GREIF to wciąż Zeal&Ardor z całym dobrodziejstwem inwentarza.
Dziesiątki nie wystawiam jedynie z tego powodu, że mam całkowitą pewność co do tego, że Zeal&Ardor są w stanie nagrać coś jeszcze lepszego.

(Pisownia oryginalnych tytułów utworów i wielkość liter zostały zachowane. Stay weird.)

Artykuł ZEAL & ARDOR – „Greif” (2024) pochodzi z serwisu KVLT.

Biohazard

Zeal & Ardor

Sodom

Bruce Dickinson

Thy Art Is Murder

Lik

Artykuł Mystic Festival – Day 1 (06.06.2024) pochodzi z serwisu KVLT.

Po dziesiątkach milionów odtworzeń i zdobyciu szerokiego uznania krytyków, ta muzyczna bestia ciągle pozostaje dynamiczna i niebezpieczna. Czwarty pełnometrażowy, samodzielnie wyprodukowany album „Greif”, ukaże się 23 sierpnia 2024 roku (pre-order).

Tytuł “Greif” inspirowany jest coroczną tradycją wywodzącą się z rodzinnego miasta Manuela, Bazylei (Szwajcaria). Mityczna hybrydowa istota paraduje ulicami ku uciesze dzieci, co symbolizuje lud pracujący Bazylei, sprzeciwiający się opresyjnej elicie po drugiej stronie. Biorąc pod uwagę połączenie energii i fizyczności zwierzęcia, nazwa okazała się trafna.

“Greif to lew, wąż i ptak” – zauważa Manuel. „Podczas parady odwraca się zadem do arystokratów i przyczepia go do mężczyzny. Odzwierciedla to, gdzie jesteśmy.” Na początku następnego rozdziału formacja zdecydowała się najpierw zaprezentować zakończenie albumu, dzieląc się poetyckim utworem końcowym , “to my ilk.” Klimatyczna, bluesowa gitara, klaśnięcia i głos Manuela odbijający się echem w chórze. „To jest inny poziom emocji i wyszło tak, jak sobie wyobrażałem” – komentuje.

Poniżej prezentujemy wizualizację do singla „to my ilk„. Utwór ten jest dostępny do odsłuchu na platformach streamingowych.

Nowa płyta „Greif” nie jest efektem solowego wysiłku artysty, który tym razem powitał w studiu swoich kolegów z zespołu: Tiziano Volante (gitara), Marc Obrist (wokal), Denis Wagner (wokal), Lukas Kurmann (bas) i Marco Von Allmen (perkusja).

„Naprawdę staliśmy się zgraną jednostką” – dodaje Marc. „Przed Zeal & Ardor byliśmy w zasadzie sobie obcy, ale teraz jesteśmy jak mała rodzina. Każdy członek wnosi do miksu swój własny, niepowtarzalny smak, a my wszyscy staramy się ulepszyć piosenki Manuela na
swój własny sposób. Najciekawszą częścią dla mnie było nowe podejście do naszej wspólnej pracy w studiu.”

Po przeniesieniu się do studia Marca – Hutch Sounds w Szwajcarii, płyta powstała w ciągu zaledwie pięciu miesięcy. Frontman z podekscytowaniem wykorzystał talenty swoich kolegów, po raz pierwszy prezentując trzy głosy i coraz śmielsze brzmienie.

„Chciałem rozszerzyć naszą ofertę i wprowadzić nowe kolory” – kontynuuje Manuel. „Są chwile złości i oskarżeń, ale jest też pocieszenie i szczęście. Poszerzam paletę barw, którymi mamy malować. To sposoby, których nie próbowaliśmy”.

Tracklista:
1. The Bird, the Lion, and the Wildkin
2. Fend You Off
3. Kilonova
4. Are you the only one now?
5. Go home my friend
6. Clawing out
7. Disease
8. 369
9. Thrill
10. Une ville vide
11. Sugarcoat
12. Solace
13. Hide in Shade
14. to my ilk

Artykuł ZEAL & ARDOR zapowiada nową płytę „Greif” pochodzi z serwisu KVLT.

05-08.06.2024 – Gdańsk, Stocznia Cesarska

Organizatorzy poinformawali, że Humanity’s Last Breath oraz Twin Temple odwołali swoje występy. W zastępstwie do składu dołączył Ingested. Wkrótce poznamy kolejny zespół, który zastąpi Twin Temple.

Podczas Mystic Festival 2024 wystąpią:

Paradise Lost, Dark Funeral, Blood Command, Mimi Barks, Kerry King, Zeal & Ardor, Kadavar, Bewitched, Until I Wake, Mork, Bob Vylan, The Shits, Five The Hierophant, My Diligence, Wyatt E., Slope, The Broken Horizon, The Last Decade, Wij, Misguided, Totenmesse, Crowbar, Pig Pig Pig Pig Pig Pig Pig, Blasphemy, Wargasm, Múr, Nakkeknaekker, Mānbryne, Owls Woods Graves, Schizma, Zamilska, Ampacity, Embrional, Sznur, HellFuck, Wavs, Dvne, Witching, Skálmöld, Terrorizer, Ditz, Evil Invaders, Gutalax, Insomnium, Ten56, Dödsrit, Villagers Of Ioannina City, Textures, Massive Wagons, Party Canon, Gaupa, Vltimas, Kreator, Fear Factory, High-Vis, 1000Mods, Enter Shikari, Dool, Cage Fight, Hanabie, Megadeth, Machine Head, Biohazard, Bruce Dickinson, Bring Me The Horizon, Sodom, Satyricon, Thy Art Is Murder, Orange Goblin, Accept, Body Count, Life Of Agony, Lord Of The Lost, Furia, Chelsea Wolfe, Leprous, LIK, Asphyx, Crystal Lake, Vio-lence, Ghøstkid, Graveyard, Mysticum, Lamp Of Murmuur, Wayfarer, High On Fire, Endseeker, Suffocation, Black Gold, Ithaca, Sanguisugabogg

Organizatorzy przedstawili również rozpiskę dniową i godzinową.

Artykuł MYSTIC FESTIVAL 2024: zmiany w składzie oraz rozpiska dniowa i godzinowa pochodzi z serwisu KVLT.

09-12.08.2023 – Jaromer, Twierdza Josefov (wydarzenie)

Podczas Brutal Assault 2023 wystąpią:

Belphegor, Rising Insane, Artificial Brain, Coffin Feeder, Grave Miasma, Nero Di Marte, Obsidious, Sijjin, Car Bomb, Cro-Mags, Downset, Feastem, Ingested, Knocked Loose, Volumes, Cobra The Impaler, Crippled Black Phoenix, Cult Of Luna, Kurokuma, Llnn, Maybeshewill, Messa, Moonspell, Profetus, The Ocean, Unto Others, Heaven Shall Burn, Holy Fawn, Ithaca, Lionheart, Spy, The Acacia Strain, The Callous Daoboys, While She Sleeps, Birds In Row, Bleed From Within, Cult Of Fire, Enslaved, Gang Green, Heilung, Immolation, Infected Rain, Konvent, Krisiun, Meshuggah, Miasmatic Necrosis, Mork, Obituary, Orbit Culture, Possessed, Saturnus, The Agonist, Tribulation,  Carpenter Brut, Dödsrit, Horskh, Church Of The Cosmic Skull, Church Of Misery, Lamp Of Murmuur, Manes, Mantar, Pensées Nocturnes, Perturbator, Russian Circles, White Ward, Wiegedood, Zeal & Ardor, Angelus Apatrida, Crisix, Evildead, Exciter, Insanity Alert, Legion Of The Damned, Overkill, Sodom, Agnostic Front, Brand Of Sacrifice, Cabal, Capra, Converge, Crowbar, Death Before Dishonor, Eyehategod, Get The Shot, Malevolence, Shadow Of Intent, Slapshot, Concrete Winds, Dismember, LIK, Mysphirming, Nordjevel, Sacramentum, Skinless, Solothus, Spectral Wound, Watain, Be’Lakor, Borknagar, In Flames, Omnium Gatherum, Wolfheart, Anthrax, Benediction, Fit For An Autopsy, I Am Morbid, Marduk, Sepultura, Signs Of The Swarm, Suicidal Angels, Terror, Within Destruction, Archspire, Beartooth, Biohazard, Deicide, Dying Fetus, Gatecreeper, Hypocrisy, Napalm Death, Nile, Trivium

Artykuł Już w środę rusza BRUTAL ASSAULT 2023 pochodzi z serwisu KVLT.

09-12.08.2023 – Jaromer, Twierdza Josefov (wydarzenie)

Podczas Brutal Assault 2023 wystąpią:

Belphegor, Rising Insane, Artificial Brain, Coffin Feeder, Grave Miasma, Nero Di Marte, Obsidious, Sijjin, Car Bomb, Cro-Mags, Downset, Feastem, Ingested, Knocked Loose, Volumes, Cobra The Impaler, Crippled Black Phoenix, Cult Of Luna, Kurokuma, Llnn, Maybeshewill, Messa, Moonspell, Profetus, The Ocean, Unto Others, Heaven Shall Burn, Holy Fawn, Ithaca, Lionheart, Spy, The Acacia Strain, The Callous Daoboys, While She Sleeps, Birds In Row, Bleed From Within, Cult Of Fire, Enslaved, Gang Green, Heilung, Immolation, Infected Rain, Konvent, Krisiun, Meshuggah, Miasmatic Necrosis, Mork, Obituary, Orbit Culture, Possessed, Saturnus, The Agonist, Tribulation,  Carpenter Brut, Dödsrit, Horskh, Church Of The Cosmic Skull, Church Of Misery, Lamp Of Murmuur, Manes, Mantar, Pensées Nocturnes, Perturbator, Russian Circles, White Ward, Wiegedood, Zeal & Ardor, Angelus Apatrida, Crisix, Evildead, Exciter, Insanity Alert, Legion Of The Damned, Overkill, Sodom, Agnostic Front, Brand Of Sacrifice, Cabal, Capra, Converge, Crowbar, Death Before Dishonor, Eyehategod, Get The Shot, Malevolence, Shadow Of Intent, Slapshot, Concrete Winds, Dismember, LIK, Mysphirming, Nordjevel, Sacramentum, Skinless, Solothus, Spectral Wound, Watain, Be’Lakor, Borknagar, In Flames, Omnium Gatherum, Wolfheart, Anthrax, Benediction, Fit For An Autopsy, I Am Morbid, Marduk, Sepultura, Signs Of The Swarm, Suicidal Angels, Terror, Within Destruction, Archspire, Beartooth, Biohazard, Deicide, Dying Fetus, Gatecreeper, Hypocrisy, Napalm Death, Nile, Trivium

Artykuł Już za kilka dni BRUTAL ASSAULT 2023 pochodzi z serwisu KVLT.