Natężenie premier sygnowanych logiem Immortal Frost Productions (w tym roku będzie to już z 10 albumów) dowodzi, że label nieustanie rośnie w siłę i umacnia swoją wydawniczą pozycję. Co istotne, nie traci przy okazji z oczu jakości, bo niezwykle rzadko ukazują się nakładem belgijski wytwórni krążki, które nie utrzymywałyby przynajmniej przyzwoitego poziomu.

Nie inaczej jest w przypadku Necare, drugiej płyty niemieckiego kolektywu MNHG (będącego w prostej linii pogrobowcem grupy Thyrgrim), która światło dzienne ujrzała w pierwszej połowie 2024. Prezentowany przez pochodzących z Nadrenii Północnej-Westfalii black’n’roll (lub jak kto woli blackened speed/heavy metal) to porcja całkiem soczystego (choć niepozbawionego też pewnych mankamentów), mocno przyprawionego i podwędzonego diabelskim dymem grania, w którym coś dla siebie mogą znaleźć zarówno sympatycy tradycyjnego black metalu, jak i szalikowcy hard rocka i heavy metalu granego na modłę Motörhead, czy Venom.

Muzycznie i kompozycyjnie jest tu pościelone dość okazale, choć obok znakomitych Fratricide, czy Lucifer’s Claim, zdarzają się także mniej udane Agony and Pain i Blessed by My Hand. Odbiór płyty mącić potrafią też specyficzne, „gardłowe” wokale Kaina, którym zdarza się niezbyt skutecznie dowozić. Dotyka to głównie wolniejszych kompozycji, zdających się momentami tracić przez to impet i właściwą siłę rażenia. Dużo lepiej wokalista MNHG radzi sobie w „tradycyjnym” black metalowym rzemiośle, szczególnie, gdy zespól nie bawi się w półśrodki i dociska gaz do dechy (jak ma to miejsce choćby w The First Sacrifice, Fratricide i The Devil Eyes).

Na korzyść Necare działa też to, że album nie przytłacza swoim metrażem. W przerwie między bardziej absorbującymi i wymagającymi pozycjami, będzie jak znalazł.

Ocena: 6/10