Mekigah – „Autexousious” (2017)

Wydawnictwa Aesthetic Death nie należą do tematów łatwo przyswajalnych. W większości z nich czai się zawsze odrobina szaleństwa i dziwactwa. Ostatni longplay projektu Mekigah można zaliczyć do jednych z bardziej dziwacznych i jednocześnie interesujących. Album nosi tytuł Autexousious i miał premierę 21 sierpnia 2017 roku.

Wydawnictwo już swoim wyglądem przygotowuje słuchacza do obcowania z czymś chorym i tajemniczym. Digipack wykonany jest na matowym papierze w czerni i bieli, ubrany w fotografie z martwą naturą i tekstami, które jawią się jako mroczne i pełne niedomówień. Z muzyki wypływa zimno, samotność, strach. Jednym słowem – horror, który jest wyczuwalny gdzieś podskórnie. Na Autexousious mamy do czynienia z prawdziwym uczuciem niepokoju i zagrożenia, które przyciąga słuchacza niczym niewłaściwe drzwi i ciemny zaułek w filmach z niezbyt rozgarniętymi bohaterami.

Próba rozłożenia na części pierwsze muzyki Mekigah nie jest łatwa, pozostałbym przy depresyjnym dark metalu. Słychać tu lekkie wpływy doom, black, death, w bardzo wolnym wydaniu, gdzie atmosfera jest ważniejsza od nut, a powolne budowanie kompozycji istotniejsze niż szokowanie ilością przejść perkusyjnych. Nie jestem w stanie podać tytułów utworów, które mogłyby być moimi ulubionymi. Płyta jest całością, tak powinno się jej słuchać. Nie ma tu hitów, chwytliwych momentów. Jedynie czasem pojawia się czysty, śpiewany i melancholijny głos, który troszkę przypomina mi wokal Garma na La Msquarade Infernale zespołu Arcturus.

Autexousious to niespełna godzinna przygoda, na którą należy dać sobie czas i poświęcić jej się w całości. Ewentualnie może stać się idealną ścieżką dźwiękową do powieści z gatunku noir, której atmosferę bez wątpienia podbije.

Ocena : 6.5/10

Mekigah na Facebook’u.