Pantokrator – „Marching Out of Babylon” (2021)

Pierwsze, czego można się dowiedzieć o zespole Pantokrator to fakt, iż uprawia christian metal. Są zapewne ludzie, którym będzie to przeszkadzać, ale ja nie mam z tym wielkiego problemu. Ostatni album Marching Out of Babylon jest już czwartym w dorobku zespołu i został wydany przez Nordic Mission.

Babylon jest moim pierwszym kontaktem z zespołem i nie jestem w stanie zestawić go z wcześniejszymi dokonaniami. Na nowym krążku mamy do czynienia z mocno urozmaiconym, nowoczesnym metalem, który można także podciągnąć momentami pod metalcore. Zespół w głównej mierze oscyluje w death metalowej, szwedzkiej melodyce, uzupełniając styl breakdownami i progresywnymi solówkami. Agresja miesza się tu z melodiami i bardzo śpiewnymi refrenami.

Jako całość album niestety jest dla mnie nie do przyjęcia. Zespół wie, jak uderzyć ciężarem, potrafi także fajnie nawiązać do klasyki goeteborskiej Szwecji, przypominając czasami Dark Tranquillity – i te elementy mi się podobają. Natomiast druga twarz zespołu, która tapla się w słodkościach przesadnej melodyki, miękkich refreników, już mnie odrzuca. Elementy te wydają mi się przesadzone, mało naturalne, a czysta barwa wokalisty mało intersująca. Pantokrator naprawdę się stara i prezentuje wysoki poziom instrumentalno-brzmieniowy, ale brakuje mu oryginalności i pomysłów, na które warto by zwrócić uwagę. W całym gąszczu mydełkowych zapachów ciężkie uderzenia są jak wybawienie, i gdyby tego było więcej, zapewne ostateczny odbiór płyty miałby inny bilans. A tak jestem lekko zniesmaczony i powiem szczerze, że zawiedziony, bo jest tu na tyle dużo interesujących przebłysków, że odbieram tą płytę jak zmarnowaną szansę.

Jest to oczywiście moje subiektywne zdanie i mimo, że na dziś Pantokrator mnie nie urzekł, to chcę obserwować jego dalsze poczynania. Wyczuwam w zespole spore pokłady możliwości i wydaje mi się, że przyjdzie taki moment, że muzycy nagrają swoje Kill’ em All.

Ocena:4/10

Pantokrator na Facebook’u.