„Plata o plomo” to dewiza słynnego barona narkotykowego Pablo Escobara, którą można przetłumaczyć na „srebro albo ołów”. Krótko mówiąc – albo dajesz się przekupić, albo zostajesz zlikwidowany. Pochodzący z Łodzi, debiutujący w ubiegłym roku pozbawioną tytułu EPką zespół o tej właśnie nazwie nie musiał stawiać mnie przed takim wyborem, abym mógł ich pierwsze wydawnictwo na Kvltowych łamach pochwalić – choć łuski po nabojach znajdujące się w pudełku po cygarach, w którym przysłano mi krążek, pozwalają z przymrużeniem oka myśleć o konsekwencjach opinii innej niż pozytywna.

Jednak króciutki, ledwie siedemnastominutowy debiutancki minialbum Plata o Plomo zawiera wszystko, czego od stonerowego grania ze sludge’owym, a momentami nawet podchodzącym pod HC sznytem mogłem oczekiwać. Riffy spuszczają słuchaczowi solidny łomot, a chwytliwe refreny zmuszają do machania łbem (tu bryluje El Presidente), znajdziemy na Plata o Plomo również ociekające punkową energią przyspieszenia (znakomity Headhunt), a do tego wszystkiego zespół nie boi się odważniejszych odjazdów, takich jak lekko zalatujący bluesem początek I’m Not Dead Forever. Podoba mi się również wokal Szymona Marciniaka, który doskonale pasuje do tekstów o Escobarze i jego narkotykowych biznesach, oraz brzmienie całości, które ma dokładnie taką moc, jaką powinna mieć taka muzyka – no ale skoro dłubał przy tym Haldor Grunberg, to nie mogło być inaczej.

Cztery utwory, każdy wyróżniający się i do tego udany – trudno mi przypomnieć sobie bardziej obiecujący start na polskiej stonerowej (czy tam okołostonerowej) scenie. Szkoda, że to tylko dość krótka EPka, a nie pełny album, jednak z tego powodu (a także dlatego, że Łodzianie mają słowo „potencjał” wręcz wyryte na czołach) z niecierpliwością będę czekał na więcej muzyki z ich strony – a że z kochanego Facebooka wiem, że już nad nią pracują, to można mówić o oczekiwaniu z niecierpliwością. Panowie – dobra robota!

Ocena: 8.5/10

Plata o Plomo na Facebooku