Sarvekas – „Of Atavistic Fury & Visions” (2020)

Fiński duet Sarvekas postanowił z końcem zeszłego roku powiedzieć „dzień dobry” światowej scenie black metalowej. I choć jest na niej ostatnio coraz to gęściej, a black metal skandynawski w przeliczeniu na ilość kapel na jednego mieszkańca w ogóle przechodzi jakieś granice, to holenderski Soulseller Records postanowił pochwalić się tym właśnie wydarzeniem. A że Panowie z wytwórni wydają choćby takich tuzów jak Gorgoroth, to oznacza, że na rzeczy znać się muszą. Cóż było więc robić. Wziąłem świeżaków na warsztat.

Dwadzieścia trzy minuty muzyki to nie jest ilość, która powali na kolana. Z drugiej jednak strony jest to akuratny czas na to, żeby zaliczyć kapelę do gatunku „wpadka roku” albo zaliczyć opad szczeny.

Muzyka na płycie jest istnie szalona. Pierwsze dwa kawałki przelatują tak szybko i wprawiają w takie osłupienie, że merytoryczną analizę poczynań Finów rozpocząłem dopiero w trakcie numeru The Sacred Hour of the Hunt. Ten utwór to jednak pikuś przy czwartym Where no Man has Trodden. Piękna i bogata linia melodyczna, ciekawa i fascynująca. Do tego ciekawa linia gitar, zmienne tempo i schowany nieco z tyłu growl dają efekt piorunujący. Wszystko jest w tym numerze tak fantastyczne a jednocześnie proste i oczywiste, że aż ciężko w niego uwierzyć. Fenomenalny numer, chyba jeden z lepszych, jakie słyszałem w tym roku. A co lepsze – równie dobry jak otwierający Dark Spiritual Revotion. Album zamyka nieco spuszczający z tonu (przynajmniej w pierwszej połowie) Surtr’s Breath, ale i tak człowiek po prostu musi wrócić do odsłuchu EPki od początku.

Szefostwo Soulseller Records miało nosa, wydając debiutancki album Sarvekasa. Ta krótka EPka to kawał solidnej muzyki, do tego ciekawej w aranżach i dobrze zmiksowanej. To krótki i szybki cios, który mówi jedno: „uwaga, nadchodzimy, na scenie zostajesz Ty, Ty i Ty. Reszta w…ć”.

 

Sarvekas na Facebooku

Sarvekas na Bandcamp

Sarvekas w Encyklopedii Metalu

Ocena: 8,5/10,0