1_TRIUMPH OF DEATH_RESURRECTION OF THE FLESH_2LP_4050538945096_FRONT

W dniu 10 listopada 2023 roku wydano materiał koncertowy zespołu, który nigdy nie zagrał koncertu. Jak to możliwe? Triumph of Death to zespół odgrywający na żywo utwory metalowej legendy Hellhammer, któremu w czasie swej krótkiej działalności nie było to dane. Tom G. Warrior postanowił wrócić do tego materiału, tworząc band pod inną nazwą – wziętą od jednego z utworów. Składam potężne wyrazy szacunku za taką decyzję, bo bez dwóch zdań użycie oryginalnego logo mogłoby się wiązać z jeszcze większym zainteresowaniem maniacs. W czasach, gdy jesteśmy przyzwyczajeni, że mamy wszystko podane na tacy, nie każdy może mieć dostatecznie dużo energii, by sprawdzać, co to jest ten Triumph of Death, niestety. Jednakże wierzę, iż wielu metalowców należy do grupy lubiącej czytać, szukać, poznawać i być świadomym wydarzeń na scenie, a co za tym idzie, Triumph of Death będzie odpowiednio kojarzony.

Warrior z załogą powołał projekt w 2018 roku, czyli rok po śmierci jednego z muzyków Hellhammer, Martina Erica Aina, by oddać hołd muzyce, która go umieściła na mapie światowej sceny metalowej. Decyzja ta zaowocowała koncertami, które ostatecznie przełożyły się na album live noszący tytuł Ressurection of the Flesh (BMG). Płyta została wydana w trzech wersjach: CD mediabooku, w Super Deluxe na podwójnym, czerwonym winylu wraz z 7-calowym singlem oraz na podwójnym winylu w kolorze czarnym lub biało/czarnym swirl.

Na potrzeby recenzji otrzymałem wersję ostatnią, czyli biało/czarny, podwójny swirl zapakowany w solidny gatefold wzbogacony o dwa plakaty i książeczkę. Już po rozerwaniu folii chroniącej całość wiedziałem, że mam w rękach porządny, mocny produkt. Płyty włożone zostały w odpowiednio sztywny gatefold, a każda z nich dodatkowo w koperty ubrane w grafiki i fotki. Jeden plakat przedstawia okładkę płyty Ressurection of the Flesh, drugi – bardzo atrakcyjną fotkę z koncertu. W książeczce znajdują się głównie koncertowe foty, ale oprócz nich znajdziemy też wszystkie informacje techniczne dotyczące koncertów, a także podziękowania dla oddanych fanów, co jest miłym gestem i pokazuje, że Warrior stąpa mocno po ziemi.

Sześćdziesięciominutowy koncert składa się z dwunastu nagrań wybranych z kvltowej dyskografii Hellhammer. Nie ma co tu się dużo czarować – wielkiego wyboru muzycy nie mieli, bo zespół istniejący w latach 1982-84 nie nagrał zbyt wiele materiału, ale jak widać, nie musiał, bo i tak stał się legendą. Ressurection of the Flesh, mimo że nagrany 40 lat później, brzmi godnie i utrzymuje ducha zła unoszącego się na pierwotnym materiale. Jest to wręcz zaskakujące, że Warriorowi udało się stworzyć nowy zespół, który tak świetnie wgryzł się w starocie wykonawczo i brzmieniowo. Utwory w wersji live oczywiście zagrane są poprawniej i lepiej, ale brudne brzmienie instrumentów i zaflegmiony wokal lidera świetnie wklejają się w konwencję i dają coś, czego nie mogliśmy dotychczas doświadczyć. Złowieszcze hymny Szwajcarów odtworzono po mistrzowsku, pamiętając o utrzymaniu ich staroszkolnego charakteru. Mnie Tom nigdy nie zawiódł, bo może i należał zawsze do ludzi poszukujących nowych brzmień, ale jak już coś robił, to robił to dobrze i w sposób, jaki mi odpowiada.

Od Hellhammer, przez Celtic Frost, Triptykon i na Triunph of Death kończąc, mogę nazwać się fanem Toma G. Warriora. Jego muzyczne poczynania zawsze łączą się z profesjonalizmem i magią, która nie opuszcza go mimo biegnącego czasu. O magię tę jest bardzo trudno w czasach teraźniejszych, wszędobylska technologia, cyfryzacja i social media odbierają artystom tajemniczość, wyjątkowość i magiczną otoczkę. Warrior jest jednym z ostatnich muzyków, który skutecznie broni się przed odarciem ze swojego „ja” i ciągle posiada charyzmę, która do niego przyciąga. Ressurection of the Flesh to kolejne jego dzieło, nad którym unosi się energia podobna do tej z czasów undergroundu, a jej wartości nie da się przeliczyć na złotówki.

Triumph of Death na Facebook’u.