Po świetnej rozbiegówce w postaci trzypłytowego boksu The Trilogy tłocznia Zoharum przypomina kolejne płyty sygnowane przez Dirka Serriesa pod nazwą Vidna Obmana. Podobnie jak wcześniejszy zestaw, te albumy od dawien dawna są trudno dostępnymi rarytasami. Obydwa ukazały się w 2000 roku, nakładem wytwórni Hypnos. W sumie ich niemal jednolity charakter sprawił, że przy okazji ich wznowienia potraktowane zostały jako jedna całość. Nagrane z gościnnym udziałem Steve’a Roacha, Jorisa De Backera i Jima Cole’a gładko wpisują się w medytacyjny nurt ambientu. Serries w dużej mierze wykorzystał tu brzmienia tradycyjnych, akustycznych instrumentów: fujary, fletów, gitar, których brzmienia wzmocnił loopami i przeróżnymi elektronicznymi efektami. Obydwa albumy w swojej konstrukcji zbliżają się nastrojem do atmosfery dalekowschodnich medytacji. Dirk Serries kreśli nie tyleż gigantyczną przestrzeń, co próbuje zeń wyrwać ów pierwiastek stanu zawieszenia i głębokiego transu, wprost z buddyzmu Zen. Przechadzamy się zatem po tych dalekich rubieżach, chłonąc zarówno magię miejsc, jak i otoczenia. Etniczne instrumenty kreują niejako mapę przestrzeni wewnętrznej, która staje się wielopoziomowym labiryntem. Jednakże to właśnie te głębokie, medytacyjne tchnienia decydują o sile muzyki z tych płyt. Cudowna podróż poza granice wyobraźni.
Ocena: 8/10
Autorem jest Robert Moczydłowski.
