Tytułem wstępu dodam jeszcze, że (zgodnie z notką biograficzną) kapela zadebiutowała oficjalnie 6 lat temu i mimo niedługiego stażu zdążyła już zdobyć kilka ciekawych nagród i wyróżnień (nagroda główna III edycji Prog Rock Festival, grand prix En Music Festival,nagroda prezydenta Głogowa na MayDay Rock Festival, występ na Battle of the Bands iławskiej Famy czy OpenAir Rock Festival). Pozostało już tylko sprawdzić, czy słusznie 🙂

„Between The Words” rozpoczyna dość nieoczekiwane intro, nawiązujące bardziej do nazwy zespołu, niż prezentowanej na płycie stylistyki. Mroczne, industrialne sample, przemieszane z dźwiękami pracujących maszyn i wrzaskiem ludzi sprawdziłyby się doskonale na płytach Ministry, Godflesh, Fear Factory czy innych kapel nurtu „przemysłowego” metalu. Utwory na płycie przedzielone są jeszcze 3 podobnymi „interludiami”, oznaczonymi cyframi rzymskimi. 

Muzycznie, w odróżnieniu od tego, co mogłoby sugerować intro jest jednak dużo jaśniej i przestronniej. Debiut Mechanism sprowadzony na potrzeby recenzji do krótkiego streszczenia mógłby zostać opisany jako pełen chwytliwości i wigoru rock/metal, łączący w sobie cechy przebojowości i utrzymanej w rozsądnych proporcjach „progresywności”. Słychać, że zespół stara się zachować równowagę między lekkim, melodyjnym i przyswajalnym graniem (czego jednak nie powinno odczytywać się jako zarzutu) i ciągotami w stronę bardziej wymagającego łamania muzyki.

„All I See” wchodzi przykładowo stonerowym wręcz riffem, by po kilkudziesięciu sekundach przejść w pełnoprawny groove metal z dodatkiem progowych klawiszy. Stadionowy refren z elegancko zaakcentowanym basem nadaje z kolei kompozycji radiowego sznytu – wszystko to pozornie odległe, ma jednak ręce i nogi.

„Jump Into Flight” kilkukrotnie zmienia tempo, przełamany jest też niezwykle nośnym refrenem, który z powodzeniem można by podrzucić rockowym bandom starającym się o miejsca na listach przebojów. W „Prize For Every Sin” znalazło za to więcej miejsca na klimatyczne, mroczne prog metalowe granie. Klawiszowy „Between The Words” wprowadza chwilę oddechu przed zacnym „Abused”, który toczy się w nieco riversidowym stylu, by zaskoczyć znienacka postgrunge’owym wręcz „chorusem”. Z pomysłów zgromadzonych w „Countless Ways” można by z powodzeniem zrobić 2 utwory (dynamiczny, rwany początek ładnie kontrastuje ze spokojnym, wyśpiewanym środkiem, by natychmiast powrócić do mocnego, żywiołowego soundu). Pełen agresji i energii zamykacz w postaci „Trapped” stawia ładną „kropkę nad i” na tej bardzo interesującej płycie.

Brzmienie, jak na album wydany własnym nakładem jest w porządku, choć nie ukrywam, że przy zaangażowaniu większych środków muzyka Mechanism mogłaby moim zdaniem zabrzmieć jeszcze lepiej. Udało się na szczęście wyraźnie podkreślić sekcję rytmiczną, dzięki czemu kompozycje nabierają wyrazistości i uporządkowania. Na pochwałę zasługuje też wokalista, dysponujący ciekawym głosem i całą gamą pomysłów na jego wykorzystanie (od mocnych krzyków, przez nośny śpiew, po wysokie, melodyjne wokale). 

Na zakończenie warto wspomnieć o atrakcyjnej szacie graficznej, której autorem jest dobrze znany w środowisku Mariusz KOBARU Kowal (współpracujący wcześniej chociażby z Behemoth czy Vader). Koncept tajemniczego wiktoriańskiego domu prezentuje się odjazdowo.

Debiut Mechanism to krążek udany, godny polecenia nie tylko fanom krajowego prog metalu, ale także osobom gustującym w naturalnym, przebojowym, nośnym i witalnym graniu. I to się ceni.

Artykuł MECHANISM – „Between the Words” (2015) pochodzi z serwisu KVLT.