Terrordome

Hate

Warbell

Damnation

Magoth

Synapsa

Elektrytuał

Artykuł Czarne Rewiry – Dzień 2 (25.07.2026) pochodzi z serwisu KVLT.

Okrütnik

Halny

Lilla Veneda

Garota

Atonement

Mansvara

Christ Agony

Artykuł Czarne Rewiry – Dzień 1 (24.07.2026) pochodzi z serwisu KVLT.

Rezn – „Cycles in the Infinite Dream”

Amerykański Rezn od kilku lat buduje sobie mocną pozycję w świecie psychodelicznego doom i stoner metalu. Najnowszy album „Cycles in the Infinite Dream” zapowiada kolejną dawkę hipnotycznych riffów, rozbudowanych kompozycji i kosmicznego klimatu. To jedna z najciekawszych propozycji tygodnia dla fanów ciężkiego, ale jednocześnie bardzo klimatycznego grania.

Viscera/// – „4: ⁠Assets for Psychedelic Warfare”

Włoski projekt Viscera/// to jedna z bardziej osobliwych pozycji w dzisiejszym zestawieniu. Zespół, który zaczynał od goregrindowych rejonów, od lat eksploruje znacznie bardziej transowe, ciężkie i eksperymentalne obszary sludge’u, drone’u oraz post-metalu. „4: ⁠Assets for Psychedelic Warfare” powinien zainteresować słuchaczy lubiących duszny, psychodeliczny ciężar, niepokojącą atmosferę i granie wymykające się prostym gatunkowym szufladkom.

Sallow Moth – „Hydrophilous Brood”

Miłośnicy progresywnego death metalu powinni zwrócić uwagę na nową płytę Sallow Moth. „Hydrophilous Brood” ma szansę zainteresować słuchaczy poszukujących technicznej precyzji, nieoczywistych struktur kompozycyjnych oraz ambitnego podejścia do ekstremalnego metalu.

The Vicious Head Society – „Call of the Void”

Irlandzki projekt The Vicious Head Society powraca z albumem „Call of the Void”. Fani progresywnego metalu mogą spodziewać się rozbudowanych aranżacji, wirtuozerskich partii gitarowych i dużej dawki nowoczesnego podejścia do gatunku.

Ripper – „Towards Rebirth”

Chilijski Ripper od lat konsekwentnie dostarcza bezkompromisowy death/thrash metal. Nowe wydawnictwo „Towards Rebirth” powinno przypaść do gustu wszystkim fanom klasycznego, agresywnego grania spod znaku wczesnego Sepultury, Kreatora czy Demolition Hammer.

Faustian – „Parable of the Sewer”

Dla wielbicieli black metalu interesującą premierą może okazać się „Parable of the Sewer” autorstwa Faustian. Tytuł oraz stylistyka sugerują mroczną, surową i brudną odsłonę gatunku, której daleko do mainstreamowych produkcji.

Into Darkness – „Route to the Outer Side”

Połączenie death i doom metalu nigdy nie wychodzi z mody. Into Darkness prezentuje album „Route to the Outer Side”, który powinien zainteresować fanów monumentalnych riffów, ciężkich temp oraz przytłaczającej atmosfery.

Crusade of Bards – „Tales of Distant Worlds”

Na liście nie mogło zabraknąć czegoś dla sympatyków bardziej melodyjnych odmian metalu. Włoski Crusade of Bards wraca z symfoniczno-metalowym albumem „Tales of Distant Worlds”, który powinien przypaść do gustu słuchaczom Nightwish, Epiki czy Xandrii.

Marco Garau’s Magic Opera – „The Final Flight”

Fani power metalu otrzymują dziś kolejną interesującą premierę. Marco Garau’s Magic Opera prezentuje „The Final Flight”, album zapowiadający sporą dawkę epickich melodii, symfonicznych aranżacji i fantasy-metalowego rozmachu.

Caelestia – „Revelations in Black”

Na zakończenie zestawienia warto wspomnieć o Caelestia. Album „Revelations in Black” łączy elementy symfonicznego gotyku z melodyjnym death metalem, oferując bardziej mroczne i atmosferyczne spojrzenie na współczesną muzykę metalową.

To oczywiście tylko niewielki wycinek premier zaplanowanych na 24 lipca 2026 roku. Na dzisiejszej liście wydawnictw znalazły się również nowe materiały takich wykonawców jak Heretic, Krishna’s Cult, Vera Lux, Calyss, Profane Burial, Heretic Cult Redeemer, Kalmismua, Opus Tenebrae czy Coven Japan. Warto samodzielnie przejrzeć pełną listę premier, bo każdy piątek przynosi kolejne metalowe odkrycia.

Artykuł Piątkowe Premiery Płytowe (24.07.2026): VISCERA///, RIPPER i osiem innych płyt, których warto posłuchać pochodzi z serwisu KVLT.

Formacja zapowiedziała swój czwarty album studyjny zatytułowany „Vyraj„. Wydawnictwo ukaże się 7 sierpnia 2026 roku nakładem Prophecy Productions. Nowy materiał ma być kolejnym dużym krokiem w artystycznym rozwoju DYMNA LOTVA. Choć fundamentem brzmienia grupy pozostają black metal i post-black metal, na Vyraj zespół jeszcze mocniej sięga po doom, heavy i progressive metal, elektronikę, gotycki mrok oraz elementy białoruskiego folkloru.

Koncepcyjną osią albumu jest tak zwana białoruska etnoastronomia. W słowiańskich wierzeniach rozgwieżdżone niebo wiąże się zarówno z podróżą, jak i zaświatami. Tytułowy Vyraj oznacza mityczną krainę, do której ptaki odlatują na zimę i gdzie dusze zmarłych odnajdują ostateczny spoczynek. W tej symbolice zespół splata dawne legendy z doświadczeniem przymusowej emigracji, utraty domu i pragnieniem powrotu.

Klip do singla „The Boat Of Despair” z Aaronem Stainthorpe’em

Pierwszym singlem promującym „Vyraj” był „The Boat Of Despair”. W utworze gościnnie wystąpił Aaron Stainthorpe, znany z High Parasite oraz wieloletniej działalności w My Dying Bride. Kompozycja sięga do symboliki przeprawy pomiędzy światem żywych i umarłych, a jej klimat dodatkowo podkreśla mroczny teledysk zrealizowany 40 metrów pod ziemią.

Klip do „The Boat Of Despair” został nakręcony w Zabytkowej Kopalni Srebra oraz Sztolni Czarnego Pstrąga w Tarnowskich Górach. Za reżyserię odpowiada Ryncuk Vystarobski.

Klip do singla „Return My Coffin Home” z udziałem Ingvarra

Drugim opublikowanym singlem jest „Return My Coffin Home”, w którym pojawił się Ingvarr z ukraińskiej formacji SCHREIGARM. Utwór został napisany w języku białoruskim i ukraińskim, a jego tematem jest głęboka tęsknota za ojczyzną oraz pragnienie powrotu do domu nawet po śmierci.

W kompozycji wykorzystano tradycyjne białoruskie zaklęcia ochronne oraz odniesienia do ukraińskiej pieśni ludowej „Plyve Kacha Po Tysyni”. Utwór został zadedykowany pamięci Bartka, zmarłego przyjaciela i fana zespołu. Za reżyserię teledysku ponownie odpowiada Ryncuk Vystarobski.

Nagrania, goście i creditsy

Na albumie „Vyraj„pojawiło się grono zaproszonych muzyków reprezentujących różne oblicza sceny metalowej i dark ambientowej.

• Aaron Stainthorpe (High Parasite, ex-My Dying Bride) – wokale w utworze „The Boat Of Despair”
• Ingvarr (Schreigarm) – wokale w utworze „Return My Coffin Home”
• Déhà (Wolvennest) – fretless bass w utworze „Return My Coffin Home”
• Deanna F. – harfa w utworze „Veha”
• Andrii „Deicider” Sovgar – chórki w utworze „Bu Samoje”
• Miraslava Palynskaya oraz Jan Palynski – dziecięce partie wokalne w utworze „Veha”
• Velzevul – dodatkowe wokale oraz efekty dźwiękowe (FX) w utworze „Return My Coffin Home”
• chór Balbuta w utworze „Bu Samoje”: Andrii „Deicider” Sovgar, Jan Mačuĺski, Aliaksandr Čarnuha, Jauhien, Mikita

Wizualna strona wydawnictwa również została silnie powiązana z główną ideą albumu. Zdjęcia wykorzystane na potrzeby okładki i książeczki albumu powstały podczas nocnej sesji w wymierającej białoruskiej wsi, z której pochodzą przodkowie wokalistki Nokt. Fotografie wykonano przy rodzinnym cmentarzu w czasie roju Perseidów, co bezpośrednio łączy oprawę graficzną z motywem gwiazd, śmierci, pamięci i drogi do mitycznego Vyraju.

Sesja nagraniowa albumu została zrealizowana w kilku studiach w Polsce. Partie perkusji nagrano pod okiem Piotra Nowaka w Studio Młyn w Bycinie, wokale zarejestrowano z pomocą Pavla Sinili w warszawskim Everest Studio, natomiast nagrania gitar i basu odbyły się w Hata Studio w Warszawie, gdzie za ich realizację odpowiadał Jauhien.

Za oprawę wizualną wydawnictwa odpowiada Jauhien, który przygotował zarówno okładkę albumu, jak i kompletny layout.

Formaty wydania i preorder

Album „Vyraj” ukaże się w kilku formatach. Wydawnictwo będzie dostępne jako:

• digital,
• CD digipak z 16-stronicową książeczką,
• gatefold LP na czarnym winylu,
• gatefold LP na winylu Jellyfish Galaxy marbled, limitowanym do 300 egzemplarzy,
• artbook 2-CD w twardej oprawie, format 18 x 18 cm, 60 stron, z dodatkowymi zdjęciami, liner notes oraz bonusowym CD zawierającym 8 dodatkowych utworów.

Preorder albumu Vyraj jest dostępny pod poniższymi adresami: SPKR Store | Prophecy Productions | Bandcamp – Vyraj | Bandcamp – Vyraj Deluxe Edition

Tracklista płyty „Vyraj”

1. Zory
2. Veha
3. The Boat Of Despair
4. Viedźmieragina
5. Niama Darohi
6. Bu Samoje
7. Ustań Za Mianie
8. Return My Coffin Home

Artykuł DYMNA LOTVA odsłaniają kolejne karty albumu „Vyraj” pochodzi z serwisu KVLT.

Odium Records ogłosiła wydanie jubileuszowej kompilacji na 30-lecie zespołu “XXX Years ov Rituals Upon the Black Altar – 1996-2026”. Premiera płyty zaplanowana jest na 15 października 2026 roku i ukaże się na płycie CD, pre-order jest dostępny w sklepie internetowym Odium Records.

“XXX Years ov Rituals Upon the Black Altar – 1996-2026”  jest podrożą od nowych, niepublikowanych utworów poprzez cala dyskografie Black Altar, zawierającą najlepsze utwory zespołu z nowym masteringiem. To koszmarna podróż przez wymiary śmierci, czarostwo, fanatyczny kult diabla i otchłań Klifotu.

W sieci ukazał się klip do utworu „Infernal Damnation” promującego nadchodzące wydawnictwo.

Tracklista:
01. Qliphotic Death Acolyte
02. Infernal Damnation
03. Raise the Dead (Bathory cover)
04. Via Draconis
05. Sacrilegious Congregation
06. Deus Inversus
07. Ancient Warlust
08. Tophet
09. 666 Mega Beast
10. Nighthunter
11. The Void
12. Path ov Death
13. The Accuser
14. Black Metal Terror
15. Wrath ov the Gods

Artykuł BLACK ALTAR: premiera klipu z wyjątkowej kompilacji “XXX Years ov Rituals Upon the Black Altar – 1996-2026” pochodzi z serwisu KVLT.

Po wydaniu debiutanckiego albumu „Delusions” (2017) oraz bardzo dobrze przyjętego „…And Nothing Is Endless” (2020), KALT VINDUR otworzyli nowy rozdział swojej działalności, podpisując w 2023 roku kontrakt z grecką wytwórnią The Circle Music. Efektem tej współpracy był album „Magna Mater” (2024), uznawany za przełomowe wydawnictwo w dorobku zespołu oraz ważny krok w ewolucji jego brzmienia.

Obecnie KALT VINDUR powraca z czwartym albumem studyjnym, „The Void Of Time„, którego premiera zaplanowana jest na 27 listopada 2026 roku nakładem wytwórni The Circle Music.

Rozwijając fundamenty wypracowane na albumie „Magna Mater„, nowe wydawnictwo stanowi kolejny etap dojrzewania muzycznej wizji zespołu. Zakorzeniony w black metalu, lecz oparty na mocnym songwriting’u, ekspresyjnych melodiach i emocjonalnej głębi, „The Void Of Time” zachowuje równowagę pomiędzy agresją a atmosferą, prezentując jednocześnie najbardziej dojrzały i spójny materiał w historii KALT VINDUR. Album czerpie zarówno z mroku, jak i melancholii, nie tracąc przy tym swojego monumentalnego charakteru, oferując słuchaczowi intensywne i wciągające doświadczenie.

„The Void Of Time” został wyprodukowany przez lidera zespołu Artura Szydło i Krzysztofa Kokosińskiego, który odpowiada również za miks i mastering materiału. Autorem tekstów jest Wojciech Kozub, natomiast całą muzykę skomponował Artur Szydło. Partie perkusji i wokali zostały zarejestrowane przez Grzegorza Gnata w Regnat Audio Studio w Cieklinie. Dodatkowe partie syntezatorów w outro utworu „Jesień” nagrał Krzysztof Kokosiński, natomiast Artur Szydło odpowiada za syntezatory i gitarę basową w kompozycji „On The Way To…„. Okładkę albumu stworzył ceniony artysta Maciej Kamuda (Blut Aus Nord, Spaceslug, Sunnata), zaś layout i dodatkowe grafiki przygotował Paweł Kuranda (Zørormr, Doctor Visor). Zdjęcie zespołu wykonał Karol „Panku” Pankiewicz.

Album ukaże się w formacie cyfrowym (pre-save), na płycie CD oraz na winylu w dwóch wariantach kolorystycznych (przeźroczysty niebiesko-czarny oraz różowo-czarny). Przedsprzedaż wydawnictwa prowadzona jest za pośrednictwem sklepu internetowego The Circle Music.

Artur Szydło komentuje:

„The Void Of Time to kolejny krok w głąb naszego muzycznego świata. Album powstał bez kalkulacji i wcześniej założonego planu, rozwijając się w naturalny sposób jako przepływ energii przełożonej na dźwięk. Być może miejscami jest nieco bardziej surowy, ale wciąż pozostaje głęboko zakorzeniony w melodyce i emocjach. Choć black metal nadal stanowi jego fundament, to właśnie muzykalność i szczerość przekazu są dla nas najważniejsze. To one nadają każdej kompozycji indywidualny charakter i głębię.„

KALT VINDUR prezentuje oficjalny teledysk do tytułowego utworu „The Void Of Time„, który jest już dostępny do odsłuchu na popularnych serwisach streamingowych (single pre-save). Światowa premiera klipu odbywa się za pośrednictwem Invisible Oranges, natomiast w Polsce materiał premierowo prezentuje portal KVLT.

Tracklista:
01. Suspended In Emptiness
02. The Void Of Time
03. In Silence
04. Lost In Infinity
05. The Path Of Sin
06. On The Way To…
07. Ataraxia
08. Jesien

Artykuł Podkarpacki KALT VINDUR (black metal) prezentuje klip do „The Void Of Time” i zapowiada nowy album pochodzi z serwisu KVLT.

Dla mnie każdy jego album to ekscytacja, bo wiem, że mimo braku diametralnych zmian, można się spodziewać niespodziewanego. Hoest dojrzewa jako muzyk, jako wokalista, jako wizjoner black metalu, jako artysta w ogóle.

En Skog av Nidstang to tylko cztery utwory zamykające się w niespełna 37 minutach, ale za to w minutach, w których esencja jest tak gęsta, że starczyłoby jej na kilka krążków.

En Skog av Nidstang nie jest zwykłym albumem. Jest jak splątany, dziki las, pełen drzew, pamiętających więcej niż człowiek powinien wiedzieć. W jego cieniu riffy nie są już tylko dźwiękami. Thrashowa gwałtowność miesza się tu z ponurą, nordycką melancholią, jakby każdy akord był wyciosany z czarnego lodu zalegającego na zboczach wyspy Borgøy, gdzie Hoest nagrywał album.

Nieco pokręcone melodie wyłaniają się z tej gęstwiny jak duchy. Mrożą krew w żyłach, nieproszone, ale nieuniknione. W ich obecności przestajemy być słuchaczami, a stajemy się świadkami. A gdy nadchodzi cisza, nie jest ona ulgą, lecz chwilą samotnej refleksji, która zaraz zostaje przerwana przez kolejną falę nieokiełznanej agresji, jakby sam las przypominał, że nie ma tu miejsca na słabość. Słychać to w Et Dyr tok min Hud.

Ta kawalkada dźwięków nie prosi o uwagę. To muzyka, która ją wymusza. To jest album, który celebruje tradycję, ale też który ją przetrwał.

Po trzydziestu trzech latach Taake stoi na straży przeszłości i przekuwa ją w coś nowego, nieustannie żywego, niepokornego, odpornego na czas. En Skog av Nidstang jest dowodem, że wizja artystyczna Hoesta nie tylko nie osłabła, ale stała się jeszcze bardziej nieustępliwa. Jak runa wyryta w drewnie, która nie znika, choć świat wokół niej się zmienia.

To manifest.

Od ponad trzydziestu lat Hoest porusza się na styku tradycji i niepokornej innowacji, utrzymując Taake w pełnej, niepodważalnej autonomii. Jego konsekwentna, surowa wizja przybiera kolejną formę na dziewiątym pełnym albumie En Skog av Nidstang, który brzmi jak ponury zapis samotnej pracy w cieniu, daleko od światła i cudzych oczekiwań. Czyli dokładnie tak jak się spodziewałem i zakładałem. To bardzo mocny materiał, ale jak dla mnie jest zbyt krótki.

Artykuł TAAKE – „En Skog av Nidstang” (2026) pochodzi z serwisu KVLT.

Pierwszy kontakt był wręcz odurzający! Erre to płyta bardzo intensywna i wyjątkowo wciągająca, a także pełna wściekłości. Kolejne przesłuchania pozwoliły lekko ostudzić nadmierny entuzjazm, nie zabiły jednak afektu, który z miłości od pierwszego wejrzenia przerodził się w przyjaźń (czy na lata?). Gdy wsłuchać się mocniej w kompozycje Numen i rozłożyć je na czynniki pierwsze, nie znajdzie się tu być może rozwiązań skrajnie oryginalnych, przynajmniej w swym blackmetalowym jądrze. Chłoszczące tremola, szybkie i średnie tempa, sporo melodyki przemycanych w rdzeniu szorstkich i chłodnych riffów – to już znamy, ale Numen potrafi się posłużyć tymi środkami umiejętnie. Gdzieś moje skojarzenia biegły czy to w kierunku chociażby Satyricon, czy Immortal, ale to dość luźne powiązania.

Jednocześnie nie można odmówić Baskom chęci stworzenia własnego, muzycznego języka. I to właśnie najcenniejsze na Erre. W kompozycjach Numen przebija się bowiem lokalność, nienachalna, nie wprost folkowa, a jednak ewidentnie zakorzeniona w rodzimym dziedzictwie. Rozpoznajemy to bardziej podskórnie niż analitycznie – i chciałoby się tego jeszcze więcej, bo przecież w tym rzecz, by wyciągać na powierzchnię czarną sól swych ziem. Kompozycje na Erre są długie i rozbudowane (dwie z nich trwają ponad 9 minut), przy zachowaniu pewnej dramaturgii. Przy tych mocnych i dziarskich dźwiękach, dobrze robią chwile wytchnienia w postaci dźwięków akustycznej gitary i krótkich fragmentów wyciszenia. Czasem podobne patenty są dodane niepotrzebnie, trochę na pokaz. Numen dzięki takim środkom – wykorzystywanym oszczędnie – skutecznie buduje jakże potrzebny kontrast między mrokiem a jasnością.

Erre to udany album świadomego zespołu, który wie, jak zastosować klasyczne środki wyrazu i robi to z pewnym polotem, tworząc spójne dzieło. Mógłbym się jedynie przyczepić, że przy zachowaniu eleganckiego połączenia czerwieni z czernią ginie czytelność wkładki. No, ale po baskijsku nie czytam, więc to żaden zarzut. Poza tym naprawdę warto mieć tę płytę na półce. Jest świadectwem tego, że black metal operując językiem uniwersalnym, otwierać się może skutecznie na lokalne dialekty, jeśli tylko wypowiadają się w nim utalentowani muzycy. Jak pisałem – jeszcze większa odrębność własnego muzycznego języka mogłaby wykrzesać z tej formuły cudowne i mroczne oczarowanie.

Artykuł NUMEN – „Erre” (2026) pochodzi z serwisu KVLT.

Psycroptic – „The Pulse of Annihilation”

Australijscy mistrzowie technicznego death metalu powracają z kolejnym pełnowymiarowym wydawnictwem. „The Pulse of Annihilation” to jedna z najgłośniejszych premier tygodnia dla fanów ekstremalnego grania. Można spodziewać się charakterystycznej dla zespołu chirurgicznej precyzji, skomplikowanych struktur kompozycyjnych i potężnych riffów.

Inferno – „The Anthropic Sophisms (On the Heights of Despair)”

Czeski Inferno od lat pozostaje jednym z najbardziej cenionych przedstawicieli awangardowego black metalu. Nowy album „The Anthropic Sophisms (On the Heights of Despair)” powinien zainteresować słuchaczy poszukujących bardziej wymagających, filozoficznych i atmosferycznych odsłon gatunku.

Fuming Mouth – „The Ringing Bell”

Amerykański Fuming Mouth prezentuje nowy album „The Ringing Bell”. Zespół konsekwentnie rozwija swoje połączenie death metalu, crustu i hardcore’owej agresji. To propozycja dla słuchaczy preferujących nowoczesne, bezpośrednie i wyjątkowo ciężkie granie.

Emptiness – „Nowhere Speaks”

Belgijski Emptiness już od dawna wykracza poza tradycyjne ramy black i death metalu. Najnowszy album „Nowhere Speaks” kontynuuje eksperymentalny kierunek grupy, łącząc mrok ekstremalnego metalu z elementami post-punka i post-metalu.

Radogost – „Dziedzictwo Ognia”

Wśród dzisiejszych premier nie zabrakło również polskiego akcentu. Radogost pozostaje jedną z bardziej rozpoznawalnych nazw na rodzimej scenie folk i pagan metalowej. Najnowsze wydawnictwo grupy kontynuuje charakterystyczne dla zespołu połączenie metalowej energii z inspiracjami słowiańską kulturą, folklorem oraz rodzimą historią. To pozycja obowiązkowa dla fanów Arkony, Percivala czy Runiki.

StormHammer – „Wrath of the Hammer”

Niemiecki StormHammer ponownie stawia na melodyjny i energetyczny power metal. „Wrath of the Hammer” zapowiada się jako obowiązkowa pozycja dla wielbicieli gatunku spod znaku HammerFall, Primal Fear czy Mystic Prophecy.

Doomcult – „Sacrifice All Life”

Nazwa mówi wiele. Doomcult przygotował materiał skierowany przede wszystkim do miłośników ciężkiego, powolnego i przygnębiającego doom metalu. „Sacrifice All Life” może okazać się jedną z ciekawszych premier dla fanów funeralnych atmosfer oraz monumentalnych riffów.

Ethereal Rot – „Ethereal Rot”

Interesująco prezentuje się również debiutancki album brytyjskiego Ethereal Rot. Zespół porusza się na pograniczu blackened technical death metalu, oferując słuchaczom zarówno ekstremalną intensywność, jak i sporą dawkę technicznej wirtuozerii.

NovaReign – „Shifting the Axis of the World”

Na zakończenie coś dla sympatyków progresywnego i power metalu. NovaReign prezentuje album „Shifting the Axis of the World”, który może zainteresować fanów bardziej rozbudowanych kompozycji, melodyjnych partii gitarowych i epickiego charakteru współczesnego prog-poweru.

To oczywiście tylko niewielki wycinek premier zaplanowanych na 17 lipca 2026 roku. Wśród dzisiejszych nowości znalazły się również wydawnictwa takich wykonawców jak Carbon Tomb, Niveous, Umbersound, Tyrant, Lost Vital Spark, Repentance, Tomb Slab czy Tarja. Warto samodzielnie przejrzeć pełną listę premier i poszukać własnych muzycznych odkryć.

Artykuł Piątkowe Premiery Płytowe (17.07.2026): Inferno, Psycroptic, Radogost i siedem innych płyt, których warto posłuchać pochodzi z serwisu KVLT.

Tak, ten split to nie przelewki. Niecałe pół godziny rąbanki w postaci czystego mroku i bluźnierstwa. Nie będę robił tu tajemnicy, że unholy metal nie jest moim pierwszym wyborem wśród ekstremalnych odmian metalowego draństwa. Często wręcz go omijam bo kapele próbują wcisnąć pseudokvltowe rzeczy, a w moim uznaniu w taki sposób nadrabiają braki w umiejętnościach. Jestem zdania, że prymitywnie czy prostolinijnie trzeba potrafić zagrać, i tu oba projekty sprawdzają się bez pudła.
Na pierwszy strzał lecą kompozycje od Trance of the Undead. Ten jednoosobowy projekt wprowadza iście grobowy, spływający smołą klimat. Utwory są nieskomplikowane, ale natchnione mrokiem. Pierwsza, dziewięciominutowa kompozycja Retribution for the Dead (Astral Punishment) wprowadza na dodatek sample zapożyczone z filmu Ostatnia Fala (1977 reż. Peter Weir), kreując wyżyny piekielnego zła. Odbieram tę część splitu jako równie brutalną, co uduchowioną.
Wraz z numerem trzy swoją diabelską obecność oznajmia Chaos Perversion. Chilijscy metale nie mają zamiaru pozwolić na dominację poprzedzającego ich wykon materiału i serwują piekło na swój własny sposób. Jest to niskostrojony, prymitywny black/death metal bardzo zakorzeniony w war metalowych załogach typu Blasphemy. Gruzujące gitary do spółki z mrocznymi klawiszami nadają całości czysto satanicznego kształtu, a górujące nad całością szaleńcze wokale Daniela Harmosilla są świetnym wykończeniem tego opętanego stuffu.

Trance of Perversion to zaskakująco spójny materiał. Obie hordy grają po swojemu, a jednak dopełniają się symbiotycznie. Podmiotem całości jest mrok, zło najczystszej próby. Zadziwia mnie tu, że w tak brutalnych utworach udało się muzykom utrzymać ten horrorowy klimat. Ufam, że materiał ten znalazł już sporo fanów w naszym kraju, a jeżeli jeszcze nie dotarł do wszystkich maniaków smoły, to mam nadzieję, że ten tekst w tym pomoże. Warto sprawdzić.

Artykuł TRANCE OF THE UNDEAD/CHAOS PERVERSION – „Trance of Perversion” (2026) pochodzi z serwisu KVLT.