Rumuński Akral Necrosis para się black metalem z domieszką brudnego thrashu. Kapeli nie można odmówić rzetelności w tym temacie, jednocześnie trzeba przyznać, że za solidnością nie idzie polot i pierwiastek sonicznej ekstazy. Ci, którzy pragną widzieć szklankę zawsze do połowy pełną, powiedzą, że Underlight to płyta skonstruowana „po bożemu” (jakkolwiek brzmi to bluźnierczo w blackowej konwencji); bardziej surowi miłośnicy stylu zauważą, że brak jednak w propozycji Rumunów magii, szaleństwa, diaboliczności, po prostu jakiegoś wyróżnika, który pozwalałby wracać do albumu wciąż i wciąż.

Dużo tutaj mocnych kawałków, czasem nawiązujących do norweskich wzorców (Separator), częściej poszukujących w brudnym, zawiesistym, ale w miarę czytelnym uderzeniu własnej ścieżki, dość jednak tożsamej z propozycjami innych kapel z undergroundu stylu (Exhortatio ad Bellum i Hounds of Plague). Niektóre kawałki lekko nawiązują do bardziej konwencjonalnego, rockowego grania, ale podanego w odpowiedni, złowieszczy sposób (King in Yellow). We fragmentach Saturnian Gallows i Sin Gauntlet czy we wstępie do Purge do głosu dochodzą też spokojniejsze dźwięki – zaserwowane w jadowitej, blackowej otoczce, stanowią pewne potrzebne urozmaicenie.

Być może najciekawiej wypada końcówka płyty. Klimatyczny, choć wciąż mroczny wstęp do Blackthrone, połączony z prostym, ale nośnym riffem i pewnym monumentalizmem daje świetny efekt. W mocnym utworze tytułowym też zawiera się solidna szczypta siarki. Owszem, Akral Necrosis wypada w tych kompozycjach również dość konwencjonalnie, ale przynajmniej całość naładowana jest czarną mocą.

Underlight można polecić uwadze tym, którzy lubią brudny black metal, ujęty jednak w ramy klasycznych – jak na ten gatunek riffów – nie ekstremalny nazbyt, ale też nie ugrzeczniony. Średnia, która zadowoli wszystkich? No cóż, być może lepiej byłoby zaryzykować, nieco rozwinąć skrzydła, mocniej skręcić w którąś z zarysowanych jedynie dróg.

Oficjalna strona zespołu na Facebooku

Ocena: 6/10