Niemieckie wydawnictwo Into Endless Chaos Records, o którym przeczytałem właśnie po raz pierwszy w życiu, wydało właśnie drugi krążek równie niemieckiego hordu CNTMPT. Nie muszę chyba dodawać, że o tym dziwnym tworze także usłyszałem po raz pierwszy w życiu. Jak prezentuje się więc ich zeszłoroczna płyta Towards Neglect? Ano niezgorzej, niezgorzej…

Siedem utrzymanych w blackowym i postblackowym klimacie numerów to już zachęta do poświęcenia czterdziestu minut swojego życia, żeby zapoznać się z działalnością tercetu z Lipska. Z jednej strony jest ostro (Gravity, Fire Theurgy, Wyrd), a muzykę tworzy ściana brudnych dźwięków zbudowana z blastów i przesterowanych gitar. Z drugiej strony jest klimatycznie i lirycznie (antrakty w postaci Ascend Through Winds, The Arrival, wstęp do Wyrd czy zamykający album Magical Herbs) i płyta bardziej przypomina Vali niż VarulV, czyli więcej znajdziemy w niej z Kveldssanger niż z Hvis Lyset tar Oss, nie mówiąc już o kończącym płytę utworze Magical Herbs, który na myśl jako żywo przywodzi przepiękny Burzumowksi Tomhet. A całe te cuda dzieją się bez udziału wokalisty, którego braku przy takich genialnych kawałkach nawet nie zauważyłem.

Czym więcej słucham tej kapeli o totalnie dziwacznej nazwie, tym bardziej gały wyłażą mi z orbit, a zdumienie sięga stratosfery. Jakiś totalnie nieznany band wydany przez równie mało znaną wytwórnię wypuścił na rynek płytę, która zamiata pod dywan połowę tego, co w ogóle wyszło w ubiegłym roku. Im więcej słucham Towards Neglect, tym mniej znajduję słów, by opisać swoje przemyślenia na temat krążka.

Nie będę się więc więcej rozpisywał o ostatniej płycie CNTMPT. To trzeba mieć i tego trzeba posłuchać. Ja natomiast pędzę kupić ich pierwszy album o nazwie CNTMPT (album wydany również staraniem Into Endless Chaos Records). Niemożliwością jest, żeby nie był przynajmniej w połowie tak dobry jak Towards Neglect. Czyli że płyta na sto procent jest świetna i warta kupienia nawet bez odsłuchu.

Ocena 9,0/10,0.