Konflikt to debiutancki album Grenade, młodego zespołu thrash metalowego z Pabianic. Z debiutami bywa różnie: zazwyczaj są to płyty w miarę solidne, jednak niewyczerpujące potencjału drzemiącego w kapeli. Często powodem takiego stanu rzeczy jest to, że zespół wciąż poszukuje swego stylu.

Jak to jest z tym Konfliktem? Kapela gra thrash, jak sami twierdzą, zainspirowany tuzami gatunku z lat osiemdziesiątych, głównie tymi zza oceanu. Słuchając płyty, trudno się z tym nie zgodzić. Już na początku utworu Wiara słyszymy akustyczne intro, ewidentnie nawiązujące do dwóch klasycznych albumów Metalliki. Jest to zdecydowanie najmocniejszy punkt na całym albumie. Niestety nie jest wolny od wad. W tym przypadku jest to nieudana solówka gitarowa. Wyraźne są też wpływy nieco cięższej odmiany thrashu, by wspomnieć Mordercę oraz Czas, w których łatwo wyłapać nawiązania do twórczości Slayera. Powszechnie pobrzmiewają także klimaty crossoverowe (Psychoza i Świnia to utwory niemal rapowane). Album jest zatem urozmaicony. Nie mamy tu do czynienia z jednostajną młócką, czego się obawiałem.

Nie mógłbym spojrzeć na siebie w lustrze, gdybym określił Konflikt jako ewidentnie słabą pozycję. Są jednak dwa aspekty, które negatywnie wpływają na jego odbiór. Pierwszy z nich to produkcja, która sprawia, że album brzmi bardzo zachowawczo. Po prostu brakuje mu mocy i agresji, w thrashu będącym przecież czymś nieodzownym. Dotyczy to szczególnie brzmienia gitary.

Druga kwestia to wokal. Adam Gobucki ma pewne umiejętności i nawet ciekawą barwę, a jednak nie mogę oprzeć się wrażeniu, że momentami brzmi on dość komicznie, co w tym wypadku nie było zamierzone . Dotyczy to tylko utworów śpiewanych w naszym ojczystym języku, w tych anglojęzycznych jego maniera świetnie się sprawdza. Może w przyszłości warto iść w tę stronę.

Konflikt to album przeciętny, ale mimo wszystko pokazujący, że zespołowi Grenade nie brakuje aspiracji. Jeśli w przyszłości dopracują kilka niedociągnięć, być może jeszcze o nich usłyszymy.

Ocena: 5,5