Tenebra to jednoosobowy projekt muzyczny, który w zasadzie nie istnieje. Niby 20 lat „życia”, a na koncie ledwie 3 demówki, z czego ostatnia Through Crying Souls I See What I Was datowana jest na rok 2007. Wydana pierwotnie przez wytwórnię Neapolis Niger (wytwórnia równie znana co zespół) z niewiadomych przyczyn doczekała się w zeszłym roku reedycji, tym razem pod szyldem znaczne bardziej już znanego Cult of Parthenope. Czy fakt ten wpłynie na zmianę mizernych losów Tenebry? Ano przekonajmy się.
Sześć kawałków trwa zaledwie 25 minut, ale jest to czas wystarczający, żeby wyrobić sobie zdanie o włoskim twórcy. Przede wszystkim jest klasycznie surowo, prosto i bez „ostatnich”, a nawet pierwszych „szlifów”. Z jednej strony co się dziwić, materiał ma już dobrze ponad dekadę. Z drugiej strony taka muzyka tworzona była nie czternaście a prawie trzydzieści lat temu.
Ramy demówki kreują klimatyczne i elektorniczne Intro i Outro (Ode). Sielanka, spokój i nutka nostalgii. Ale już drugi na płycie utwór Tetebra od pierwszych sekund powala bezlitosnym tempem perkusji (nie, nie są to trigerowane blasty, tylko klasyczna nawalanka tak surowa i prosta, jak to tylko możliwe). Do tego partie gitarowe a’la Hades Almighty z czasów, kiedy był tylko Hadesem i ostry, surowy growl. Nie inaczej jest w kawałku numer trzy (Phlaegrea), cztery (Eternal Rest) oraz pięć (Dancing Souls). Niech nie zwiodą Was chwilowe zmiany (spowolnenia) tempa. Muzyka jest surowa i brutalna, prosta i dobitna. No właśnie. I tylko taka.
Słuchając czegoś, co w zarysie ogólnym przypomina mi trochę Unholy Congregation czy Alone Walkyng, oczekuję zapachu siarki i oddechu piekieł. Czekam, aż te ciężkie wyziewy wydobywające się wprost z czeluści Ziemi powalą mnie na glebę i odbiorą oddech. Zamroczą mnie w swojej surowości, prostocie i sile. Autentyczność przekazu spowoduje pęknięcia naczyń krwionośnych i degradację narządu wzroku i słuchu przynajmniej. Zamiast tego, Tenebra daje mi namiastkę muzyki z lat dziewięćdziesiątych. Udaną i ciekawą, ale zaledwie namiastkę.
Tenebra na Bandcamp
Tenebra w Encyklopedii Metalu
Ocena: 6,5/10,0
- Mysthicon – „Bieśń” (2025) - 28 sierpnia 2025
- Sombre Figures – “Streams of Decay” (2021) - 15 lutego 2022
- Nigrum Tenebris – “I am the Serpent” (2021) - 14 lutego 2022
Tagi: 2007, black metal, Cult Of Parthenope, Neapolis Niger, recenzja, Tenebra, Through Crying Souls I See What I Was.






