Październikowy pełnowymiarowy debiut ukraińsko-polskiego Three Eyes of the Void mógł Wam najzwyczajniej w świecie umknąć. O wydanym przez Folter Records materiale było cicho przed premierą, stan rzeczy nie zmienił się również po niej, a szkoda – ominięcie tak dobrego black metalowego krążka jest błędem, który sympatycy tej odmiany grania powinni jak najszybciej naprawić.

Pierwszym słowem, jakie ciśnie mi się na usta po przesłuchaniu The Atheist, jest „profesjonalizm”. Ani przez moment nie czuć, że jest to pierwszy album formacji, brzmieniowo i aranżacyjnie wszystko jest dopięte na ostatni guzik, struktury utworów bywają połamane, jednak każda bardziej klimatyczna partia sensownie wiąże się z poprzedzającą ją „mgliście” melodyjną, ale jednak napędzaną blastami gonitwą. Da się też odczuć, że zespół nie boi się eksperymentów, i to takich, które zapewne nie wszystkim maniakom blacku przypadną do gustu – nie mówię tu o pojawiających się tu i ówdzie czystych wokalach, ale o fragmentach podchodzących bardziej pod post rock czy post metal i użyciu instrumentów takich jak saksofon (gra na nim Dima Dudko z White Ward) czy pianino. Wszystkie te elementy służą na The Atheist jednemu nadrzędnemu celowi, jakim jest zbudowanie napięcia i klimatu i z tego zadania Three Eyes of the Void wywiązali się wzorowo, tworząc krążek bardzo melancholijny, doskonale współgrający z panującą obecnie za oknami aurą.

W szufladce opatrzonej łatką atmo blacku dzieło tego ukraińsko-polskiego składu jawi się jako pozycja należąca do tych oryginalniejszych i chociażby za to warto dać The Atheist szansę. Widać tutaj dbałość o szczegóły i staranność wykonania, a do uszu dociera sporo wciągających melodii, które może i nie są jakimś wielkim przełomem nawet na black metalową skalę, ale po prostu słucha się ich z niekłamaną przyjemnością. Kolejne poczynania Three Eyes of the Void należy śledzić z uwagą – Panowie niebawem powinni wyraźniej zaistnieć na scenie.

Ocena: 8.5/10

Three Eyes of the Void na Facebooku