13.11.2025 – Poznań, 2 Progi (wydarzenie)
14.11.2025 – Warszawa, Hydrozagadka (wydarzenie)
15.11.2025 – Wrocław, Łącznik (wydarzenie)
16.11.2025 – Kraków, Zaścianek (wydarzenie)

Na całej trasie towarzyszyć mu będzie Rites of Fall.

Bilety można zakupić na:

Ticketclub.pl

Iron Realm Productions o artystach:

Na przestrzeni ostatnich dwudziestu lat, Reuter i dowodzony przez niego projekt ROME (Jerome Reuter) urósł do rangi czołowego zjawiska na przecięciu neo-folku, post-industrialu i chanson noir. Trudno dziś o fana tych gatunków, który choć raz nie zetknął się z płytami takimi jak “Flowers from exile”, “A passage to Rhodesia” czy “Le Ceneri di Heliodoro”. Liryzm kompozycji luksemburskiego singer/songwritera od zawsze dopełniają teksty, które z poetyckiej perspektywy opisują ważne, nieraz trudne zjawiska historii i teraźniejszości.

Rites of Fall, istniejący od 2017 r. elektroniczny projekt Bartka Kuszewskiego, od samego początku kładzie nacisk na eklektyzm, śmiało łączy muzyczne przeciwności. Poszukując swojej formuły, zderza ze sobą pozornie niepasujące do siebie motywy, płynnie splata różne konteksty w spójną narrację. W muzyce Rites of Fall organiczne brzmienia i dubowa przestrzeń mieszają się z brudnym i ciężkim brzmieniem tworząc w ten sposób niepokojącą, przytłaczającą szczególnie na żywo, opowieść.

Artykuł Już wkrótce koncerty ROME w Polsce pochodzi z serwisu KVLT.

Po raz drugi Avant Art Festival dociera do Lublina, wypełniając miasto muzyką eksperymentalną, filmem dokumentalnym i spotkaniami z artystami. W tym roku program łączy projekcje filmowe, koncerty międzynarodowych i polskich twórców oraz wydarzenia towarzyszące, które otwierają przestrzeń dialogu o sztuce, technologii i pamięci.

Koncerty i performance: 

• KOTRY (UA): eksperymentalna elektronika,
• Daniel Szwed (PL): eksperymentalne połączenie noise, metalu, industrial i techno
• duet Piotr Pawlak i Dominik Strycharski (PL): muzyka improwizowana
• AKA HEX (CH/KEN): awangardowa muzyka klubowa zmieszana z psychodelą
• Hyperdawn (UK): projekt popowo – eksperymentalny
• RZWD (PL): noise
• Królowczana Smuga (PL): połącząenie etno z metalem i elektroniką
• Mazut (PL): duet punkowo industrialny
• Marmur (PL): duetu Artura Rumińskiego (m.in. Furia, Gruzja, Thaw) z Macio Morettim (m.in Mitch&Mitch, Baaba, Shofar)

Filmy muzyczne:

• “In the Court of the Crimson King: King Crimson at 50” (reż. Toby Amies)
• “Najgłupsza płyta świata” (reż. Konrad Kulczyński, Jakub Knera) –o albumie zespołu Kury „P.O.L.O.V.I.R.U.S.”
• “Symfonia Fabryki Ursus” (reż. Jaśmina Wójcik)
• “Naked and Famous: Tricky i Boy Next Door” (reż. Mark Kidel)
• “Nyege Nyege Tapes: Greed for Speed” (reż. Jan Moss)

Spotkania i warsztaty:

• warsztat Krzysztofa Cybulskiego (Pan Generator) „Narzędzie czy wirtualny podwykonawca? AI z perspektywy twórcy muzyki”,
• spotkanie „Sztuka komponowania muzyki filmowej”, z udziałem Piotra Pawlaka, Dominika Strycharskiego i Jana Mossa, moderowane przez Łukasza Komłę.

Artykuł Avant Art Festival zawita również do Lublina pochodzi z serwisu KVLT.

Podczas pierwszej edycji Songs For The Dead Horses wystąpią:

– Artur Rumiński – gitarzysta znany z takich zespołów jak Furia, ARRM, Thaw, Mentor, Gruzja,
– SMOGGG (swampcore),
– Johny Yul Sonic Abuse & The Holy Bastards z „Lśniący Człowiek”
– Doctor Visor (elektronika),
– Zadushka.

10.06.2022 – Opole, Wyjście Awaryjne (wydarzenie)

Bilety w cenie:
– 20 zł 9przedsprzedaż)
– 25 zł (w dniu koncertu)

Artykuł Pierwsza edycja imprezy pod szyldem Songs For The Dead Horses pochodzi z serwisu KVLT.

Autorem recenzji jest Robert Moczydłowski.

Artykuł ARTUR RUMIŃSKI – „AR” (2020) pochodzi z serwisu KVLT.

W sieci udostępniono nowy solowy album zatytułowany Steep Hill, który jest połączeniem muzyki gitarowej z dronem i harsh noisem.

źródło: https://arturruminski.bandcamp.com/

Artykuł Artur Rumiński wydał solowy album pochodzi z serwisu KVLT.

Zespół ujawnił listę koncertów w Polsce, które rozpoczną się w połowie kwietnia bieżącego roku:

16.04.2020 – Kraków, Re (wydarzenie)
17.04.2020 – Rzeszów, Underground (wydarzenie)
18.04.2020 – Lublin, DDK Węglin (wydarzenie)
19.04.2020 – Warszawa, Hydrozagadka (wydarzenie)
23.04.2020 – Wrocław, DK Luksus (wydarzenie)
24.04.2020 – Poznań, Alternative (wydarzenie)
25.04.2020 – Toruń, NRD (wydarzenie)
26.04.2020 – Gdańsk, Ziemia (wydarzenie)
29.04.2020 – Katowice, Jazz Art Festival (wydarzenie)

źródło: ARRM

Artykuł ARRM: koncerty promujące nowy album II pochodzi z serwisu KVLT.

Gitarzyta zespołu, Artur Rumiński, komentuje:

To oczywiste, że na płycie można doszukać się podobieństw do naszego debiutu, ale wciąż staramy się próbować nowych rzeczy. Znakomita większość naszego nowego materiału to owoc licznych sesji improwizacyjnych, które miały miejsce w naszej sali prób. Po napisaniu kilku riffów staraliśmy się stworzyć rozwinięte, bardziej skomplikowane muzyczne struktury. Następnie bawiliśmy się nimi i próbowaliśmy różnych aranżacji aż do momentu, gdy uznaliśmy, że nasz wspólny cel został osiągnięty.

Stworzenie i nagranie nowej płyty zajęło nam 2 lata. Wyszło tak a nie inaczej ze względu na inne obowiązki, którymi musieliśmy się zajmować w danym okresie. Nie nazwałbym ARRM typowym zespołem rockowym. Nasze utwory wychodzą poza utarte schematy tradycyjnych rockowych piosenek; nasza muzyka ewoluuje w zupełnie innym kierunku. Idziemy za ciosem, dajemy z siebie wszystko w każdym momencie, każdym dźwięku. To wszystko wymaga cierpliwości i czasu. Jest to bardzo długa podróż – dodaje Rumiński.

Jeżeli chodzi o muzykę, którą się inspirowaliśmy przy nagrywaniu tej płyty, głównie skupialiśmy się na spiritual jazzie z lat 70’. Do tego dodałbym jeszcze twórczość grupy Popol Vuh, folk, afrobeat, a także drone, ambient i dub. Wszystkie źródła inspiracji plus nasza muzyczna wrażliwość przyniosły rezultat w postaci materiału zamieszczonego na płycie “II”. Jeśli jesteście zaskoczeni szerokim wachlarzem gatunków, które przed chwilą wymieniłem, musicie wiedzieć, że ARRM nie ogranicza się w swoich występach na żywo do typowej rockowej imprezy, w której moglibyście wziąć udział gdziekolwiek na świecie. Występujemy na scenach przeróżnych festiwali i klubów muzycznych, począwszy od stricte metalowych wydarzeń aż po eventy poświęcone psychodelii i noise’owych wariacjach.

Wcześniej kapela zaprezentowała video do utworu Birth

Tracklista:
1. Be Present
2. Sinking in Depression
3. Birth
4. City Forest

Źródło: ARRM, Instant Classic
Tłumaczenie: Marcel Szczepanik

Artykuł Streaming nowej płyty ARRM pochodzi z serwisu KVLT.

Pre-ordery można zamawiać w sklepie internetowym wydawcy.

Gitarzyta zespołu, Artur Rumiński, komentuje: „To oczywiste, że na płycie można doszukać się podobieństw do naszego debiutu, ale wciąż staramy się próbować nowych rzeczy. Znakomita większość naszego nowego materiału to owoc licznych sesji improwizacyjnych, które miały miejsce w naszej sali prób. Po napisaniu kilku riffów staraliśmy się stworzyć rozwinięte, bardziej skomplikowane muzyczne struktury. Następnie bawiliśmy się nimi i próbowaliśmy różnych aranżacji aż do momentu, gdy uznaliśmy, że nasz wspólny cel został osiągnięty”.

„Stworzenie i nagranie nowej płyty zajęło nam 2 lata. Wyszło tak a nie inaczej ze względu na inne obowiązki, którymi musieliśmy się zajmować w danym okresie. Nie nazwałbym ARRM typowym zespołem rockowym. Nasze utwory wychodzą poza utarte schematy tradycyjnych rockowych piosenek; nasza muzyka ewoluuje w zupełnie innym kierunku. Idziemy za ciosem, dajemy z siebie wszystko w każdym momencie, każdym dźwięku. To wszystko wymaga cierpliwości i czasu. Jest to bardzo długa podróż” – dodaje Rumiński.

„Jeżeli chodzi o muzykę, którą się inspirowaliśmy przy nagrywaniu tej płyty, głównie skupialiśmy się na spiritual jazzie z lat 70’. Do tego dodałbym jeszcze twórczość grupy Popol Vuh, folk, afrobeat, a także drone, ambient i dub. Wszystkie źródła inspiracji plus nasza muzyczna wrażliwość przyniosły rezultat w postaci materiału zamieszczonego na płycie “II”. Jeśli jesteście zaskoczeni szerokim wachlarzem gatunków, które przed chwilą wymieniłem, musicie wiedzieć, że ARRM nie ogranicza się w swoich występach na żywo do typowej rockowej imprezy, w której moglibyście wziąć udział gdziekolwiek na świecie. Występujemy na scenach przeróżnych festiwali i klubów muzycznych, począwszy od stricte metalowych wydarzeń aż po eventy poświęcone psychodelii i noise’owych wariacjach.

Tracklista:
1. Be Present
2. Sinking in Depression
3. Birth
4. City Forest

źródło: www.instant-classic.com
tłumaczenie: Marcel Szczepanik

Artykuł ARRM: nowy album jeszcze w tym roku pochodzi z serwisu KVLT.

Cześć! Cieszę się, że zgodziłeś się ze mną porozmawiać. Co u Ciebie? Co ostatnio zajmowało Twój czas?

Cześć. Ostatnio trochę więcej palę – to ze spraw ważniejszych. Poza tym przepycham się z własnym ego, a skoro więcej palę, to chyba jednak przepychanki przegrywam. Poza tym jeździłem przez chwilę z zespołem weselnym (zastępstwo za gitarzystę Furii, w spektaklu Wesele w reżyserii Jana Klaty – przyp.red.), a teraz przyszedł czas, by na powrót zamknąć się w piwnicy.

Jak z Twojej perspektywy oceniasz występ w teatrze? W końcu na scenie współtowarzyszyli Wam aktorzy, a publiczność, choć w większości nieprzypadkowa, była raczej statycznym obserwatorem.

Grę w teatrze uznaję za najciekawsze dotychczasowe doświadczenie sceniczne. Zastępowałem Artura Rumińskiego, a jego partie poza regularnymi fragmentami utworów granymi przez cały zespół, to także rozmaite pejzaże muzyczne. W praktyce oznaczało to rzeczywistą grę z aktorami, w której dźwięki skoordynowane były z ruchem scenicznym. Prawdopodobnie dopiero podczas ostatniego ze spektakli byłem w stanie odsunąć od siebie zupełnie stres i chłonąć to, co działo się wokół – ostatecznie bowiem byłem widzem w uprzywilejowanej loży. Praca, jaką wykonują w Weselu aktorzy Teatru Starego jest niesamowita – praktycznie każda scena to małe dzieło sztuki, co jest także związane z reżyserią.

Przejdźmy więc do konkretów stricte muzycznych. Wydawnictwa, przy których pracowałeś cieszą się dobrymi recenzjami, i nie mam wątpliwości, że Twój udział w Massemord czy Odraza miał ogromne znaczenie. Pytanie więc, jak postrzegasz w ogóle muzykę, którą tworzysz, zależy Ci na pozytywnym odbiorze, czy to sztuka dla sztuki? A może tylko dla Ciebie?

Pomiędzy pozytywnym odbiorem a sztuką dla sztuki jest chyba jeszcze pojęcie samorealizacji, albo po prostu zwykła potrzeba wypełnienia życia kolorowymi kredkami. Nie mam pojęcia czemu robię to, co robię, choć pewnie życie bez tego byłoby uboższe. Z drugiej strony kto wie, może byłbym florystą albo księdzem. Pozytywny odbiór jest przyjemny, ale może zasadzić próżność. To nie pomaga w przepychaniu się z samym sobą. Wydaje mi się, że w życiu najważniejsze są te sfery, w których jesteśmy bardzo chujowi, bo właśnie w nich docelowo powinniśmy być najlepsi. Muzyka w tym wypadku to tylko przywilej. Gwoli jasności, mój udział w twórczości MasseMord ograniczał się do koncertów. Sterem, żaglem i okrętem zespołu jest Nihil.

Niewątpliwie „Biesy” Dostojewskiego to ważna dla Ciebie lektura, która miała wpływ na wybór pseudonimu. Dlaczego akurat ta ciężka powieść tak bardzo na Ciebie wpłynęła? A może wybór nazwy nie miał aż takich silnych inklinacji z historią Wierchowieńskich i Stawroginów?

Za projektem Biesy stoi PR, odpowiada za całość procesu twórczego, za nazwę, teksty itd. Myślę,że to jemu należy zadać powyższe pytanie. Mój pseudonim to zupełnie inna, raczej osobista sprawa i nie będę tu wylewny. Zawsze można mi mówić Ryj, brzmi zwięźlej, swojsko i tak jakby mniej pretensjonalnie.

Czyli niekoniecznie owa powieść miała wpływ na nazwę jednego z najświeższych przedsięwzięć – projektu Biesy, na którym zagościł Twój wokal?

Jak wyżej – pytajmy PR. Zgodzę się jednak – mój wokal tam zagościł w ścisłym tego słowa znaczeniu. Panie władzo, ja tu tylko tańczę.

Jesteś zwolennikiem filozofii nihilizmu? Anarchizmu?

Nie jestem. Od 31 lat uczę się żyć i zauważyłem, że etykiety są przereklamowane.

Wróćmy do muzyki. Jak to się stało, że związałeś swoje życie z metalem w ogóle?

To chyba sprawka kolegi Stefana, który w dalekiej przeszłości pożyczył mi pierwszą kasetę.

Cóż to był za album, który zrobił na Tobie takie wrażenie?

Ride the Lightning Metalliki.

Jesteś członkiem kolektywu LTWB, o którym śmiało można powiedzieć, że jest jedną z ważniejszych grup w Polsce. Jak udało się Wam połączyć siły, pomimo tego, że dzielą Was kilometry?

Nieocenioną rolę odegrał tu Renault Megane, to właśnie ten pojazd pomagał mi pokonywać A4 w relacji Kraków – Katowice.

Co Cię skłania, by podejmować wysiłek udzielania się w tak wielu projektach, a przy tym na różnych polach?

Lubię lepić muzykę z różnymi ludźmi – nie jestem wybitny na którymkolwiek z pól, ale przynajmniej mam możliwość uczestnictwa w całym procesie tworzenia. Poza tym muszę działać w zespołach – to wtórny proces socjalizacji, który łamie kręgosłupy wszystkim megalomanom, co to przesiadują w piwnicach z bólem dupy, że Black Sabbath był tylko jeden.

Zanim jednak Twoja kariera nabrała rozpędu, zapewne szlifowałeś swój talent w pomniejszych projektach. Mógłbyś opowiedzieć, jakie zachowałeś wspomnienia z początków swojej fascynacji ciężką muzyką?

„Kariera” to słowo, które zdecydowanie nie przystaje do tego, czym się zajmuję. Inicjatyw w młodości było sporo, niektóre to absolutny żart, inne nosiły w sobie potencjał, ale z tych czy innych powodów połknął je czas. Każdy z tych zespołów/projektów był natomiast nieoceniony jako warsztat.

Na Esperalem tkane Odrazy czy Światu jest wszystko jedno WTZ mieliśmy okazję przekonać się, że świetnie sobie radzisz również jako tekściarz. Czy często sięgasz po ten środek ekspresji?

Zdecydowanie nie – mam do powiedzenia coraz mniej i coraz trudniej mi to ubrać w formę. Ponadto wypowiadanie pewnych rzeczy kosztuje. Tu absolutnie nie wchodzi w grę oczyszczenie, sprawa ma się wręcz odwrotnie. Z perspektywy czasu uważam, że Esperalem Tkane to wielki manifest słabości i bezradności.

Kiedy jednak już przystępujesz do spisywania myśli, istotne jest dla Ciebie miejsce lub otoczenie?

Miejsce i otoczenie nie ma znaczenia, o ile jestem wówczas sam. To jedyny warunek. Najlepsze pomysły wpadają do głowy za kierownicą, niestety przy późniejszej konfrontacji z klawiaturą niewiele z tego w głowie zostaje.

A propos Odrazy, możemy spodziewać się wskrzeszenia zespołu?

Nie ma czego wskrzeszać, zespół żyje i zamierza zrobić sobie prezent z okazji dekady istnienia.

Twój wokal przechodzi czasami mniej a czasami bardziej zauważalne transformacje, jednak szczególnie tam, gdzie pojawiają się polskojęzyczne teksty, utwory stają się jakby bardziej esencjonalne i „żywe”. Rozumiem, że ma dla Ciebie znaczenie, w jakim języku wykonujesz utwór?

Oczywiście, że tak. Myślę w języku polskim więc śpiewam w tymże. Mowa oczywiście o tekstach moich lub autorstwa innych osób, z których treścią się identyfikuję.

Jak do tej pory nie było zbyt wielu okazji, by zobaczyć Twoją grę na żywo. Jest szansa, że kiedyś postanowisz pokazać któryś ze swoich projektów szerszej publiczności?

Jedynym projektem, w którym współdzielę bezwzględnie moc decyzyjną jest Odraza i z dużą dozą prawdopodobieństwa można przyjąć, iż szersza publiczność nigdy nas nie zobaczy. WTZ to dziecko Sarsa, z którym podróżuję radośnie niczym przyszyty do plecaka pluszowy miś. Jest mi dobrze, choć to kolega nadaje ton wyprawie. Niewykluczone, że w mijającym roku uda mi się stanąć na scenie w roli, którą lubię najbardziej, choć tu należy jeszcze wstrzymać się z wyrokami.

Z różnych źródeł wiem, że jako student brałeś udział w poszukiwaniach polskich grobów w Afryce, ale również odwiedziłeś osadzonych w zakładzie karnym, by przeprowadzić dla nich lekcje historii. Zdradzisz jeszcze jakieś ciekawe fakty z Twojego życia, powiedzmy, zawodowego? Zakładam, że ważne miejsce w Twoim sercu zajmuje historia Polski.

Grobów nie poszukiwaliśmy, a dokonywaliśmy ich renowacji, choć podczas wyjazdu bywaliśmy w stanach, które sugerowały, że i owszem poszukujemy grobów – własnych. Zakład karny to z kolei historia, o której przypomniała mi Szanowna Pani Redaktor, zupełnie wyparłem sprawę z pamięci. Historia jako nauka jest piękna, nie ma może gracji matematyki, ale w kapitalny sposób pokazuje nam, ile z perspektywy czasu znaczy to, co dla nas ważne, i jak bardzo determinuje nas to, co ponoć mamy w dupie.

Podejmujesz tego typu działania z pasji? A może ze zwykłej chęci przeżycia przygody, w końcu to sposób na oderwanie się od „tu i teraz”?

Ostatnio usłyszałem, że jestem człowiekiem pożądliwym, potrzebuję mocnej stymulacji emocjonalnej. Zarówno wyjazdy, jak i muzyka muszą wypełnić całkiem spory krater. W ostatecznym rozrachunku najsprawniej wypełnia go muzyka, wciąż jednak wyjeżdżam, gdy tylko nadarza się okazja. Kuszę śmierć i rachunek prawdopodobieństwa ilością czasu spędzonego za kółkiem.

Idąc dalej tym tropem, Odraza nieprzypadkowo została wybrana, by skomponować muzykę do filmu na temat niemieckiego obozu pracy, czego wynikiem jest mini album Kir?

Będąc zupełnie szczerym, zadziałał tu powszechny na muzycznych scenach mechanizm robienia dobrze kolegom. Tylko tyle i nic ponadto. Nikt przy zdrowych zmysłach nie obstawiłby nas przecież świadomie w roli muzyków podczas takiego wydarzenia na podstawie portfolio.

Gdzie w najbliższej przyszłości możemy się spodziewać Twojej obecności?

W piwnicy. Będę tam za godzinę.

Dziękuję za rozmowę.

Artykuł STAWROGIN (Gruzja, Odraza): „wypowiadanie pewnych rzeczy kosztuje” pochodzi z serwisu KVLT.

Na najnowsze dzieło ARRM wielu zacierało ręce i oczekiwało daty premiery z wypiekami na twarzy. Jak myślisz, skąd tyle emocji wokół tego albumu?
Ciężko mi w to uwierzyć, że ktoś na nas czekał, ale jeżeli tak było to bardzo miło. Rzeczywiście trochę nam zajęło nagranie tej płyty, przecież zespól istnieje z większymi lub mniejszymi przerwami od 2010 roku.

Pozwól, że zacytuję jedną z opinii, którą przeczytałem na Waszym fanpage: „I love your music. I want to support this talented band. Do you have anything for sale? Again, your music is fantastically trippy. I love your musicianship”. Celowo użyłem języka angielskiego, bo w Polsce czasem trudno ludziom „klepać innych po plecach”. Czy dostrzegasz różnice w odbiorze ARRM w naszym kraju i poza jego granicami?
Jak na razie nie mieliśmy specjalnego odzewu z zagranicy, wiec ciężko mi powiedzieć. Czas pokaże.

Album ARRM wywołuje u mnie emocje identyczne z tymi, których doświadczam, słuchając starych jazzowych płyt z okresu, kiedy ta muzyka nie była dla grzecznych chłopców. Te dźwięki zdają się same płynąć. A jak jest w Waszym przypadku, ile jest ogranych, wyuczonych patentów, a ile improwizacji?
Bardzo mnie cieszy to, że ta płyta wywołuje takie emocje. Częściowo o to nam chodziło. Większość numerów opiera się na „tematach”, które ciągniemy w zależności od tego, jaki jest nastrój. Czasem też pozwalamy sobie na totalną improwizację, jak w numerze KWKSC.

Co musi się stać w studiu nagrań, żeby wszystko potoczyło się wedle Twojej myśli?
Sesja ARRM była jedną z najlepszych, w jakiej brałem udział. Wszystko nagraliśmy praktycznie bez większych problemów z uśmiechem na twarzy.

Ciekawi mnie, co ukształtowało Waszą muzykę? Mam wrażenie, że dźwięki z nowej płyty skupiają w sobie wpływy najróżniejszych gatunków.
Inspiracją były stare płyty surf rockowe, afrobeaty, niemiecki krautrock czy muzyka psychodeliczna.

Wywodzicie się z różnych muzycznych środowisk, które w większości kojarzą się z ekstremalnymi środkami wyrazu. Czy praca twórcza podczas realizacji nagrań ekstremalnych zespołów, takich jak choćby Thaw czy Furia, pomogła czy przeszkadzała w realizacji nagrań ARRM?
Czasami ciężko było to wszystko ogarnąć, ale jednak daliśmy radę.

Kiedy następuje taki moment, że czujesz, że wszystko jest kompletne, ukończone i nic już nie trzeba, nie musisz nic poprawiać?
Z tym jest zawsze problem, ale takie decyzje podejmujemy zespołowo.

Za brzmienie nowego albumu odpowiada Haldor Grunberg. Nie po raz pierwszy współpracujesz z tym realizatorem. Skąd ten pomysł?
Piotrek jest moim przyjacielem od bardzo dawna. Wychowywaliśmy się muzycznie, gramy od lat razem w różnych składach, więc nie wyobrażam sobie współpracy z inną osobą.

Wasza muzyka jest w pełni instrumentalna, więc często trudno zgadnąć, dlaczego kompozycje mają takie a nie inne tytuły. Czy mógłbyś oprowadzić mnie po świecie ARRM i powiedzieć dlaczego wybraliście takie tytuły? Co one oznaczają?
Tytuły odnoszą się do uczuć wywołanych poszczególnymi fragmentami.

Gdybyś ze wszystkich utworów zawartych na albumie ARRM miał wybrać jeden, najbardziej reprezentatywny, to który i dlaczego akurat ten?
Ciężko mi coś wybrać, bo tak naprawdę my dopiero uczymy się grać. Jeżeli mam wybrać, to stawiam na Horseback, ponieważ jest w nim wszystko, czym aktualnie się inspirujemy.

Mieliście okazję prezentować nowe kawałki na żywo. Czy materiał jest dobrym punktem wyjścia do grania na scenie?
Zagraliśmy już kilka fajnych koncertów. Nie mamy problemu z odegraniem materiału, ponieważ płyta była nagrana na żywo.

Jakie miejsce najbardziej pasuje do muzyki ARRM – większe festiwale czy może w kameralne kluby?
Nie graliśmy jeszcze na festiwalach. Z doświadczenia wolimy grać w kameralnych klubach, gdzie jednak przychodzą osoby zainteresowane. Nasza muzyka wymaga jednak skupienia i cierpliwości.

W tym roku koncertowaliście m.in. wraz z Tides From Nebula. Który koncert najbardziej utkwił Ci w pamięci?
Zagraliśmy bardzo fajny koncert u siebie w mieście (Sosnowiec, klub Księgarnia – dop. red.) w lipcu 2016. Mnóstwo znajomych, fajne miejsce i ogólnie super klimat.

Debiutancki album został wydany we współpracy z Instant Classic. Co zaważyło na Twojej decyzji i jak doszło do współpracy?
Z IC znamy się już od jakiegoś czasu. Jesteśmy fanami płyt, które wydają, więc raczej nie zastanawialiśmy się szczególnie, chcieliśmy po prostu być w tej samej ekipie 🙂

Jakie znaczenie ma dla Ciebie nietypowe wydanie płyty, ręczne numerowanie egzemplarzy, czemu to ma służyć? Czy wtedy nadaje się muzyce pozory elitarności, staje się wyjątkowa?
Nie ma to dla mnie żadnego znaczenia.

Gdzie chciałbyś zajść, co osiągnąć z ARRM? Jakie cele sobie stawiasz, czy może pozwalasz sobie na „co ma być to będzie”?
Stawiam dokładnie na to „co ma być, niech będzie”. Ten projekt z założenia miał być przyjemnością z grania bez ciśnienia.

Czy jest jakiś gatunek muzyki metalowej, który jest Ci szczególnie bliski?
Nie.

Ten rok był dla Ciebie niezwykle owocny. Spod Twojej ręki wyszły cztery albumy. Co czujesz, kiedy słuchasz tych albumów?
Może to głupio zabrzmi, ale totalnie się jaram każdą płytą, którą ostatnio nagraliśmy.

2016 rok już za nami. Zapytam więc o Twoje muzyczne podsumowania (bez udziału twojej osoby). Jakie są twoje typy: artysta, płyta i koncert 2016?
Artysta – Dominika Gardocka, Nihil, Sars.
Płyta – Lotto i ogólnie większość rzeczy z Instant Classic.
Koncert – Orlando Julius & the heliocentrics na Off Festival.

Artur, jeszcze chciałbym zapytać o Thaw. Kiedy nowy materiał?
Pierwsza połowa 2017.

Ostatnie słowo do czytelników Kvlt Magazine należy do Ciebie. Dziękuje za poświęcony czas.
Dziękuję. Pozdrawiam

Artykuł ARRM: „nasza muzyka wymaga skupienia” pochodzi z serwisu KVLT.