Po ponad 10 latach działalności przyszedł czas na … pełnoprawny debiut. Bo dotychczas angielski zespół
obdarowywał nas jedynie EP-kami, choć o jakości bardzo dobrej, to wciąż zostawiającymi delikatny
niedosyt. Oto nareszcie możemy więc posłuchać zespołu Maruja w szerszym i zdecydowanie
odpowiednio doszlifowanym materiale.

„Pain to Power” to kolejny dowód na to, że nie mam powodu wątpić w jakość brytyjskiej sceny gitarowej. Zwłaszcza jeśli mowa o wykonawcach potrafiących tak umiejętnie wplatać jazzowe wariacje w post-punkowy żywioł, bo tego niedosyt mocno odczuwałem wraz z rozpadem nieodżałowanego black midi, czy dosyć niecodzienną zmianą składu Black Country New Road.

Panowie zdecydowanie potrafią przygrzać ciężkim spojrzeniem na współczesną scenę noise rockową
(„Bloodsport”), jak i w odpowiednich momentach spowolnić tempo, poświęcając się instrumentalnym,
łagodniejszym kompozycjom („Zaytoum”). Siła tkwi w wyważeniu, bo żadnym problemem dla
instrumentalistów nie jest przechodzić z wręcz kawiarnianego jazzu do post rocka, aby skończyć na
bardziej nieznośnych dla ucha dysonansach, co chyba najdobitniej czuć na „Born to die”, oraz
zamykającym krążek „Reconcile”.

Eksperymentalne tony pojawiają się na „Trenches” z trip-hopowym zacięciem perkusyjnym,
przeobrażonym następnie w dynamiczną jazdę, której towarzyszą odklejone partie saksofonowe i
agresywnie wykrzykiwane frazy. Pierwotną, punkową agresję czuć najbardziej na „Look Down On Us”– ponad 9-minutowej kompozycji, gdzie wokal osiąga odpowiednią brutalność, a linia basowa prowadzi nas przez zmienne nastroje brzmieniowe. To, co znajdziemy na albumie, nie jest jednak wbrew pierwszym wrażeniom totalnym chaosem. Tu każde przejście przynosi zamierzony efekt, a niewiele zdaje się być przypadkiem.

Debiut Maruja to ślad zostawiający nadzieję na utrzymanie w doskonałej jakości sceny „Windmill”,
sprawnie balansującej pomiędzy jazzem, post rockiem i punkiem. Takich świeżych propozycji
zdecydowanie potrzeba jak najwięcej.

Ocena:8/10