<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>death metal - KVLT</title>
	<atom:link href="https://kvlt.pl/tag/death-metal/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://kvlt.pl/tag/death-metal/</link>
	<description>Niezależny magazyn muzyczny (od rocka przez wszystkie odmiany metalu)</description>
	<lastBuildDate>Thu, 19 Nov 2026 16:19:03 +0000</lastBuildDate>
	<language>pl-PL</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	

<image>
	<url>https://kvlt.pl/wp-content/uploads/2020/11/cropped-kvlt-2020-logo_square-32x32.png</url>
	<title>death metal - KVLT</title>
	<link>https://kvlt.pl/tag/death-metal/</link>
	<width>32</width>
	<height>32</height>
</image> 
	<item>
		<title>CADAVER &#8211; „Demos &#038; Live 1988–1991”</title>
		<link>https://kvlt.pl/muzyka/recenzje/cadaver-demos-live-1988-1991/</link>
					<comments>https://kvlt.pl/muzyka/recenzje/cadaver-demos-live-1988-1991/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Brzeźnicki]]></dc:creator>
		<pubDate>Thu, 19 Nov 2026 16:19:03 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Recenzje]]></category>
		<category><![CDATA[2026]]></category>
		<category><![CDATA[CADAVER - Demos & Live 1988–1991]]></category>
		<category><![CDATA[Darkness Shall Rise Production]]></category>
		<category><![CDATA[death metal]]></category>
		<category><![CDATA[OSDM]]></category>
		<category><![CDATA[recenzja]]></category>
		<category><![CDATA[review]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://kvlt.pl/?p=369656</guid>

					<description><![CDATA[<p>Pamiętam bardzo dobrze zakup pirackiej kasety firmy MG w jednym z kilku miejsc w moim mieście, gdzie można było kupić muzykę. Tak,&#8230;</p>
<p>Artykuł <a href="https://kvlt.pl/muzyka/recenzje/cadaver-demos-live-1988-1991/">CADAVER &#8211; „Demos &#038; Live 1988–1991”</a> pochodzi z serwisu <a href="https://kvlt.pl">KVLT</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>Pamiętam bardzo dobrze zakup pirackiej kasety firmy <strong>MG</strong> w jednym z kilku miejsc w moim mieście, gdzie można było kupić muzykę. Tak, nie przywidziało się Wam. W latach 90. było bardzo dużo opcji zakupu kaset, mały był katalog, ale miejsc sporo, czego nie można powiedzieć o czasach dzisiejszych. Kupiłem debiut <strong>Cadaver</strong> „dla okładki”. Byłem dzieciakiem zafascynowanym death metalem. Im brutalniejszy obraz, tym lepiej, więc nie mogłem odpuścić kasety ze zdjęciem wnętrzności zrobionym podczas autopsji. Tak się zaczęła moja wieloletnia przygoda z albumem <strong>Halucinating Anxiety</strong>, który na początku był dla mnie zbyt obskurny. Słuchałem już w tamtym czasie <strong>Deicide</strong>, <strong>Obituary</strong>, <strong>Cannibali</strong>, ale <strong>Cadaver</strong> okazał się zbyt surowy dla gościa, który ledwo rozumiał ciężar albumów znacznie bardziej czytelnych i poukładanych. Minęło trochę czasu i wróciłem do tej płyty. Zażarła, i to jak. Odtąd wracam do jej zawartości regularnie i bez ściemniania dodam, że jest to jedyny album obok <strong>…in Pains</strong>, jaki w pełni mnie poruszył. Powroty projektu były dwa, ale bez tej staroszkolnej otoczki czegoś mi brakowało. Może jeszcze wejdzie, zobaczymy.</p>
<p><strong>Demos &amp; Live 1988–1991</strong> wydany został nakładem <strong>Darkness Shall Rise Production</strong> 22 maja 2026 roku. Jego zawartość to pełen skład nagrań dokonanych między 1988, a 1991 rokiem, czyli totalny must have dla maniax. Wydawnictwo robi wrażenie, CD wydano na dwóch płytach z mega „tłustą” wkładką (winylowe rozłożono aż na trzy płyty). Na trzydziestu dwóch stronach (!) zamieszczono wiele archiwalnych fotek, grafik, plakatów oraz wywiad z liderem <strong>Andersem Oddenem</strong>. Bardzo dobrze się to prezentuje.<br />
Jeżeli zaś chodzi o zawartość muzyczną, to mieszczą się tu trzy dema, live demo i standardowy materiał koncertowy. Chronologicznie złożono to tak: <strong>Into the Outside</strong> (demo 1988), <strong>Abnormal Deformity</strong> (demo1989), <strong>Sunset at Dawn</strong> (live demo 1989), <strong>Live in Oslo</strong> (bootleg 28.09.1990) i <strong>Unreleased Endless Session</strong> (demo 1991). Daje to ponad sto osiem minut muzyki i sprawie, że fan posiada wszystkie archiwa zespołu. Materiału do przysposobienia jest bardzo dużo. Wszystko utrzymaje bardzo podziemny charakter, ale z dema na demo widać postęp wykonawczy i nagraniowy. Młodzi Norwedzy w bardzo szybkim tempie się rozwijali i w tym przypadku nie dziwi fakt, że zwrócili na nich uwagę panowie z<strong> Carcass</strong> i podpisali z nimi kontrakt na wydanie debiutu. <strong>Cadaver</strong> był pierwszym norweskim zespołem, który podpisał papiery, dzięki czemu z idoli stali się zdrajcami dla budujących scenę, młodszych muzyków blackmetalowych. Z perspektywy czasu wydaje się to co najmniej śmieszne, bo każdy z zespołów blackowych, z <strong>Mayhem</strong> na czele, podpisał podobne kwity. No ale cóż, zazdrość i młodość ma swoje „prawa”. Nie zmienia to faktu, że band przetarł szlaki, mocno zatrząsł podziemiem i na stałe wpisał się do klasyki death metal.</p>
<p>Żeby przejść przez cały <strong>Live &amp; Demos</strong> przy jednym podejściu, trzeba mieć trochę uporu. Ja generalnie podzieliłem to na dwa i w ten sposób się mi tego słuchało lepiej. Każdy z dwóch dysków i każdy z materiałów ma swoje atrybuty. Wszystkie cechuje surowy charakter, stęchły klimat dawnych czasów oraz totalna autentyczność. Słyszę tu wiele wpływów starego, dzikiego thrashu, w który zaczynał się zakradać brutalniejszy death metal. Wyczuwam tu podobieństwa do takich kapel jak <strong>Protector</strong> czy <strong>Messiah</strong>, gdzie zbrutalizowany thrash również miał specyficzny, europejski klimat. Muszę przyznać, że jak na demówki, te materiały brzmią całkiem dobrze. Wszystkie nagrania zostały poddane remasteringowi robionemu z taśm matek, więc efekt końcowy jest dużo lepszy niż oryginały zgrywane z kaset, jakie można znaleźć w sieci. Nowe mastery wykonał <strong>Patrick W. Engel</strong> w <strong>Temple of Disharmony</strong>.</p>
<p>Uważam, że jeżeli lubi się <strong>Cadaver</strong>, to należy ten materiał poznać. Jest tu zawarty poważny kawał historii zespołu, jak i rozwijającej się sceny norweskiej. Archiwa są ciekawe, tak wizualne, jak i muzyczne. <strong>Darkness Shall Rise</strong> zrobiło naprawdę bardzo dobrą robotę przy tym wydawnictwie, tworząc zestaw wart swojej ceny i posiadania go na swej półce. Krążą plotki, że ma zostać wznowiony również <strong>&#8230;in</strong> <strong>Pains</strong> – czekam.</p>
<p>Artykuł <a href="https://kvlt.pl/muzyka/recenzje/cadaver-demos-live-1988-1991/">CADAVER &#8211; „Demos &#038; Live 1988–1991”</a> pochodzi z serwisu <a href="https://kvlt.pl">KVLT</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://kvlt.pl/muzyka/recenzje/cadaver-demos-live-1988-1991/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>BLASPHEMY zmienia miejsce warszawskiego koncertu</title>
		<link>https://kvlt.pl/newsy/blasphemy-zmiana-klubu-warszawa-2027/</link>
					<comments>https://kvlt.pl/newsy/blasphemy-zmiana-klubu-warszawa-2027/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Bouli]]></dc:creator>
		<pubDate>Thu, 19 Nov 2026 09:01:49 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Newsy]]></category>
		<category><![CDATA[black metal]]></category>
		<category><![CDATA[Blasphemy]]></category>
		<category><![CDATA[death metal]]></category>
		<category><![CDATA[Fallen Angel of Doom]]></category>
		<category><![CDATA[Gods Of War]]></category>
		<category><![CDATA[Hydrozagadka]]></category>
		<category><![CDATA[koncerty 2027]]></category>
		<category><![CDATA[kraków]]></category>
		<category><![CDATA[Mighty Mike Productions]]></category>
		<category><![CDATA[War Metal]]></category>
		<category><![CDATA[warszawa]]></category>
		<category><![CDATA[Zaścianek]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://kvlt.pl/?p=369350</guid>

					<description><![CDATA[<p>Kanadyjskie Blasphemy, jedna z pionierskich formacji war metalu, powróci do Polski w marcu 2027 roku na dwa klubowe koncerty. Zespół, znany z&#8230;</p>
<p>Artykuł <a href="https://kvlt.pl/newsy/blasphemy-zmiana-klubu-warszawa-2027/">BLASPHEMY zmienia miejsce warszawskiego koncertu</a> pochodzi z serwisu <a href="https://kvlt.pl">KVLT</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>Kanadyjskie <strong>Blasphemy</strong>, jedna z pionierskich formacji war metalu, powróci do Polski w marcu 2027 roku na dwa klubowe koncerty. Zespół, znany z łączenia surowego black i death metalu, zapisał się w historii ekstremalnego undergroundu albumami <strong><em>Fallen Angel of Doom&#8230;.</em></strong> (1990) oraz <strong><em>Gods of War</em></strong> (1993).</p>
<p>Warszawski koncert, pierwotnie zaplanowany w VooDoo Club, został przeniesiony do Hydrozagadki przy ul. 11 listopada 22. Termin występu pozostaje bez zmian.</p>
<p>Plan trasy koncertowej:</p>
<p>21.03.2027 – <strong>Kraków</strong>, Klub Zaścianek (<a href="https://ticketclub.pl/koncerty/blasphemy-klub-zascianek-krakow-8984/">wydarzenie</a>)<br />
22.03.2027 – <strong>Warszawa</strong>, Klub Hydrozagadka (<a href="https://www.kupbilecik.pl/pl/event/219801/warszawa/blasphemy">wydarzenie</a>)</p>
<p>Oba koncerty rozpoczną się o godzinie 20:00.</p>
<p>Bilety na krakowski występ dostępne są w serwisie <a href="https://ticketclub.pl/koncerty/blasphemy-klub-zascianek-krakow-8984/">TicketClub</a>, a na warszawski koncert w serwisie <a href="https://www.kupbilecik.pl/pl/event/219801/warszawa/blasphemy">KupBilecik</a>. Ceny podstawowe w przedsprzedaży zaczynają się od 139 zł, do których mogą zostać doliczone opłaty serwisowe.</p>
<p>Poniżej można posłuchać albumu <strong><em>Gods of War</em></strong> z 1993 roku.</p>
<p><iframe title="Blasphemy - Gods of War Full Album (cd-rip)" src="https://www.youtube.com/embed/ptL1NeJ6I2o" width="100%" height="400" frameborder="0" allowfullscreen="allowfullscreen" loading="lazy"></iframe></p>
<p><img decoding="async" class="alignnone size-full wp-image-369416" src="https://kvlt.pl/wp-content/uploads/2026/11/Blasphemy-Hydrozagadka-Plakat.jpg" alt="" width="100%" srcset="https://kvlt.pl/wp-content/uploads/2026/11/Blasphemy-Hydrozagadka-Plakat.jpg 1200w, https://kvlt.pl/wp-content/uploads/2026/11/Blasphemy-Hydrozagadka-Plakat-300x157.jpg 300w, https://kvlt.pl/wp-content/uploads/2026/11/Blasphemy-Hydrozagadka-Plakat-800x419.jpg 800w" sizes="(max-width: 1200px) 100vw, 1200px" /></p>
<p>Artykuł <a href="https://kvlt.pl/newsy/blasphemy-zmiana-klubu-warszawa-2027/">BLASPHEMY zmienia miejsce warszawskiego koncertu</a> pochodzi z serwisu <a href="https://kvlt.pl">KVLT</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://kvlt.pl/newsy/blasphemy-zmiana-klubu-warszawa-2027/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Piątkowe Premiery Płytowe (13.11.2026): SINISTER, CRO-MAGS, SATANIC WARMASTER i siedem innych płyt, których warto dzisiaj posłuchać</title>
		<link>https://kvlt.pl/newsy/piatkowe-premiery-plytowe-13-11-2026-sinister-cro-mags-satanic-warmaster-i-siedem-innych-plyt-ktorych-warto-dzisiaj-posluchac/</link>
					<comments>https://kvlt.pl/newsy/piatkowe-premiery-plytowe-13-11-2026-sinister-cro-mags-satanic-warmaster-i-siedem-innych-plyt-ktorych-warto-dzisiaj-posluchac/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Piotr]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 13 Nov 2026 19:33:26 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Newsy]]></category>
		<category><![CDATA[Artificial Brain]]></category>
		<category><![CDATA[black metal]]></category>
		<category><![CDATA[Cel Genesis]]></category>
		<category><![CDATA[Cervus]]></category>
		<category><![CDATA[Cro-Mags]]></category>
		<category><![CDATA[death metal]]></category>
		<category><![CDATA[doom metal]]></category>
		<category><![CDATA[hardcore]]></category>
		<category><![CDATA[Iron Savior]]></category>
		<category><![CDATA[metal 2026]]></category>
		<category><![CDATA[metal underground]]></category>
		<category><![CDATA[metalowe premiery 2026]]></category>
		<category><![CDATA[Night In Gales]]></category>
		<category><![CDATA[nowe albumy metalowe]]></category>
		<category><![CDATA[Piątkowe premiery]]></category>
		<category><![CDATA[power metal]]></category>
		<category><![CDATA[premiery metalowe]]></category>
		<category><![CDATA[premiery płyt]]></category>
		<category><![CDATA[Satanic Warmaster]]></category>
		<category><![CDATA[Silvertomb]]></category>
		<category><![CDATA[sinister]]></category>
		<category><![CDATA[speed metal]]></category>
		<category><![CDATA[The Body]]></category>
		<category><![CDATA[The Salesman]]></category>
		<category><![CDATA[thrash metal]]></category>
		<category><![CDATA[Wraith]]></category>
		<category><![CDATA[Yngwie Malmsteen]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://kvlt.pl/?p=369174</guid>

					<description><![CDATA[<p>Kolejny piątek oznacza następną porcję nowych wydawnictw. Spośród albumów zaplanowanych na 13 listopada 2026 roku wybraliśmy dziesięć płyt, które szczególnie warto dziś&#8230;</p>
<p>Artykuł <a href="https://kvlt.pl/newsy/piatkowe-premiery-plytowe-13-11-2026-sinister-cro-mags-satanic-warmaster-i-siedem-innych-plyt-ktorych-warto-dzisiaj-posluchac/">Piątkowe Premiery Płytowe (13.11.2026): SINISTER, CRO-MAGS, SATANIC WARMASTER i siedem innych płyt, których warto dzisiaj posłuchać</a> pochodzi z serwisu <a href="https://kvlt.pl">KVLT</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>Kolejny piątek oznacza następną porcję nowych wydawnictw. Spośród albumów zaplanowanych na <strong>13 listopada 2026 roku</strong> wybraliśmy dziesięć płyt, które szczególnie warto dziś sprawdzić. W zestawieniu znalazły się zarówno premiery uznanych wykonawców, jak i bardziej eksperymentalne materiały reprezentujące głębsze warstwy metalowej sceny.</p>
<p>Tym razem szczególnie mocno reprezentowane są death metal, black metal, power i speed metal oraz melodic death metal. Nie zabrakło również doomowych ciężarów, crossoveru, industrialnych eksperymentów i muzyki wykraczającej poza tradycyjnie rozumiane granice metalu. Źródłem informacji o datach premier, typach wydawnictw i gatunkach jest <a href="https://www.metal-archives.com/release/upcoming" target="_blank" rel="noopener noreferrer">Metal Archives</a>.</p>
<hr />
<h2>Artificial Brain – „Antillia”</h2>
<p>Jedną z najmocniejszych premier tego tygodnia jest <strong>„<em>Antillia</em>”</strong>, nowy pełnowymiarowy album amerykańskiej formacji <strong>Artificial Brain</strong>. Na płytę składa się dziewięć kompozycji o łącznym czasie przekraczającym 42 minuty.</p>
<p>Zespół rozwija techniczne i progresywne podejście do ekstremalnego metalu, łącząc skomplikowane struktury z gęstą, nieprzystępną atmosferą. W nagraniach wzięło udział kilku gości, natomiast za mastering odpowiada <strong>Colin Marston</strong>. Album ukazuje się nakładem <strong>Profound Lore Records</strong>.</p>
<p><iframe data-kvlt-bc-src="https://bandcamp.com/EmbeddedPlayer/album=2534333349/size=large/bgcol=ffffff/linkcol=0687f5/artwork=small/transparent=true/" seamless=""><a href="https://artificialbrain.bandcamp.com/album/antillia">Antillia by ARTIFICIAL BRAIN</a></iframe><noscript><iframe src="https://bandcamp.com/EmbeddedPlayer/album=2534333349/size=large/bgcol=ffffff/linkcol=0687f5/artwork=small/transparent=true/" seamless="" loading="lazy"><a href="https://artificialbrain.bandcamp.com/album/antillia">Antillia by ARTIFICIAL BRAIN</a></iframe></noscript></p>
<hr />
<h2>Sinister – „Lucid Nightmares”</h2>
<p>Holenderski <strong>Sinister</strong> powraca z pełnowymiarowym albumem <strong>„<em>Lucid Nightmares</em>”</strong>. Na płytę składa się dziesięć utworów, a wydawnictwo trafia do odbiorców za pośrednictwem <strong>Massacre Records</strong>.</p>
<p>To jeden z najważniejszych powrotów wśród premier zaplanowanych na 13 listopada. <strong>Sinister</strong> od wielu lat pozostaje rozpoznawalnym przedstawicielem europejskiego death metalu, dlatego nowy materiał powinien znaleźć się wysoko na liście albumów do sprawdzenia przez zwolenników klasycznego, bezkompromisowego grania.</p>
<p><iframe title="Sinister - Lucid Nightmares (2026) | Full Album" src="https://www.youtube.com/embed/6Znrw0v2Q5w?list=RD6Znrw0v2Q5w" width="100%" height="400" frameborder="0" allowfullscreen="allowfullscreen" loading="lazy"></iframe></p>
<hr />
<h2>Iron Savior – „Deathbringer”</h2>
<p>Niemiecka formacja <strong>Iron Savior</strong> przedstawia nowy album <strong>„<em>Deathbringer</em>”</strong>. Zespół od lat rozwija charakterystyczne połączenie speed i power metalu, opierając muzykę na dynamicznych riffach, melodyjnych refrenach i fantastycznonaukowej otoczce.</p>
<p>„<strong><em>Deathbringer</em></strong>” będzie jedną z najważniejszych premier 13 listopada dla słuchaczy preferujących bardziej tradycyjne i melodyjne oblicze heavy metalu. W zestawieniu zdominowanym przez ekstremalne brzmienia <strong>Iron Savior</strong> zapewnia potrzebną przeciwwagę w postaci klasycznie skonstruowanych, energetycznych kompozycji.<br />
<iframe title="Iron Savior - Deathbringer (2026) | Full Album" src="https://www.youtube.com/embed/7zWMyczSLIA" width="100%" height="400" frameborder="0" allowfullscreen="allowfullscreen" loading="lazy"></iframe></p>
<hr />
<h2>Yngwie Malmsteen – „Hell or High Water”</h2>
<p>Z nowym pełnowymiarowym materiałem powraca także <strong>Yngwie Malmsteen</strong>. Album zatytułowany <strong>„<em>Hell or High Water</em>”</strong> reprezentuje neoklasyczne spojrzenie na power metal i gitarowe granie oparte na technicznej wirtuozerii.</p>
<p>To propozycja szczególnie istotna dla słuchaczy zainteresowanych efektownymi solówkami, klasycznymi inspiracjami i instrumentalnym kunsztem. Obecność <strong>Malmsteena</strong> sprawia, że wśród piątkowych premier nie zabrakło również materiału skierowanego do odbiorców ceniących gitarową tradycję heavy metalu.<br />
<iframe title="YouTube video player" src="https://www.youtube.com/embed/videoseries?si=_v0SBD6XzbKpPTNT&amp;list=PLekSOc9RtU2w" width="100%" height="400" frameborder="0" allowfullscreen="allowfullscreen" loading="lazy"></iframe></p>
<hr />
<h2>Wraith – „Descent into Darkness”</h2>
<p>Amerykański <strong>Wraith</strong> prezentuje album <strong>„<em>Descent into Darkness</em>”</strong>, wydawany przez <strong>Prosthetic Records</strong>. Na płycie znalazło się dziesięć utworów, w tym wcześniej zaprezentowane „<em><strong>Final Warning</strong></em>” i „<em><strong>Over the Top</strong></em>”.</p>
<p>Wraith reprezentuje blackened speed i thrash metal wzbogacony punkową energią. Zamiast rozbudowanych aranżacji zespół stawia na tempo, mocne riffy i bezpośredniość. „<strong><em>Descent into Darkness</em></strong>” zapowiada się zatem jako jedna z najbardziej dynamicznych premier tego piątku.</p>
<p><iframe src="https://open.spotify.com/embed/album/086hvcjmhcm3JbN3k3ko7d?utm_source=generator&amp;si=97bc60a78d2d4c81" width="100%" height="400" frameborder="0" allowfullscreen="allowfullscreen" data-testid="embed-iframe" loading="lazy"></iframe></p>
<hr />
<h2>Satanic Warmaster – „Drachenkreuz”</h2>
<p>Na 13 listopada zaplanowano również premierę <strong>„<em>Drachenkreuz</em>”</strong>, nowego pełnowymiarowego albumu fińskiego projektu <strong>Satanic Warmaster</strong>. Płyta zawiera osiem kompozycji i trwa niespełna 40 minut.</p>
<p>Materiał powstawał między listopadem 2020 a wrześniem 2024 roku. Wśród zaproszonych muzyków znalazł się <strong>Timo Tolkki</strong>, który nagrał partie gitarowe w dwóch utworach. „<strong><em>Drachenkreuz</em></strong>” jest najbardziej jednoznacznie blackmetalowym wydawnictwem w naszej dzisiejszej dziesiątce.</p>
<p><iframe src="https://open.spotify.com/embed/album/5A8BXwuxpgaYHVPFDT8Z9N?utm_source=generator&amp;si=5f3c8db8b2024f63" width="100%" height="400" frameborder="0" allowfullscreen="allowfullscreen" data-testid="embed-iframe" loading="lazy"></iframe></p>
<hr />
<h2>Night in Gales – „Bitter Harvest”</h2>
<p>Niemiecka formacja <strong>Night in Gales</strong> powraca z albumem <strong>„<em>Bitter Harvest</em>”</strong>. Zespół działa na scenie od pierwszej połowy lat 90. i pozostaje związany z melodyjną odmianą death metalu.</p>
<p>Nowe wydawnictwo powinno zainteresować odbiorców poszukujących równowagi pomiędzy agresją, ciężkimi gitarami i wyraźnie zarysowaną melodyką. Wśród premier z 13 listopada „<strong><em>Bitter Harvest</em></strong>” reprezentuje bardziej klasyczne, europejskie spojrzenie na melodic death metal.<br />
<iframe style="border: 0; width: 100%; height: 439px;" data-kvlt-bc-src="https://bandcamp.com/EmbeddedPlayer/album=789776363/size=large/bgcol=ffffff/linkcol=0687f5/artwork=small/transparent=true/" seamless=""><a href="https://nightingalesmerch.bandcamp.com/album/bitter-harvest">Bitter Harvest by Night in Gales</a></iframe><noscript><iframe style="border: 0; width: 100%; height: 439px;" src="https://bandcamp.com/EmbeddedPlayer/album=789776363/size=large/bgcol=ffffff/linkcol=0687f5/artwork=small/transparent=true/" seamless="" loading="lazy"><a href="https://nightingalesmerch.bandcamp.com/album/bitter-harvest">Bitter Harvest by Night in Gales</a></iframe></noscript></p>
<hr />
<h2>Silvertomb – „The Interpretation of Nightmares”</h2>
<p>Amerykański <strong>Silvertomb</strong> prezentuje pełnowymiarowy album <strong>„<em>The Interpretation of Nightmares</em>”</strong>. W twórczości zespołu ciężar doom metalu spotyka się z klasycznymi inspiracjami heavy metalem oraz mroczną, melancholijną atmosferą.</p>
<p>To jedna z ważniejszych propozycji dla słuchaczy poszukujących wolniejszych temp, masywnych riffów i bardziej emocjonalnego podejścia do ciężkiej muzyki. Na tle szybkich premier <strong>Wraith</strong> czy <strong>Iron Savior</strong> materiał <strong>Silvertomb</strong> powinien stanowić wyraźnie cięższą i bardziej posępną przeciwwagę.<br />
<iframe style="border-radius: 12px;" src="https://open.spotify.com/embed/album/6EXt4Twx92IMQ54CBo3Eju?utm_source=generator&amp;si=c7f758321f2543db" width="100%" height="400" frameborder="0" allowfullscreen="allowfullscreen" data-testid="embed-iframe" loading="lazy"></iframe></p>
<hr />
<h2>The Body &amp; Cel Genesis – „Whole Wide World”</h2>
<p>Jedną z najbardziej eksperymentalnych premier tego tygodnia jest <strong>„<em>Whole Wide World</em>”</strong>, wspólne wydawnictwo <strong>The Body</strong> i <strong>Cel Genesis</strong>. Album ukazuje się nakładem <strong>Thrill Jockey</strong>.</p>
<p>The Body od dawna wykorzystuje sludge i doom metal jedynie jako punkt wyjścia, łącząc ich ciężar z industrialem, noise’em i elektroniką. Współpraca z Cel Genesis zapowiada materiał odległy od tradycyjnej konstrukcji metalowego albumu i skierowany do odbiorców poszukujących dźwiękowych eksperymentów.<br />
<iframe style="border: 0; width: 400px; height: 406px;" data-kvlt-bc-src="https://bandcamp.com/EmbeddedPlayer/album=1476619731/size=large/bgcol=ffffff/linkcol=0687f5/artwork=small/transparent=true/" seamless=""><a href="https://thebody.bandcamp.com/album/whole-wide-world">Whole Wide World by The Body &amp; Cel Genesis</a></iframe><noscript><iframe style="border: 0; width: 400px; height: 406px;" src="https://bandcamp.com/EmbeddedPlayer/album=1476619731/size=large/bgcol=ffffff/linkcol=0687f5/artwork=small/transparent=true/" seamless="" loading="lazy"><a href="https://thebody.bandcamp.com/album/whole-wide-world">Whole Wide World by The Body &amp; Cel Genesis</a></iframe></noscript></p>
<hr />
<h2>Cro-Mags – „The Age of Quarrel: 40 Years of Quarrel”</h2>
<p>Szczególną pozycją wśród piątkowych premier jest <strong>„<em>The Age of Quarrel: 40 Years of Quarrel</em>”</strong> formacji <strong>Cro-Mags</strong>. Nie jest to jednak zupełnie nowy materiał. Zespół ponownie nagrał utwory z klasycznego „<em><strong>The Age of Quarrel</strong></em>”, upamiętniając czterdziestą rocznicę premiery albumu.</p>
<p>Nowa wersja obejmuje kompozycje znane z jednego z najważniejszych wydawnictw znajdujących się na styku hardcore’u, punku, thrashu i metalu. Album warto potraktować zarówno jako powrót do korzeni nowojorskiego crossoveru, jak i próbę przedstawienia historycznego materiału we współczesnym brzmieniu.</p>
<p><iframe data-kvlt-bc-src="https://bandcamp.com/EmbeddedPlayer/album=2757099566/size=large/bgcol=ffffff/linkcol=0687f5/artwork=small/transparent=true/" seamless=""><a href="https://cro-mags.bandcamp.com/album/the-age-of-quarrel">The Age of Quarrel by Cro-Mags</a></iframe><noscript><iframe src="https://bandcamp.com/EmbeddedPlayer/album=2757099566/size=large/bgcol=ffffff/linkcol=0687f5/artwork=small/transparent=true/" seamless="" loading="lazy"><a href="https://cro-mags.bandcamp.com/album/the-age-of-quarrel">The Age of Quarrel by Cro-Mags</a></iframe></noscript></p>
<hr />
<p>Powyższe zestawienie to oczywiście tylko część metalowych premier przypadających na <strong>13 listopada 2026 roku</strong>. Tego samego dnia ukazują się również nowe wydawnictwa takich wykonawców jak <strong>Walls of Jericho</strong>, <strong>Nervochaos</strong>, <strong>Assumption</strong>, <strong>Parius</strong>, <strong>Asphodelia</strong>, <strong>Serpent</strong>, <strong>Love Sex Machine</strong>, <strong>Die Sünde</strong>, <strong>Cutterred Flesh</strong>, <strong>Crucivore</strong>, <strong>Cerebral Curse</strong>, <strong>Sable Hills</strong> oraz <strong>Dirty Tricks</strong>.</p>
<p>Na 13 listopada zaplanowano także reedycje, kompilacje, materiały koncertowe, EP-ki i mniejsze wydawnictwa. Wśród nich znalazły się pozycje sygnowane nazwami <strong>Def Leppard</strong>, <strong>Delain</strong>, <strong>Ice Nine Kills</strong>, <strong>Rwake</strong>, <strong>GWAR</strong> oraz <strong>Hanoi Rocks</strong>.</p>
<p>Jak zawsze warto przejrzeć pełne zestawienie. Poza najbardziej rozpoznawalnymi wykonawcami każdy piątek przynosi wiele interesujących albumów i mniejszych wydawnictw reprezentujących różne odcienie heavy metalu oraz metalowego podziemia.</p>
<p>Artykuł <a href="https://kvlt.pl/newsy/piatkowe-premiery-plytowe-13-11-2026-sinister-cro-mags-satanic-warmaster-i-siedem-innych-plyt-ktorych-warto-dzisiaj-posluchac/">Piątkowe Premiery Płytowe (13.11.2026): SINISTER, CRO-MAGS, SATANIC WARMASTER i siedem innych płyt, których warto dzisiaj posłuchać</a> pochodzi z serwisu <a href="https://kvlt.pl">KVLT</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://kvlt.pl/newsy/piatkowe-premiery-plytowe-13-11-2026-sinister-cro-mags-satanic-warmaster-i-siedem-innych-plyt-ktorych-warto-dzisiaj-posluchac/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Zamaskowany CRY OF THE NILE (death metal) ujawnia singiel z debiutanckiego albumu</title>
		<link>https://kvlt.pl/newsy/underground/zamaskowany-cry-of-the-nile-death-metal-ujawnia-singiel-z-debiutanckiego-albumu/</link>
					<comments>https://kvlt.pl/newsy/underground/zamaskowany-cry-of-the-nile-death-metal-ujawnia-singiel-z-debiutanckiego-albumu/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Piotr]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 13 Nov 2026 15:40:17 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[TV]]></category>
		<category><![CDATA[Underground]]></category>
		<category><![CDATA[Cry of the Nile]]></category>
		<category><![CDATA[CRY OF THE NILE Via Ad Nihilum]]></category>
		<category><![CDATA[Dahaka Productions]]></category>
		<category><![CDATA[death metal]]></category>
		<category><![CDATA[Mikołaj Latacz]]></category>
		<category><![CDATA[Planet Hell]]></category>
		<category><![CDATA[Łukasz „Deathcraft” Walczak]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://kvlt.pl/?p=369227</guid>

					<description><![CDATA[<p>CRY OF THE NILE powstał z inicjatywy Łukasza Walczaka. Od samego początku zespół szuka łswojego własnego brzmienia łącząc szacunek do klasycznej death&#8230;</p>
<p>Artykuł <a href="https://kvlt.pl/newsy/underground/zamaskowany-cry-of-the-nile-death-metal-ujawnia-singiel-z-debiutanckiego-albumu/">Zamaskowany CRY OF THE NILE (death metal) ujawnia singiel z debiutanckiego albumu</a> pochodzi z serwisu <a href="https://kvlt.pl">KVLT</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p class="default"><strong>CRY OF THE NILE</strong> powstał z inicjatywy Łukasza Walczaka. Od samego początku zespół szuka łswojego własnego brzmienia łącząc szacunek do klasycznej death metalowej stylistyki z odwagą do eksperymentowania. Muzykę zespołu można określić jako połączenie technicznego death metalu z melodyjnym black metalem i ambientowymi teksturami. Zespół nie boi się mówić o nowej fali death metalu &#8211; gatunku, który według jego członków zasługuje na dużo większy rozgłos. Zespół grał koncerty w Polsce u boku takich zespołów jak <strong>Arkona</strong>, <strong>Hypnos</strong>, <strong>Popiór</strong>, <strong>Inferno</strong> czy <strong>Embrional</strong>.</p>
<p class="default">Po wydaniu kilku singli, EPki oraz splitu z niemieckim <strong>Compulsive</strong> przyszedł najwyższy czas na pełnoprawny, debiutancki album.</p>
<blockquote><p>„<em>Pomysł na album Via Ad Nihilum pojawił się około trzech lat temu, ale czułem, że ta wizja potrzebuje czasu, aby w pełni dojrzeć. Dlatego wielokrotnie wracaliśmy do pierwotnego materiału, przerabialiśmy kompozycje i na nowo opracowywaliśmy aranżacje. Wraz z rozwojem muzyki zmieniała się również nasza wizja całego albumu.<br id="isPasted" />Kiedy w końcu udało nam się nadać jej ostateczny kształt, sprawy prywatne na jakiś czas odsunęły prace nad płytą na dalszy plan. Ostatecznie wróciliśmy do materiału ze zdwojoną energią, a ważnym elementem albumu jest również gościnny udział Tomasza Marzeckiego, który wcielił się w rolę lektora</em>”. — komentuje <strong>Łukasz „Deathcraft” Walczak</strong>, założyciel zespołu.</p></blockquote>
<p class="default">Ścieżki wokali jak i gitar nagrano w Dahaka Productions. Partie perkusji w roli muzyka sesyjnego w bytomskim DownDeeper Studio zarejestrował 19-letni <span id="isPasted" dir="auto"><strong>Mikołaj Latacz</strong>, na codzień związany z takimi kapelami jak <strong>Demonfeuer</strong> i <strong>Planet Hell</strong>. </span>Za miks i mastering płyty odpowiada Sebastian z Dahaka Productions, natomiast oprawę graficzną wydawnictwa wykonał  <strong>Damian Koprowski</strong>.</p>
<p class="default">Premiera debiutanckiego albumu &#8222;<strong><em>Via Ad Nihilum</em></strong>&#8221; zaplanowana jest na <strong>3 grudnia 2026</strong> roku i ukaże się w formie cyfrowej na popularnych platformach streamingowych oraz własnym sumptem na płycie CD, a pre-order jest dostępny na platformie <u><a href="https://cryofthenile.bandcamp.com/" target="_blank" rel="noopener noreferrer" type="absoluteLink">Bandcamp</a></u>.</p>
<p class="default">W ramach promocji wydawnictwa, w sieci udostępniono do odsłuchu singiel „<strong><em>No Pity For the Weak</em></strong>”.</p>
<p><iframe title="Cry of The Nile - No pity for the weak (NEW SINGLE 2026)" src="https://www.youtube.com/embed/DxuXBITKtdo" width="100%" height="400" frameborder="0" allowfullscreen="allowfullscreen" loading="lazy"></iframe></p>
<p>Tracklista:<br />
01. Umra I<br />
02. The Dark Night of the Soul<br />
03. Purge<br />
04. Society of Hatred<br />
05. Decay<br />
06. Howl of Deception<br />
07. No Pity for the Weak<br />
08. Withered Ptophrts<br />
09. Umbra II<br />
10. When the Fog Embraces the World</p>
<p><img decoding="async" class="alignnone size-full wp-image-369229" src="https://kvlt.pl/wp-content/uploads/2026/11/Cry-of-The-Nile-Via-Ad-Nihilum-2026-album-cover-artwork-scaled.jpg" alt="Cry of The Nile - Via Ad Nihilum 2026 album cover artwork" width="100%" srcset="https://kvlt.pl/wp-content/uploads/2026/11/Cry-of-The-Nile-Via-Ad-Nihilum-2026-album-cover-artwork-scaled.jpg 1200w, https://kvlt.pl/wp-content/uploads/2026/11/Cry-of-The-Nile-Via-Ad-Nihilum-2026-album-cover-artwork-300x300.jpg 300w, https://kvlt.pl/wp-content/uploads/2026/11/Cry-of-The-Nile-Via-Ad-Nihilum-2026-album-cover-artwork-800x800.jpg 800w, https://kvlt.pl/wp-content/uploads/2026/11/Cry-of-The-Nile-Via-Ad-Nihilum-2026-album-cover-artwork-150x150.jpg 150w, https://kvlt.pl/wp-content/uploads/2026/11/Cry-of-The-Nile-Via-Ad-Nihilum-2026-album-cover-artwork-400x400.jpg 400w, https://kvlt.pl/wp-content/uploads/2026/11/Cry-of-The-Nile-Via-Ad-Nihilum-2026-album-cover-artwork-75x75.jpg 75w, https://kvlt.pl/wp-content/uploads/2026/11/Cry-of-The-Nile-Via-Ad-Nihilum-2026-album-cover-artwork-210x210.jpg 210w" sizes="(max-width: 1200px) 100vw, 1200px" /></p>
<p>Artykuł <a href="https://kvlt.pl/newsy/underground/zamaskowany-cry-of-the-nile-death-metal-ujawnia-singiel-z-debiutanckiego-albumu/">Zamaskowany CRY OF THE NILE (death metal) ujawnia singiel z debiutanckiego albumu</a> pochodzi z serwisu <a href="https://kvlt.pl">KVLT</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://kvlt.pl/newsy/underground/zamaskowany-cry-of-the-nile-death-metal-ujawnia-singiel-z-debiutanckiego-albumu/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>NEOLITH &#8211; „Inbir” (2026)</title>
		<link>https://kvlt.pl/muzyka/recenzje/neolith-inbir-2026/</link>
					<comments>https://kvlt.pl/muzyka/recenzje/neolith-inbir-2026/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Brzeźnicki]]></dc:creator>
		<pubDate>Thu, 12 Nov 2026 16:56:34 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Recenzje]]></category>
		<category><![CDATA[2026]]></category>
		<category><![CDATA[death metal]]></category>
		<category><![CDATA[Death/black metal]]></category>
		<category><![CDATA[Deformeathing Production]]></category>
		<category><![CDATA[NEOLITH Inbir]]></category>
		<category><![CDATA[recenzja]]></category>
		<category><![CDATA[review]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://kvlt.pl/?p=369179</guid>

					<description><![CDATA[<p>Historia Neolith rozpoczęła się w 1991 roku. Chciałoby się powiedzieć „o ja pier&#8230;!”. Serio, znacie jakiś inny przykład zespołu, który istnieje tyle&#8230;</p>
<p>Artykuł <a href="https://kvlt.pl/muzyka/recenzje/neolith-inbir-2026/">NEOLITH &#8211; „Inbir” (2026)</a> pochodzi z serwisu <a href="https://kvlt.pl">KVLT</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>Historia <strong>Neolith</strong> rozpoczęła się w 1991 roku. Chciałoby się powiedzieć „o ja pier&#8230;!”. Serio, znacie jakiś inny przykład zespołu, który istnieje tyle lat gdzieś na skraju podziemia, jest szeroko rozpoznawalny i jednocześnie trzyma poziom? Mi w tym momencie ciężko przytoczyć jakąś nazwę. W dodatku wiele kapel zbliżonych do <strong>Neolith</strong> stażem popełniło gdzieś po drodze swój<strong> „St. Anger”</strong>, a podkarpacki skład może i nie sięgnął wyżyn, ale też nigdy nie stworzył gniota. Dwunastego września bieżącego roku odbyła się premiera kolejnego (szóstego) pełniaka w historii zespołu, który nosi tytuł <strong>Inbir</strong>. Wydawnictwo to wydało <strong>Deformeathing Production</strong> w trzech postaciach: LP, CD oraz w streamingu. Wraz z premierą nowej płyty wytwórnia wypuściła również wznowienie poprzednika z 2019 roku,<strong> I</strong> <strong>am the Way</strong>.</p>
<p>Dinozaurów metalu ciężko wybić. Wróciło <strong>Sacriversum</strong>, parę innych starych składów, jak na przykład<strong> Death Sea</strong>, ale jest też kilka innych, które nigdy się nie poddały. Do takich należy bohater tej recenzji – <strong>Neolith</strong>. Ich nowe dzieło <strong>Inbir</strong> wywołało poruszenie na rodzimej scenie, a nazwę w marcu przypomniało wznowienie debiutu, <strong>Igne Natura Renovabitur Integra</strong> (niedługo moja recenzja). Myślę, że wprowadzenie w ten sposób nazwy na kilka miesięcy przed premierą nówki było bardzo dobrym zagraniem ze strony wytwórni.<br />
<strong>Inbir</strong> został nagrany w głównej mierze przez zespół, a miksem i masteringiem zajął się <strong>Haldor</strong> w <strong>Satanic Audio</strong>. Jak się można spodziewać, zestaw ten dał mocny sound. Nazwałbym brzmienie dosyć siłowym, zbitym i nastawionym na atak z wypchniętymi na front beczkami. Sytuuje to <strong>Neolith</strong> w trochę nowocześniejszych realiach niż można by wnioskować, bazując na samych konstrukcjach utworów, bo raczej poruszone tu klimaty oscylują przy starszej szkole metalu. Nie powiedziałbym, że mamy do czynienia z jakimś powrotem do lat 90., stanowczo nie, ale już koniec milenium – może i tak (oczywiście z inspiracjami z klasyki). Death metal grany na <strong>Inbir</strong> stawia <strong>Neoltih</strong> gdzieś w klimatach <strong>Lost Soul</strong>, <strong>Behemoth</strong> (<strong>Zos Kia Cultus</strong>), czy <strong>Hate</strong> z okresu <strong>Anaclasis</strong>. Do wpływów deathowych zespół dołożył trochę riffów blackmetalowych oraz mroczną, podniosłą atmosferę – której materiał chyba zawdzięcza całą atrakcyjność. Sam łomot raczej by nie wciągnął, a w połączeniu z klimatem sprawia, że zrobiło się ciekawiej i wielowarstwowo. <strong>Neolith</strong> zawsze przesiąknięty był sporą dawką atmosfery, na nowym dziele mamy do czynienia ze zminimalizowanymi ciągotami w tym kierunku, ale i tak dały one odpowiedni efekt. Zespół zamanifestował tu przynależność do sceny ekstremalnej, po <strong>I am the Way</strong> robiąc kolejny krok w stronę brutalności. Na szczęście nie zapomniał też o swoich korzeniach i mrocznej stronie.<br />
Bardzo charakterystycznym wykończeniem całości są wokale. W moim uznaniu są tu wręcz elementem, który nadał całości kierunku i ostatecznego charakteru. <strong>Levi</strong> buduje swoje wokale w nietypowy sposób. To nie są typowe growle, tylko krzyki ubrane w distortion, przez co nabierają innej artykulacji, inaczej kładziony jest nacisk na sylaby. Daje to opętańczy efekt końcowy, podniosły czy nawet rytualny.<br />
<strong>Neolith</strong> przeżył wiele trendów i wiele ogłoszeń typu „rock is dead”, a nadal trwa, by niszczyć. Im więcej na głowach muzyków siwizny, tym więcej na płytach blastów i nakurwu. <strong>Inbir</strong> to płyta z charakterem, nagrana przez dojrzałych muzyków. Tu nie ma miejsca na naiwne ruchy, próby puszczenia oczka do ogółu. Muzycy nagrali to co chcieli, to co im serce każe. Postawa ta jest godna szacunku w takim samym stopniu jak upór, który przez ponad trzydzieści lat pcha band do przodu.</p>
<p>Artykuł <a href="https://kvlt.pl/muzyka/recenzje/neolith-inbir-2026/">NEOLITH &#8211; „Inbir” (2026)</a> pochodzi z serwisu <a href="https://kvlt.pl">KVLT</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://kvlt.pl/muzyka/recenzje/neolith-inbir-2026/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>HAZAEL &#8211; „When the Sun is Dead” (1996/2026)</title>
		<link>https://kvlt.pl/muzyka/recenzje/hazael-when-the-sun-is-dead-1996-2026/</link>
					<comments>https://kvlt.pl/muzyka/recenzje/hazael-when-the-sun-is-dead-1996-2026/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Brzeźnicki]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 10 Nov 2026 15:41:59 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Recenzje]]></category>
		<category><![CDATA[2026]]></category>
		<category><![CDATA[Crossover]]></category>
		<category><![CDATA[death metal]]></category>
		<category><![CDATA[Deformeathing Production]]></category>
		<category><![CDATA[HAZAEL - When the Sun is Dead]]></category>
		<category><![CDATA[metal]]></category>
		<category><![CDATA[recenzja]]></category>
		<category><![CDATA[review]]></category>
		<category><![CDATA[thrash]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://kvlt.pl/?p=368949</guid>

					<description><![CDATA[<p>Nie minęło wiele czasu od kolejnej reedycji kvltowego Thora nagranego przez nieodżałowanego Hazaela, a mamy już okazję wejść w posiadanie Epki zatytułowanej&#8230;</p>
<p>Artykuł <a href="https://kvlt.pl/muzyka/recenzje/hazael-when-the-sun-is-dead-1996-2026/">HAZAEL &#8211; „When the Sun is Dead” (1996/2026)</a> pochodzi z serwisu <a href="https://kvlt.pl">KVLT</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>Nie minęło wiele czasu od kolejnej reedycji kvltowego <strong>Thora</strong> nagranego przez nieodżałowanego <strong>Hazaela</strong>, a mamy już okazję wejść w posiadanie Epki zatytułowanej <strong>When the Sun is Dead</strong>. Epka pierwotnie wydana została na kasecie w 1996 roku przez <strong>Baron Records</strong>, a w maju tego roku wytwórnia <strong>Deformeathing Production</strong> zadbała o wznowienie na CD i LP. Jest to niewątpliwie idealny moment na przypomnienie tego materiału, bo jakby nie liczyć – w 2026 roku mija idealnie trzydzieści lat od jego oryginalnej premiery. Tamtego dnia (w 1996 roku) posiadałem kilkuletni staż w „metalowaniu”. Mimo to informacje o Epce <strong>When the Sun is Dead</strong> kompletnie mnie ominęły. Nie wiem, czy byłem ignorantem, ale wydaje mi się, że materiał ten został ominięty szerokim łukiem przez media i fanów. Wnioskuję tak również dlatego, że o drugim krążku, <strong>The Kiss and Other Movements</strong>, pisało i rozmawiało się częściej, pomimo że zespół już nie istniał, a jego wydawcą stała się mała<strong> Ceremony Records</strong>. Fakt ten sprawił, że wznowienie wyprodukowane w tym roku dla Epki było moim pierwszym kontaktem z tym materiałem.</p>
<p>Jestem totalnym maniakiem <strong>Thora</strong> i zapewne nie jestem odosobniony w przekonaniu, że jest to jeden z lepszych albumów deathmetalowych nagranych w naszym kraju w latach 90.. Lubię też dwójkę. Tak, jest zupełnie inny, bliżej mu do <strong>My Dying Bride</strong> niż <strong>Unleashed</strong>, ale mi wszedł i nie potępiłem zespołu za tak drastyczny skok w inne rejony. Obcując dziś z <strong>When the&#8230;</strong>, słyszę głównie pomost pomiędzy tymi płytami, ale nie jest to jedyna rzecz, jaką wyłapuję. Dla mnie ta Epka jest materiałem nagranym przez zespół niezdecydowany. Rzeczy, które tu się dzieją, niekoniecznie pozwalają zespół przykleić do jakiejś sceny, ale też ciężko je w pełni odbierać jako spójne czy szczere. Sukces <strong>Thora</strong> wzbudził zainteresowanie <strong>Century Media</strong>, co w tamtych czasach musiało być czymś wręcz kosmicznym. Zawsze byłem pewien, że to sama wytwórnia wymusiła zmianę stylu muzycznego na muzykach, przez co utwory, jakie powstały po debiucie, można by z łatwością sobie ułożyć gdzieś w miejscu „no nie mieli wyjścia”. Jak się teraz okazuje, powodem zerwania kontraktu z <strong>Century</strong> była rzekomo właśnie ta zmiana muzyczna, którą to zainicjował sam band. Tu mi się informacje trochę rozjeżdżają z wcześniejszymi przekonaniami, no ale cóż. Stało się, zamiast nagrać kolejny cios w stylu <strong>Thora</strong> muzycy zwolnili i odeszli od deathu. Nie było to w sumie niczym dziwnym w tamtym okresie, death metal powoli się „kończył”, a zespoły typu <strong>Gorefest</strong>, <strong>Obituary</strong>, <strong>Dismember</strong> czy <strong>Entombed</strong> zaczęły mocno eksperymentować. Wszystko byłoby pewnie spoko, gdyby nie fakt, że pomimo zajebistej produkcji (Ep nagrano w <strong>Woodhouse Studios</strong> z <strong>Waldemarem Sorychtą</strong> za sterami) materiał okazał się nijaki – przynajmniej ja mam takie zdanie.</p>
<p>W moim uznaniu przyczyną tego stanu rzeczy było wspomniane niezdecydowanie. Ciągoty do wpływów z debiutu <strong>Machine Head</strong> walczą tu o byt z echami metalu nordyckiego i jakichś bardziej melodyjnych wstawek. Zespół skoczył w wodę, ale nie wystarczająco głęboką. Gdyby poszli od razu radykalnie w doom znany z płyty drugiej, myślę, że wyszłoby im to na lepsze. Dobrze wyszliby też, gdyby pozostali na ścieżce deathmetalowej. Wybrali jednak coś pomiędzy i zaserwowali dobrze wyprodukowanego dziwoląga, na którym jest wiele dobrych momentów, ale jako całość totalnie niespójnych.</p>
<p>Powiem szczerze, że materiał ten traktuję jako rzecz, którą chciałem mieć na półce ze względu na inne materiały zespołu. Mam <strong>Clairvoyance</strong>, mam <strong>Thora</strong> i liczę, że w końcu ktoś wyda <strong>The Kiss and Other Movements</strong>. Ostatecznie cieszę się też, że uzupełniam dyskografię tego świetnego zespołu o <strong>When the Sun is Dead</strong>. Niemniej jednak uważam, że jest to materiał nagrany przez zespół pogubiony i niegotowy, niezdolny do podejmowania trudnych decyzji, których konsekwencje miały mieć wielkie znaczenie w przyszłości. Wszystkie te wnioski wyciągam tylko na podstawie odsłuchu ich nagrań, nie znam muzyków, nigdy z nimi nie rozmawiałem i może się brutalnie mylę, ale takie jest moje stanowisko na dziś.</p>
<p>Artykuł <a href="https://kvlt.pl/muzyka/recenzje/hazael-when-the-sun-is-dead-1996-2026/">HAZAEL &#8211; „When the Sun is Dead” (1996/2026)</a> pochodzi z serwisu <a href="https://kvlt.pl">KVLT</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://kvlt.pl/muzyka/recenzje/hazael-when-the-sun-is-dead-1996-2026/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Piątkowe Premiery Płytowe (06.11.2026): CULT OF LUNA, PRONG, SAOR i siedem innych płyt, których warto dzisiaj posłuchać</title>
		<link>https://kvlt.pl/newsy/piatkowe-premiery-plytowe-06-11-2026-cult-of-luna-prong-saor-i-siedem-innych-plyt-ktorych-warto-dzisiaj-posluchac/</link>
					<comments>https://kvlt.pl/newsy/piatkowe-premiery-plytowe-06-11-2026-cult-of-luna-prong-saor-i-siedem-innych-plyt-ktorych-warto-dzisiaj-posluchac/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Piotr]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 06 Nov 2026 09:54:52 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Newsy]]></category>
		<category><![CDATA[black metal]]></category>
		<category><![CDATA[Carnifex]]></category>
		<category><![CDATA[Cult Of Luna]]></category>
		<category><![CDATA[death metal]]></category>
		<category><![CDATA[deathcore]]></category>
		<category><![CDATA[doom metal]]></category>
		<category><![CDATA[Extol]]></category>
		<category><![CDATA[folk metal]]></category>
		<category><![CDATA[Grób]]></category>
		<category><![CDATA[Hannes Grossmann]]></category>
		<category><![CDATA[Konvent]]></category>
		<category><![CDATA[metal]]></category>
		<category><![CDATA[metalowe premiery]]></category>
		<category><![CDATA[nowe albumy metalowe]]></category>
		<category><![CDATA[Piątkowe premiery]]></category>
		<category><![CDATA[post-metal]]></category>
		<category><![CDATA[premiery metalowe 2026]]></category>
		<category><![CDATA[premiery płyt]]></category>
		<category><![CDATA[Progressive Metal]]></category>
		<category><![CDATA[Prong]]></category>
		<category><![CDATA[Saor]]></category>
		<category><![CDATA[thrash metal]]></category>
		<category><![CDATA[Trollfest]]></category>
		<category><![CDATA[Waylander]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://kvlt.pl/?p=368726</guid>

					<description><![CDATA[<p>Kolejny piątek oznacza następną porcję nowych wydawnictw. Spośród albumów zaplanowanych na 6 listopada 2026 roku wybraliśmy dziesięć płyt, które szczególnie warto dziś&#8230;</p>
<p>Artykuł <a href="https://kvlt.pl/newsy/piatkowe-premiery-plytowe-06-11-2026-cult-of-luna-prong-saor-i-siedem-innych-plyt-ktorych-warto-dzisiaj-posluchac/">Piątkowe Premiery Płytowe (06.11.2026): CULT OF LUNA, PRONG, SAOR i siedem innych płyt, których warto dzisiaj posłuchać</a> pochodzi z serwisu <a href="https://kvlt.pl">KVLT</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>Kolejny piątek oznacza następną porcję nowych wydawnictw. Spośród albumów zaplanowanych na <strong>6 listopada 2026 roku</strong> wybraliśmy dziesięć płyt, które szczególnie warto dziś sprawdzić. W zestawieniu znalazły się zarówno premiery wykonawców rozpoznawalnych na międzynarodowej scenie, jak i interesujące materiały pochodzące z głębszych warstw metalowego podziemia.</p>
<p>Tym razem szczególnie mocno reprezentowane są death metal, doom, black metal oraz szeroko rozumiane brzmienia progresywne. Nie zabrakło również post-metalu, groove metalu, deathcore’u, folk metalu i bardziej eksperymentalnych odmian ciężkiej muzyki. Polskim akcentem zestawienia jest nowy album formacji <strong>Grób</strong>. Źródłem informacji o datach premier, typach wydawnictw i gatunkach jest <a href="https://www.metal-archives.com/release/upcoming" target="_blank" rel="noopener noreferrer">Metal Archives</a>.</p>
<hr />
<h2>Cult of Luna – „In the Shadow of Your Shadow”</h2>
<p>Jedną z najważniejszych premier tego tygodnia jest <strong>„<em>In the Shadow of Your Shadow</em>”</strong>, nowy pełnowymiarowy album szwedzkiej formacji <strong>Cult of Luna</strong>. Zespół należy do najbardziej rozpoznawalnych przedstawicieli atmosferycznego sludge’u i post-metalu.</p>
<p>Nowe wydawnictwo powinno zainteresować słuchaczy poszukujących monumentalnych kompozycji, ciężkich gitar oraz rozbudowanej, stopniowo budowanej atmosfery. Wśród albumów zaplanowanych na 6 listopada jest to jedna z najbardziej wyczekiwanych i rozpoznawalnych premier.<br />
<iframe style="border-radius: 12px;" src="https://open.spotify.com/embed/album/2jo7MOpWqcaorbFYvAhmZL?utm_source=generator&amp;si=e20f15a5302f41de" width="100%" height="400" frameborder="0" allowfullscreen="allowfullscreen" data-testid="embed-iframe" loading="lazy"></iframe></p>
<hr />
<h2>Extol – „Aura of Decay”</h2>
<p>Z nowym pełnowymiarowym materiałem powraca również norweska formacja <strong>Extol</strong>. Album zatytułowany <strong>„<em>Aura of Decay</em>”</strong> reprezentuje techniczne i progresywne spojrzenie na death metal, wzbogacone elementami thrashu oraz bardziej niekonwencjonalnymi rozwiązaniami.</p>
<p>To propozycja dla odbiorców ceniących precyzyjne wykonanie, złożone partie instrumentalne i kompozycje wykraczające poza najbardziej tradycyjne ramy death metalu. „<strong><em>Aura of Decay</em></strong>” należy do najbardziej ambitnych technicznie albumów w dzisiejszym zestawieniu.<br />
<iframe style="border-radius: 12px;" src="https://open.spotify.com/embed/album/7DZluT9OJKwoQVzcwTA3vx?utm_source=generator&amp;si=32d8bafb729a4abc" width="100%" height="400" frameborder="0" allowfullscreen="allowfullscreen" data-testid="embed-iframe" loading="lazy"></iframe></p>
<hr />
<h2>Prong – „Prong”</h2>
<p>Amerykański <strong>Prong</strong> prezentuje album zatytułowany po prostu <strong>„<em>Prong</em>”</strong>. Formacja od lat porusza się pomiędzy crossoverem, thrash metalem, groove metalem i brzmieniami industrialnymi.</p>
<p>Nowa płyta powinna zainteresować przede wszystkim słuchaczy poszukujących zwartego, rytmicznego i opartego na mocnych riffach metalu. Wśród premier z 6 listopada Prong reprezentuje bardziej bezpośrednie i nowoczesne oblicze thrashmetalowej tradycji.<br />
<iframe title="Prong - Prong (2026) | Full Album" src="https://www.youtube.com/embed/nBb4MV2VoWk?list=RDnBb4MV2VoWk" width="100%" height="400" frameborder="0" allowfullscreen="allowfullscreen" loading="lazy"></iframe></p>
<hr />
<h2>Hannes Grossmann – „Worlds Beyond the Sun”</h2>
<p>Niemiecki perkusista i kompozytor <strong>Hannes Grossmann</strong> wydaje pełnowymiarowy album <strong>„<em>Worlds Beyond the Sun</em>”</strong>. Materiał reprezentuje progresywny techniczny death metal, w którym instrumentalna precyzja spotyka się ze złożonymi strukturami i dużą intensywnością.</p>
<p>To propozycja skierowana przede wszystkim do miłośników technicznej odmiany death metalu, rozbudowanych aranżacji oraz bardzo wymagającego wykonawczo grania. „<strong><em>Worlds Beyond the Sun</em></strong>” jest jedną z najciekawszych premier tego tygodnia dla odbiorców zainteresowanych instrumentalnym kunsztem.<br />
<iframe style="border-radius: 12px;" src="https://open.spotify.com/embed/album/5xosxO4zGGyfSKQ4uRyaTk?utm_source=generator&amp;si=c4dcc1fbf6e04346" width="100%" height="400" frameborder="0" allowfullscreen="allowfullscreen" data-testid="embed-iframe" loading="lazy"></iframe></p>
<hr />
<h2>Konvent – „Firesky”</h2>
<p>Duńska formacja <strong>Konvent</strong> powraca z pełnowymiarowym albumem <strong>„<em>Firesky</em>”</strong>. Zespół rozwija ciężkie połączenie death i doom metalu, opierając muzykę na masywnych riffach, wolniejszych tempach oraz mrocznej atmosferze.</p>
<p>Nowe wydawnictwo powinno trafić do słuchaczy ceniących przytłaczające brzmienie i kompozycje budowane wokół ciężaru zamiast szybkości. Wśród premier z 6 listopada „<strong><em>Firesky</em></strong>” jest jedną z najmocniejszych propozycji reprezentujących death doom metal.<br />
<iframe style="border-radius: 12px;" src="https://open.spotify.com/embed/album/40dUC2HL3fcImRx7xiqIev?utm_source=generator&amp;si=ba8befdeebdb4644" width="100%" height="400" frameborder="0" allowfullscreen="allowfullscreen" data-testid="embed-iframe" loading="lazy"></iframe></p>
<hr />
<h2>Saor – „Caledonia”</h2>
<p>Projekt <strong>Saor</strong> prezentuje nowy pełnowymiarowy album <strong>„<em>Caledonia</em>”</strong>. Materiał utrzymany jest w stylistyce atmosferycznego folk i black metalu, łączącej metalową intensywność z bardziej przestrzennym oraz epickim podejściem do kompozycji.</p>
<p>Płyta powinna zainteresować słuchaczy poszukujących rozbudowanych utworów, melancholijnej atmosfery i folkowych inspiracji. Na tle bardziej bezpośrednich albumów tego tygodnia Saor proponuje muzykę nastawioną na budowanie nastroju i szerokich, wielowarstwowych brzmień.<br />
<iframe title="Saor - Caledonia (Official Album Stream)" src="https://www.youtube.com/embed/dDPpkROUGOs?list=RDdDPpkROUGOs" width="100%" height="400" frameborder="0" allowfullscreen="allowfullscreen" loading="lazy"></iframe></p>
<hr />
<h2>Carnifex – „More than Misery”</h2>
<p>Amerykańska formacja <strong>Carnifex</strong> wydaje album <strong>„<em>More than Misery</em>”</strong>. Zespół reprezentuje deathcore, łącząc deathmetalowe riffy i ekstremalne partie wokalne z charakterystycznymi zwolnieniami oraz współczesną, bardzo mocną produkcją.</p>
<p>Nowy materiał kierowany jest przede wszystkim do odbiorców poszukujących muzyki agresywnej, zwartej i bezpośredniej. „<strong><em>More than Misery</em></strong>” należy do najbardziej intensywnych oraz nowocześnie brzmiących pozycji w dzisiejszym zestawieniu.<br />
<iframe style="border-radius: 12px;" src="https://open.spotify.com/embed/album/4qrt6Dxmo2t9BwHt8fB75Q?utm_source=generator&amp;si=d92703bb6b8b4ae8" width="100%" height="400" frameborder="0" allowfullscreen="allowfullscreen" data-testid="embed-iframe" loading="lazy"></iframe></p>
<hr />
<h2>Grób – „Ikonoklasta”</h2>
<p>Polskim akcentem piątkowego zestawienia jest nowy pełnowymiarowy album formacji <strong>Grób</strong>. Płyta zatytułowana <strong>„<em>Ikonoklasta</em>”</strong> reprezentuje połączenie death i thrash metalu.</p>
<p>To propozycja dla słuchaczy ceniących agresywne riffy, dynamiczne tempo i surową energię charakterystyczną dla styku obu gatunków. Wśród licznych zagranicznych premier z 6 listopada „<strong><em>Ikonoklasta</em></strong>” jest wydawnictwem, na które szczególnie powinni zwrócić uwagę odbiorcy polskiego metalowego podziemia.<br />
<iframe title="Grób - Ikonoklasta (full album) Death / Thrash Metal 2026" src="https://www.youtube.com/embed/HFFBzJzqVp4?list=RDHFFBzJzqVp4" width="100%" height="400" frameborder="0" allowfullscreen="allowfullscreen" loading="lazy"></iframe></p>
<hr />
<h2>Trollfest – „Trollywood”</h2>
<p>Norweski <strong>Trollfest</strong> powraca z albumem <strong>„<em>Trollywood</em>”</strong>. Formacja łączy folk metal z awangardowym podejściem do ciężkiej muzyki, tworząc materiał wyraźnie odmienny od tradycyjnego death, black czy doom metalu.</p>
<p>Nowa płyta powinna zainteresować słuchaczy otwartych na stylistyczne kontrasty, niekonwencjonalne aranżacje i bardziej widowiskową stronę metalowej muzyki. „<strong><em>Trollywood</em></strong>” jest jedną z najbardziej nietypowych premier przypadających na ten piątek.<br />
<iframe style="border-radius: 12px;" src="https://open.spotify.com/embed/album/5gRwuZh0JFd1GimorydK5G?utm_source=generator&amp;si=15286a0bd0854b82" width="100%" height="400" frameborder="0" allowfullscreen="allowfullscreen" data-testid="embed-iframe" loading="lazy"></iframe></p>
<hr />
<h2>Waylander – „Mac Tíre: Son of the Land”</h2>
<p>Irlandzka formacja <strong>Waylander</strong> prezentuje pełnowymiarowy album <strong>„<em>Mac Tíre: Son of the Land</em>”</strong>. Zespół reprezentuje celtycki folk metal, w którym metalowe gitary spotykają się z tradycyjnymi inspiracjami i epicką atmosferą.</p>
<p>Wydawnictwo powinno zainteresować przede wszystkim odbiorców folk metalu oraz muzyki czerpiącej z dawnych tradycji i regionalnej tożsamości. Na tle technicznych, industrialnych i ekstremalnych premier tego tygodnia Waylander proponuje bardziej melodyjne i podniosłe spojrzenie na metal.<br />
<iframe style="border-radius: 12px;" src="https://open.spotify.com/embed/album/1IbqI7VQ1R2kkoRJcRlAJk?utm_source=generator&amp;si=5406ea485e044a8b" width="100%" height="400" frameborder="0" allowfullscreen="allowfullscreen" data-testid="embed-iframe" loading="lazy"></iframe></p>
<hr />
<p>Powyższe zestawienie to oczywiście tylko część metalowych premier przypadających na <strong>6 listopada 2026 roku</strong>. Tego samego dnia ukazują się również nowe pełnowymiarowe wydawnictwa takich wykonawców jak <strong>Wingless</strong>, <strong>Moorah</strong>, <strong>King Satan</strong>, <strong>Defender</strong>, <strong>Mystical Death</strong>, <strong>Besotten</strong>, <strong>Annihilus Mundi</strong>, <strong>Northwind</strong>, <strong>Kavrila</strong>, <strong>Nocturnis</strong>, <strong>Underdark</strong>, <strong>Hyperion</strong>, <strong>Arctos</strong>, <strong>Ováte</strong>, <strong>Angel Fury</strong>, <strong>Sonic Moon</strong>, <strong>Obbrobrius</strong>, <strong>Adversor</strong>, <strong>Night Gaunt</strong>, <strong>Les Chants de Nihil</strong>, <strong>Architect of Seth</strong>, <strong>Polderhaat</strong>, <strong>Stricken</strong>, <strong>Crowhurst</strong>, <strong>Only Worms Left</strong>, <strong>Grand Harvest</strong>, <strong>Orbital Gate</strong>, <strong>Sigurður</strong>, <strong>I Helvete</strong>, <strong>Dark Ages</strong>, <strong>Mountain of Misery</strong>, <strong>Horizon’s End</strong>, <strong>Frail Petals</strong>, <strong>Beenkerver</strong>, <strong>Monastery</strong>, <strong>Diggeth</strong>, <strong>Wicked Wave</strong>, <strong>Shit Hexis</strong>, <strong>Doombia</strong>, <strong>Lethal Evil</strong>, <strong>Elvaron</strong>, <strong>Neck Cemetery</strong>, <strong>Domovyna</strong>, <strong>Winter Blood</strong> oraz <strong>Lobeznator</strong>.</p>
<p>Na 6 listopada zaplanowano ponadto liczne EP-ki, single, kompilacje i albumy koncertowe. Wśród nich znajdują się wydawnictwa takich wykonawców jak <strong>Hagel</strong>, <strong>Sepulchre by the Sea</strong>, <strong>Melpomene</strong>, <strong>Fraught</strong>, <strong>Wolvennest</strong>, <strong>Mawiza</strong>, <strong>This Brutal World</strong>, <strong>Chthonian</strong>, <strong>Celestial Brain</strong>, <strong>Midnight</strong>, <strong>Xero</strong>, <strong>Sabaton</strong> i <strong>Corrosion of Conformity</strong>.</p>
<p>Jak zawsze warto przejrzeć pełne zestawienie. Poza najbardziej rozpoznawalnymi wykonawcami każdy piątek przynosi wiele interesujących albumów, EP-ek, singli, kompilacji i mniejszych wydawnictw z różnych zakątków metalowego podziemia.</p>
<p>Artykuł <a href="https://kvlt.pl/newsy/piatkowe-premiery-plytowe-06-11-2026-cult-of-luna-prong-saor-i-siedem-innych-plyt-ktorych-warto-dzisiaj-posluchac/">Piątkowe Premiery Płytowe (06.11.2026): CULT OF LUNA, PRONG, SAOR i siedem innych płyt, których warto dzisiaj posłuchać</a> pochodzi z serwisu <a href="https://kvlt.pl">KVLT</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://kvlt.pl/newsy/piatkowe-premiery-plytowe-06-11-2026-cult-of-luna-prong-saor-i-siedem-innych-plyt-ktorych-warto-dzisiaj-posluchac/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>NECROMORBID – Ceremonial Demonslaught (2026)</title>
		<link>https://kvlt.pl/muzyka/recenzje/necromorbid-ceremonial-demonslaught-2026/</link>
					<comments>https://kvlt.pl/muzyka/recenzje/necromorbid-ceremonial-demonslaught-2026/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Brzeźnicki]]></dc:creator>
		<pubDate>Wed, 04 Nov 2026 16:42:52 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Recenzje]]></category>
		<category><![CDATA[2026]]></category>
		<category><![CDATA[black metal]]></category>
		<category><![CDATA[Ceremonial Demonslaught]]></category>
		<category><![CDATA[death metal]]></category>
		<category><![CDATA[Godz Ov War Prod]]></category>
		<category><![CDATA[Necromorbid]]></category>
		<category><![CDATA[recenzja]]></category>
		<category><![CDATA[review]]></category>
		<category><![CDATA[Satan]]></category>
		<category><![CDATA[War Metal]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://kvlt.pl/?p=368659</guid>

					<description><![CDATA[<p>Możecie mnie nazwać słabeuszem, ale gdy trafiam na jakiekolwiek godne nawiązanie do kvltowej działalności Angelcorpse to zacieram ręce z radości. Taki był&#8230;</p>
<p>Artykuł <a href="https://kvlt.pl/muzyka/recenzje/necromorbid-ceremonial-demonslaught-2026/">NECROMORBID – Ceremonial Demonslaught (2026)</a> pochodzi z serwisu <a href="https://kvlt.pl">KVLT</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>Możecie mnie nazwać słabeuszem, ale gdy trafiam na jakiekolwiek godne nawiązanie do kvltowej działalności <strong>Angelcorpse</strong> to zacieram ręce z radości. Taki był też pierwszy kontakt z nowym wydawnictwem <strong>Necromorbid</strong> pod tytułem <strong>Ceremonial Demonslaught</strong>. Album wydany został przez rodzimą <strong>Godz Ov War Productions</strong> dokładnie 17 kwietnia tego roku.</p>
<p>Metal ekstremalny ma się dobrze w ostatnim czasie. Trend przeniósł się wyraźnie w stronę gruzu i starej szkoły, ale najważniejsze, że nadal na brutalny cios jest popyt. Rejony działalności <strong>Necromorbid</strong> to nie są klimaty, w jakich nurzam się dnia każdego. Lubię ekstremum, jednakże war metal i jego pogranicza omijam. Tego stuffu zrobiło się zbyt wiele, a kapelom wydaje się, że skoro chcą grać prymitywnie, to nie muszą potrafić obsługiwać instrumentów. <strong>Ceremonial Demonslaught</strong> jest w moim uznaniu ich przeciwieństwem. Czterdzieści minut nagranej tu smoły ma wysoką gęstość i skomponowane jest tak, by zapewnić odpowiednie urozmaicenie rzezi.</p>
<p>Ta zaczyna się od pierwszych sekund albumu. Krótkie, minutowe intro wprowadza piekło, a rozpoczynająca rzyg <strong>Perverted Abhorrence</strong> <strong>Domain</strong> pięknie wciąga w świat satanicznego podziemia. Blastowy atak, „złe” riffy i chropowaty wrzask to główne atrybuty muzyki <strong>Necromorbid</strong> i jest tu tego zdecydowanie najwięcej. Na całe szczęście blasty to nie jedyny rytm znany perkusiście kryjącemu się za niezbyt oryginalną ksywą <strong>Bestial Desecrator</strong>. Poza zapierdalaniem na łeb na szyję pojawiają się tu złowieszcze zwolnienia (na przykład<strong> Evil Angelic Might</strong>) i średnie tempa w ilości dla mnie odpowiedniej, zapewniającej dynamikę oraz dobry odbiór całości. Nie jest to album dla mięczaków, nie da się przy tym hasać po łące z motylkami, ale ja słuchając go, bawię się dobrze. Co najlepsze, ciężko wybrać z zestawu kompozycje, które się wyróżniają.</p>
<p>Bluźniercy z <strong>Necromorbid</strong> nagrali album równy i wybijający kły na pełnej długości jego trwania. Natrafiłem na opinie, iż jest to album typowy i niewyróżniający się z tłumu czy nawet nudnawy. Ja się z takimi ocenami nie zgodzę, mi wchodzi dobrze. Możliwe, że dlatego, że nie rypię podobnych rzeczy każdego dnia po dwanaście godzin. Możliwe też, że dlatego że to bardzo dobra muzyka. Prawda na pewno leży gdzieś pośrodku, a ja, tak czy siak, wszystkim polecam. Zło zawarte na <strong>Ceremonial Demonslaught</strong> ocieka jadem i diabłem, wszystko się zgadza.</p>
<p>Artykuł <a href="https://kvlt.pl/muzyka/recenzje/necromorbid-ceremonial-demonslaught-2026/">NECROMORBID – Ceremonial Demonslaught (2026)</a> pochodzi z serwisu <a href="https://kvlt.pl">KVLT</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://kvlt.pl/muzyka/recenzje/necromorbid-ceremonial-demonslaught-2026/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>MARCIN LISIECKI – &#8222;Wznieciliśmy mrok. Historia mówiona polskiej sceny metalowej w latach 80. i 90.&#8221; (2026)</title>
		<link>https://kvlt.pl/muzyka/ksiazki/marcin-lisiecki-wzniecilismy-mrok-historia-mowiona-polskiej-sceny-metalowej-w-latach-80-i-90-2026/</link>
					<comments>https://kvlt.pl/muzyka/ksiazki/marcin-lisiecki-wzniecilismy-mrok-historia-mowiona-polskiej-sceny-metalowej-w-latach-80-i-90-2026/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Paweł Lach]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 31 Oct 2026 17:03:22 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Książki]]></category>
		<category><![CDATA[2026]]></category>
		<category><![CDATA[black metal]]></category>
		<category><![CDATA[death metal]]></category>
		<category><![CDATA[doom metal]]></category>
		<category><![CDATA[Hard Rock]]></category>
		<category><![CDATA[Heavy Metal]]></category>
		<category><![CDATA[książka]]></category>
		<category><![CDATA[książki muzyczne]]></category>
		<category><![CDATA[Marcin Lisiecki]]></category>
		<category><![CDATA[monagrafia muzyczna]]></category>
		<category><![CDATA[polski metal]]></category>
		<category><![CDATA[recenzja]]></category>
		<category><![CDATA[review]]></category>
		<category><![CDATA[thrash metal]]></category>
		<category><![CDATA[Wydawnictwo Krytyki Politycznej]]></category>
		<category><![CDATA[Wznieciliśmy mrok]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://kvlt.pl/?p=366921</guid>

					<description><![CDATA[<p>Wznieciliśmy mrok – ten piękny oksymoron wraz ze zgrzebną, ale sugestywną okładką z pewnością przyciągnie uwagę czytelników oczekujących dreszczyku emocji. Podtytuł z&#8230;</p>
<p>Artykuł <a href="https://kvlt.pl/muzyka/ksiazki/marcin-lisiecki-wzniecilismy-mrok-historia-mowiona-polskiej-sceny-metalowej-w-latach-80-i-90-2026/">MARCIN LISIECKI – &#8222;Wznieciliśmy mrok. Historia mówiona polskiej sceny metalowej w latach 80. i 90.&#8221; (2026)</a> pochodzi z serwisu <a href="https://kvlt.pl">KVLT</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>Wznieciliśmy mrok – ten piękny oksymoron wraz ze zgrzebną, ale sugestywną okładką z pewnością przyciągnie uwagę czytelników oczekujących dreszczyku emocji. Podtytuł z kolei, Historia mówiona polskiej sceny metalowej w latach 80. i 90., skutecznie podpowie metalom, że są główną grupą odbiorców tej podarowanej nam przez przez <strong>Wydawnictwo Krytyki Politycznej</strong> książki. Czy aby na pewno?</p>
<p>Już na wstępie zaznaczyć trzeba, że nie jest to jedna z wielu monografii muzycznych i muzyka metalowa nie jest tu – paradoksalnie – głównym obiektem wiwisekcji, a raczej zjawiska społeczne narosłe wokół niej. <strong>Marcin Lisiecki</strong>, filozof i antropolog społeczny związany z Wydziałem Humanistycznym UMK w Toruniu, badacz popkultury oraz historii i społecznych uwarunkowań muzyki metalowej w Polsce, spojrzał na rodzimą scenę okiem wyposażonym w szkiełko nauk społecznych. Ale uspokajam jednocześnie tych, którzy pochopnie zaczęli kręcić nosem. Omawiana publikacja nie jest jakimś suchym, pozbawionym ikry naukowym czy może para-naukowym tworem, dalekim od szczerości i środowiskowego zrozumienia. Po pierwsze, <strong>Marcin Lisiecki</strong> sam jest fanem metalu (nieortodoksyjnym) i pewne przynajmniej aspekty bycia metalem przerobił na własnej skórze. Przedstawia się zresztą czytelnikom we wstępie, opisując własne młodzieńcze doświadczenia. Po drugie, książka <em><strong>Wznieciliśmy mrok</strong></em>, spełniając wszelkie wymogi popularnonaukowe, a nawet naukowe (metody badawcze, bibliografia, przypisy itd.) jest dziełem od fana dla fanów, w dodatku przyjemnym w lekturze i w żadnym momencie nie wykoncypowanym czy sztucznym.</p>
<p>Autor oddaje tu głos swoim rozmówcom – przede wszystkim znanym ze sceny metalowej muzykom, ale też organizatorom imprez, fanom, działaczom itd. Ich wypowiedzi są oczywiście subiektywne w swych indywidualnych ocenach, niemniej liczne i kompetentne grono przepytywanych pozwala stworzyć pewien rzetelny obraz omawianego problemu, a <strong>Lisiecki</strong> – zgodnie ze swą badawczą rolą – poszukuje pewnych uprawnionych uogólnień i sedna zjawisk. Dla ludzi zaprawionych w bojach i doskonale pamiętających scenę z tamtych lat, nie musi to być nic odkrywczego, ale pewna systematyzacja zawsze się przydaje. Trud dotarcia do informacji, który podjął Lisiecki, pozwolił stworzyć szeroki, ale i konkretny obraz zjawiska, jakim była muzyka metalowa w latach 80. i 90., gdy Polska u schyłku PRL-u i początków kapitalizmu była tworem swoistym pod względem politycznym, ekonomicznym i społecznym, a zatem też kulturowym i subkulturowym. Bo przecież wiele zjawisk łączy fanów metalu pod każdą szerokością i długością geograficzną, ale są względy różnicujące, wynikające ze specyficznych możliwości i ograniczeń. Kto pamięta te czasy, ten wie. A kto pozna je z tej książki, tudzież innych źródeł, nie zawsze uwierzy.</p>
<p><strong>Lisiecki</strong> układa zgrabnie swoją opowieść dzięki tematycznym rozdziałom. A zatem przyjdzie nam posłuchać opowieści – wszak to historia mówiona – dotyczących genezy zjawiska na polskiej ziemi, poprzez miejsca prób i koncertów, tape trading, festiwale, a skończywszy na przepychankach z milicją i wojowaniem z klerem. Metale nigdy nie mieli łatwo, a w krajach bloku socjalistycznego już na pewno. Zdaje się jednak, że właśnie ta specyfika życia w kraju pełnym niedoborów ukształtowała rodzimą scenę, scalała ją i hartowała, czasem też pozbawiała złudzeń. Jak słusznie zauważa autor, analizując wypowiedzi rodzimych muzyków: „podziemie” nie było abstrakcyjną ideą, lecz praktyczną siecią wzajemnych zaproszeń, przysług i lojalności, która umożliwiała granie koncertów bez zaplecza finansowego. Ujmując to z perspektywy antropologicznej, był to system wymiany darów – oparty nie tyle na pieniądzu, ile na zaufaniu, reputacji i wzajemności.</p>
<p>Bardzo ciekawie prezentują się tutaj też ilustracje. Na czarno-białą wkładkę złożyły się archiwalne fotografie, plakaty, wnętrza zinów i kaset – to również sentymentalne spojrzenie na pewne czasy i antropologiczne źródło, które można analizować na wiele sposobów. Na początku książki znalazł się także pełny spis osób (niektórzy zastrzegli sobie anonimowość), a dodany na koniec Indeks nazwisk i nazw zespołów pozwala skutecznie odnaleźć konkretne informacje. To – wraz ze wspomnianą bibliografią – dobry punkt zaczepienia dla kolejnych opracowań, prac magisterskich czy artykułów popularyzatorskich. Sam jako student Wydziału Nauk Społecznych Uniwersytetu Śląskiego próbowałem przed dwoma dekadami analizować – w skromniejszej skali – omawianą we <em><strong>Wznieciliśmy Mrok</strong></em> tematykę. Gdybym dziś to robił, mógłbym się solidnie wesprzeć na książce <strong>Marcina Lisieckiego</strong>. Doceniam zatem wagę podobnych publikacji, bo są przydatne i pozwalają usystematyzować naszą wiedzę.</p>
<p>Ale zaznaczam raz jeszcze – mimo wykorzystania pewnych badawczych narzędzi jest to przede wszystkim książka „do czytania”. Starzy powspominają, a młodzi nauczą się czegoś nowego o ludziach i czasach. A że trudne czasy kształtują silnych i ciekawych ludzi, ich opowieść jest wciągająca. Metal w latach 80. i 90. był pewnym fenomenem – a w Polsce szczególnie. <em><strong>Wznieciliśmy Mrok</strong></em> to ważny wielogłos w temacie, skreślony z trochę innej perspektywy.</p>
<p><a href="https://krytykapolityczna.pl/wydawnictwo/" target="_blank" rel="noopener"><strong>Wydawnictwo Krytyki Politycznej</strong></a></p>
<p>Artykuł <a href="https://kvlt.pl/muzyka/ksiazki/marcin-lisiecki-wzniecilismy-mrok-historia-mowiona-polskiej-sceny-metalowej-w-latach-80-i-90-2026/">MARCIN LISIECKI – &#8222;Wznieciliśmy mrok. Historia mówiona polskiej sceny metalowej w latach 80. i 90.&#8221; (2026)</a> pochodzi z serwisu <a href="https://kvlt.pl">KVLT</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://kvlt.pl/muzyka/ksiazki/marcin-lisiecki-wzniecilismy-mrok-historia-mowiona-polskiej-sceny-metalowej-w-latach-80-i-90-2026/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>NAMATORN &#8211; „demoNzarazy” (2026)</title>
		<link>https://kvlt.pl/muzyka/recenzje/namatorn-demonzarazy-2026/</link>
					<comments>https://kvlt.pl/muzyka/recenzje/namatorn-demonzarazy-2026/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Brzeźnicki]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 30 Oct 2026 16:54:30 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Recenzje]]></category>
		<category><![CDATA[2026]]></category>
		<category><![CDATA[death metal]]></category>
		<category><![CDATA[NAMATORN - demoNzarazy]]></category>
		<category><![CDATA[old-school death metal]]></category>
		<category><![CDATA[recenzja]]></category>
		<category><![CDATA[review]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://kvlt.pl/?p=368232</guid>

					<description><![CDATA[<p>Namatorn to świeża nazwa choć sam skład z młodzików złożony nie jest. Trio prowadzone przez Damona nagrało swój debiutancki materiał wiosną tego&#8230;</p>
<p>Artykuł <a href="https://kvlt.pl/muzyka/recenzje/namatorn-demonzarazy-2026/">NAMATORN &#8211; „demoNzarazy” (2026)</a> pochodzi z serwisu <a href="https://kvlt.pl">KVLT</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><strong>Namatorn</strong> to świeża nazwa choć sam skład z młodzików złożony nie jest. Trio prowadzone przez <strong>Damona</strong> nagrało swój debiutancki materiał wiosną tego roku, został on zatytułowany <strong>demoNzarazy</strong> i ukazał się nakładem własnym.</p>
<p>Gdy dostałem płytę z tą demówką, moje myśli momentalnie cofnęły się do czasów z początku lato 00. Okładka, skład, wykonanie grafik, a jak się później okazało, i samo brzmienie utrzymane są na poziomie charakterystycznym dla tego okresu. Ma to swój urok, bo ciężko już dzisiaj o taką surowiznę. Demo to składa się z pięciu kompozycji i trzech intr, co daje niecałe czternaście minut muzyki. Wydaje mi się, że jest to odpowiedni czas na „przedstawienie” się światu i zmierzenie się z pierwszymi próbami nagrań studyjnych. Słuchając tej krótkiej płyty, jestem zdania, że pójście w demo, a nie od razu w longa było dobrym posunięciem. Surowy i dosyć zwierzęcy charakter kompozycji w takiej materii staje się atutem, a – dajmy na to – czterdzieści minut mielonki w takim stylu mogłoby zmęczyć.</p>
<p>Z czym więc mamy tu do czynienia? Z death metalem. Prostym, ciężkim i stylizowanym na stare czasy. Pierwsza kompozycja, <strong>Ostatnie</strong> <strong>Tchnienie</strong>, przywołuje klimat wolnych wałków od<strong> Mortician</strong> z naciskiem na <strong>Zombie Apocalypse</strong>. Ciężki riff, prosty rytm i niskie wokale to główne składowe tej kompozycji. Później pojawiają się obowiązkowe, szybkie podwójne stopy i przyśpieszenie, ale ciężar jest tu głównym podmiotem. Jest to też w moim uznaniu najlepsza kompozycja z całości. Tu zwierzęca bezpośredniość wypada najlepiej i bez pudła. W kolejnych utworach czasami pojawia się jakiś toporny czy, nazwijmy to, kwadratowy patent, a <strong>Ostatnie Tchnienie</strong> dowozi w pełni, co należy, i w tym kierunku radziłbym zespołowi iść w przyszłości.</p>
<p>Za bardzo fajny pomysł uważam użycie fragmentów wiersza <strong>Ciche Dziecię</strong> autorstwa <strong>Franciszka Morawskiego</strong>. Wersy ubrane w damskie głosy nadają całości uduchowiony i wręcz pogański klimat. Spina to dobrze polskojęzyczną całość liryczną i pokazuje, że muzycy chcą w swej twórczości pokazać coś więcej niż samą brutalność.</p>
<p><strong>DemoNzarazy</strong> pokazuje <strong>Namatorn</strong> jako band z ciekawym pomysłem na siebie. Może nie jest to do końca projekt pełny i gotowy, ale jest w nim coś, nad czym warto popracować. Zauważam tu pasję i chęć zaspokojenia głodu grania u muzyków, którzy są fanami metalu od wielu lat. Jestem ciekaw jak się to wszystko rozwinie w przyszłości.</p>
<p>Artykuł <a href="https://kvlt.pl/muzyka/recenzje/namatorn-demonzarazy-2026/">NAMATORN &#8211; „demoNzarazy” (2026)</a> pochodzi z serwisu <a href="https://kvlt.pl">KVLT</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://kvlt.pl/muzyka/recenzje/namatorn-demonzarazy-2026/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
