Cryptopsy

Artykuł Cryptopsy, Terror, Vulvodynia – Kraków (30.06.2026) pochodzi z serwisu KVLT.

Ich pierwszym wydawnictwem jest dwuutworowa EP-ka „Morbid Purulence”, wypełniona oldschoolowym death metalem z wyraźnie wyczuwalną doomową nutą. W muzyce Recremation pobrzmiewają echa takich formacji jak Grave, Incantation, Demigod czy kultowy Rottrevore, ale całość nie sprawia wrażenia bezmyślnego kopiowania klasyków. To przede wszystkim masywny, zgniły i przytłaczający death metal, oparty na ciężkich riffach, wolniejszych partiach i cmentarnej atmosferze.

Na „Morbid Purulence” znalazły się dwa utwory: tytułowy „Morbid Purulence” oraz „Ritualistic Bone Grinding”, które razem tworzą nieco ponad osiem minut bezkompromisowego grania. EP-ka ukazała się niezależnie w lipcu 2026 roku i stanowi zapowiedź pełnowymiarowego debiutu, nad którym zespół obecnie pracuje.

Artykuł RECREMATION prezentują debiutanckie EP „Morbid Purulence” pochodzi z serwisu KVLT.

Historia zespołu sięga końcówki 2022 roku, kiedy jego członkowie rozpoczęli działalność pod nazwą Immunity. Skład grupy ustabilizował się w lutym 2024 roku. W tym samym czasie muzycy przyjęli nazwę Morbithal, pod którą funkcjonują obecnie.

Twórczość poznańskiej formacji wyrasta z death i thrash metalu, chociaż sami muzycy podkreślają, że nie zamierzają ograniczać się sztywnymi ramami gatunkowymi. Wśród swoich najważniejszych inspiracji wymieniają takie zespoły jak Death, Slayer, Morbid Angel, Kat, Vader oraz Sepultura.

Pierwsze podejścia do zarejestrowania debiutanckiego materiału Morbithal podjął w pierwszej połowie 2025 roku. Dwie początkowe próby nie przyniosły jednak oczekiwanego rezultatu. Właściwa sesja nagraniowa rozpoczęła się dopiero późną jesienią 2025 roku w Tetra Wave Studio i dobiegła końca na początku następnego roku. Studio zajmujące się między innymi rejestracją, edycją, miksem i masteringiem ma w swoim portfolio nagrania takich wykonawców jak Morrath, Damnation of Gods, Sothoris, Kaozm czy Across the Void.

Na„Rid Us of Our Human Waste” znalazło się osiem kompozycji. Całość trwa nieco ponad 25 minut, a w utworze„Meaning of Life” gościnnie wystąpił Methal z zespołu Empty Playground.

Tracklista:

1. Forces of Enthropy
2. Revenge
3. Use the Slave
4. Gates of Chaos
5. Meaning of Life
6. Enter the…
7. Devil’s Realms
8. Morbithal

Artykuł MORBITHAL wydał debiutancką EPkę „Rid Us of Our Human Waste” pochodzi z serwisu KVLT.

Na debiucie za partie perkusji odpowiadał legendarny Paweł „Pavulon” Jaroszewicz (Hate, Decapitated, Antigama, Vltimas), natomiast miks i mastering wykonał Paweł „Janos” Grabowski. Album spotkał się z pozytywnym odbiorem fanów ekstremalnego grania i pozwolił zespołowi zaznaczyć swoją obecność na krajowej scenie.

Po trzech latach od premiery debiutanckiego krążka „Procreation Of God„, polski deathmetalowy GODSLUT powraca z nowym materiałem. Zespół zaprezentował właśnie utwór „Stifled”, będący pierwszą zapowiedzią nadchodzącego albumu The Art Of Deconstruction, który ukaże się na początku września nakładem Selfmadegod Records.

O genezie nowego singla opowiedział gitarzysta i wokalista grupy, Krzysiek Śniadecki:

„Szczerze mówiąc, wszystko zaczęło się jako demo nagrane na gitarze, którą pożyczyłem od Huberta Więcka. Dwa lata później przerobiłem to na pełnoprawny utwór i oto on”.

Posłuchaj singla „Stifled”:

Artykuł GODSLUT prezentuje singiel „Stifled”. Drugi album „The Art Of Deconstruction” we wrześniu pochodzi z serwisu KVLT.

Terrordome

Hate

Warbell

Damnation

Magoth

Synapsa

Elektrytuał

Artykuł Czarne Rewiry – Dzień 2 (25.07.2026) pochodzi z serwisu KVLT.

Okrütnik

Halny

Lilla Veneda

Garota

Atonement

Mansvara

Christ Agony

Artykuł Czarne Rewiry – Dzień 1 (24.07.2026) pochodzi z serwisu KVLT.

Rezn – „Cycles in the Infinite Dream”

Amerykański Rezn od kilku lat buduje sobie mocną pozycję w świecie psychodelicznego doom i stoner metalu. Najnowszy album „Cycles in the Infinite Dream” zapowiada kolejną dawkę hipnotycznych riffów, rozbudowanych kompozycji i kosmicznego klimatu. To jedna z najciekawszych propozycji tygodnia dla fanów ciężkiego, ale jednocześnie bardzo klimatycznego grania.

Viscera/// – „4: ⁠Assets for Psychedelic Warfare”

Włoski projekt Viscera/// to jedna z bardziej osobliwych pozycji w dzisiejszym zestawieniu. Zespół, który zaczynał od goregrindowych rejonów, od lat eksploruje znacznie bardziej transowe, ciężkie i eksperymentalne obszary sludge’u, drone’u oraz post-metalu. „4: ⁠Assets for Psychedelic Warfare” powinien zainteresować słuchaczy lubiących duszny, psychodeliczny ciężar, niepokojącą atmosferę i granie wymykające się prostym gatunkowym szufladkom.

Sallow Moth – „Hydrophilous Brood”

Miłośnicy progresywnego death metalu powinni zwrócić uwagę na nową płytę Sallow Moth. „Hydrophilous Brood” ma szansę zainteresować słuchaczy poszukujących technicznej precyzji, nieoczywistych struktur kompozycyjnych oraz ambitnego podejścia do ekstremalnego metalu.

The Vicious Head Society – „Call of the Void”

Irlandzki projekt The Vicious Head Society powraca z albumem „Call of the Void”. Fani progresywnego metalu mogą spodziewać się rozbudowanych aranżacji, wirtuozerskich partii gitarowych i dużej dawki nowoczesnego podejścia do gatunku.

Ripper – „Towards Rebirth”

Chilijski Ripper od lat konsekwentnie dostarcza bezkompromisowy death/thrash metal. Nowe wydawnictwo „Towards Rebirth” powinno przypaść do gustu wszystkim fanom klasycznego, agresywnego grania spod znaku wczesnego Sepultury, Kreatora czy Demolition Hammer.

Faustian – „Parable of the Sewer”

Dla wielbicieli black metalu interesującą premierą może okazać się „Parable of the Sewer” autorstwa Faustian. Tytuł oraz stylistyka sugerują mroczną, surową i brudną odsłonę gatunku, której daleko do mainstreamowych produkcji.

Into Darkness – „Route to the Outer Side”

Połączenie death i doom metalu nigdy nie wychodzi z mody. Into Darkness prezentuje album „Route to the Outer Side”, który powinien zainteresować fanów monumentalnych riffów, ciężkich temp oraz przytłaczającej atmosfery.

Crusade of Bards – „Tales of Distant Worlds”

Na liście nie mogło zabraknąć czegoś dla sympatyków bardziej melodyjnych odmian metalu. Włoski Crusade of Bards wraca z symfoniczno-metalowym albumem „Tales of Distant Worlds”, który powinien przypaść do gustu słuchaczom Nightwish, Epiki czy Xandrii.

Marco Garau’s Magic Opera – „The Final Flight”

Fani power metalu otrzymują dziś kolejną interesującą premierę. Marco Garau’s Magic Opera prezentuje „The Final Flight”, album zapowiadający sporą dawkę epickich melodii, symfonicznych aranżacji i fantasy-metalowego rozmachu.

Caelestia – „Revelations in Black”

Na zakończenie zestawienia warto wspomnieć o Caelestia. Album „Revelations in Black” łączy elementy symfonicznego gotyku z melodyjnym death metalem, oferując bardziej mroczne i atmosferyczne spojrzenie na współczesną muzykę metalową.

To oczywiście tylko niewielki wycinek premier zaplanowanych na 24 lipca 2026 roku. Na dzisiejszej liście wydawnictw znalazły się również nowe materiały takich wykonawców jak Heretic, Krishna’s Cult, Vera Lux, Calyss, Profane Burial, Heretic Cult Redeemer, Kalmismua, Opus Tenebrae czy Coven Japan. Warto samodzielnie przejrzeć pełną listę premier, bo każdy piątek przynosi kolejne metalowe odkrycia.

Artykuł Piątkowe Premiery Płytowe (24.07.2026): VISCERA///, RIPPER i osiem innych płyt, których warto posłuchać pochodzi z serwisu KVLT.

Trochę się pozmieniało w obozie Mastectomy. Do Adama – dotąd jednoosobowej orkiestry – dołączył Shaun „Chaotic” Black na bębnach, który zajął się też masteringiem. Co dwie głowy to nie jedna, a i zagrać można na cztery ręce. Efekt dźwiękowy jest tu porażający i jak na niezależny, podziemny zespół naprawdę konkretny. Mastectomy młóci dźwięki spod znaku brutal death metalu bez wytchnienia – to jak precyzyjne cięcie brzeszczotem po bebechach. Nie wiem, czy to najlepszy materiał formacji (miałbym inny tym w kwestii Opus Magnum), ale chyba najbardziej bezkompromisowy. Słuchacz dostaje serią z ciężkiego karabinu maszynowego i musi się czuć przytłoczony tymi uderzeniami, które z rzadka tylko zwalniają – nigdy jednak riffy nie schodzą z wagi ciężkiej. Szybkie tempa, spora dawka energii, wściekłe wokale doskonale się zazębiają, choć w tej dawce mogą przyprawić o zawrót głowy. Wszystko to powinno spodobać się miłośnikom stylu, a tym, którzy wolą większe zniuansowanie/zróżnicowanie, może spędzić sen z powiek, bo Mastectomy nie planuje do swojej palety krwawych kolorów dołożyć zbyt wielu odcieni. Ale kto by chciał po Mass Murder Gospel spać?

Adam Nowak trzyma się na najnowszej płycie obranej wcześniej ścieżki tematycznej. Otrzymaliśmy ponownie serię opowieści o masowych zbrodniach i ich sprawcach. Nie odmówiłem sobie tej (nie)przyjemności i poczytałem o krwawych dokonaniach Cho Seung-Huia, Thomasa Hamiltona, Michaela Roberta Ryana czy Anatolija Onoprijenko. Oczywiście, jeśli ktoś nie chce utracić wiary w ludzkość (są jeszcze tacy, którzy się jej trzymają?), to nie polecam zgłębiania tej dziedziny wiedzy. Z drugiej strony udawanie, że na świecie nie brak potworów w ludzkiej skórze, byłoby naiwnym gestem względem okrutnej rzeczywistości. Nie jest to po prostu płyta dla wszystkich – jej muzyczna i liryczna zawartość to jak setka spirytusu przyjęta jednym haustem na pusty żołądek i to bez popitki. Większość zwróci przyjętą w ten sposób dawkę.

Czy jest w ogóle sens w babraniu się w podobnej tematyce? Czy sztuka, nawet brutalna, nie powinna nieść choć odrobiny nadziei? Cóż, każdy słuchacz sam wybiera i może po prostu uciec, nie podjąć próby intymnego, odrażającego kontaktu. Przynajmniej istnieje taka możliwość – a to też pocieszenie.

Jak mniemam, Mastectomy będzie swoją brutalną krucjatę kontynuować. Na (nie)szczęście bohaterów kolejnych rozdziałów nie brakuje.

Artykuł MASTECTOMY – „Mass Murder Gospel” (2025) pochodzi z serwisu KVLT.

Ordh to horda pochodząca ze Stanów Zjednoczonych. Skład powstał na bazie prog metalowego Barishi, po jego rozpadzie głównodowodzący Graham Brooks postawił na świeży start i zebrał nowy skład, wymyślił nową nazwę oraz przebudował swoje podejście do hałasu. Efektem tego jest debiut Ordh, który oczarował mnie od pierwszego odsłuchu. Blind In Abyssal Realms to podróż i wyzwanie. Pięć kompozycji składających się na ponad czterdzieści minut muzyki to nie jest łatwy chleb –aby poznać w pełni zawartość płyty trzeba poświęcić sporo czasu i uwagi. Metal tu nagrany jest złożony, urozmaicony, oparty na przeciwstawnościach. Przegryzienie się przez zawiłe aranże nie jest łatwe, ale mi dawało przyjemność. W czasach, gdy większość muzyki pozbawiona jest duszy i drugiego dna, rzadko się trafia perełka, w którą trzeba włożyć energię, by ją poznać, a potem poczuć satysfakcję.
Utwory w swej złożoności mieszczą wiele wpływów, wiele odmiennych klimatem partii, które się przeplatają bardzo płynnie. Odnajdziemy tu miks brutalnego, zgruzowanego death metalu z akustycznymi partiami, doom metalem, progresywnymi melodiami i solówkami, oraz wszędobylskim klimatem. Nad całością unosi się mroczny klimat, który charakteryzuje i spina całość w jeden, potężny monolit. Ciężko mi tę muzykę do czegoś bezpośrednio porównać, czasami słyszę tu echa brutalnych partii Opeth, niektórzy pewnie usłyszą tu również Blood Incantation. Ja głównie słyszę muzykę, której oryginalny styl bez problemu jest w stanie zainfekować umysł słuchacza.
Album świetnie się zaczyna – rozbudowanym i stopniowo narastającym Apis Bull. Myślę, że byłem już kupiony po około trzech pierwszych minutach. Album rozpoczynający się w taki sposób nie ma szans okazać się słabeuszem. Klimat, głębia, piękne melodie, a potem agresja i głęboki growl Jonathana Héberta. Muszę przyznać, że muzycy Ordh to mistrzowie przeciwstawiania piękna z blastowaniem i chaotycznymi riffami. Gdzieś w tym pozornym chaosie odnajduję totalny spokój.

Świetnym wykończeniem płyty jest też jego okładka, która dobrze nastraja do odsłuchu. Wykonał ją Paolo Girardi, który w moim uznaniu dobrze utkał w swoim dziele wspomniany chaos i piękno.

Blind In Abyssal Realms to krążek optymalny, pozbawiony według mnie słabości. Jest to start z poziomu, który ciężko będzie zespołowi przebić. Płyta na pewno daje wiele możliwości rozwoju, ale zrobienie kolejnego kroku z takim sukcesem, jak na debiucie, będzie wyzwaniem ogromnym.

Artykuł ORDH – „Blind In Abyssal Realms” (2026) pochodzi z serwisu KVLT.

Tak, ten split to nie przelewki. Niecałe pół godziny rąbanki w postaci czystego mroku i bluźnierstwa. Nie będę robił tu tajemnicy, że unholy metal nie jest moim pierwszym wyborem wśród ekstremalnych odmian metalowego draństwa. Często wręcz go omijam bo kapele próbują wcisnąć pseudokvltowe rzeczy, a w moim uznaniu w taki sposób nadrabiają braki w umiejętnościach. Jestem zdania, że prymitywnie czy prostolinijnie trzeba potrafić zagrać, i tu oba projekty sprawdzają się bez pudła.
Na pierwszy strzał lecą kompozycje od Trance of the Undead. Ten jednoosobowy projekt wprowadza iście grobowy, spływający smołą klimat. Utwory są nieskomplikowane, ale natchnione mrokiem. Pierwsza, dziewięciominutowa kompozycja Retribution for the Dead (Astral Punishment) wprowadza na dodatek sample zapożyczone z filmu Ostatnia Fala (1977 reż. Peter Weir), kreując wyżyny piekielnego zła. Odbieram tę część splitu jako równie brutalną, co uduchowioną.
Wraz z numerem trzy swoją diabelską obecność oznajmia Chaos Perversion. Chilijscy metale nie mają zamiaru pozwolić na dominację poprzedzającego ich wykon materiału i serwują piekło na swój własny sposób. Jest to niskostrojony, prymitywny black/death metal bardzo zakorzeniony w war metalowych załogach typu Blasphemy. Gruzujące gitary do spółki z mrocznymi klawiszami nadają całości czysto satanicznego kształtu, a górujące nad całością szaleńcze wokale Daniela Harmosilla są świetnym wykończeniem tego opętanego stuffu.

Trance of Perversion to zaskakująco spójny materiał. Obie hordy grają po swojemu, a jednak dopełniają się symbiotycznie. Podmiotem całości jest mrok, zło najczystszej próby. Zadziwia mnie tu, że w tak brutalnych utworach udało się muzykom utrzymać ten horrorowy klimat. Ufam, że materiał ten znalazł już sporo fanów w naszym kraju, a jeżeli jeszcze nie dotarł do wszystkich maniaków smoły, to mam nadzieję, że ten tekst w tym pomoże. Warto sprawdzić.

Artykuł TRANCE OF THE UNDEAD/CHAOS PERVERSION – „Trance of Perversion” (2026) pochodzi z serwisu KVLT.