Zabierając się za recenzję imiennego debiutu Protean Shield miałem spore obawy. Widząc cover art albumu, byłem przekonany, że czeka mnie ciężka przeprawa z kolejnym bezpłciowym heavy/power metalem w plastikowym rynsztunku i rekwizytami z tektury.

W praktyce aż tak źle nie jest – 9 utworów składających się na 3 kwadranse muzyki to bardzo poprawne i miłe dla ucha granie z gatunku tych bardziej epickich, stawiających akcent na klimat i właściwe budowanie narracji.

Instrumentalnie jest więcej niż stosownie, mocny, niski wokal Harrisa Stampoulidisa nie wywołuje bólu uzębienia od nadmiaru słodyczy, kompozycje są całkiem ciekawe i nie nużą, jest jednak coś, co nie pozwala mi w pełni przekonać się do debiutanckiego krążka podopiecznych No Remorse Records.

Przy odsłuchu Protean Shield nie opuszcza mnie wrażenie, że zespół ma zaciągnięty do połowy hamulec ręczny i (świadomie, bądź też nie) serwuje swoje granie w nieco zbyt bezpiecznej, standardowej i odegranej od linijki konwencji, tłumiąc tym samym potencjał, który kompozycje miałyby szansę zdradzić przy nieco większej dozie mocy, zdecydowania i przebijającego się spomiędzy nich entuzjastycznego zacięcia.

Tym bardziej szkoda, bo zdarzają się na płycie naprawdę dobre melodie, zapadające w pamięć refreny, i okraszone technicznymi solówkami hiciarskie fragmenty – całość wyraźnie pozbawiona jest jednak wspomnianej kropki nad i.

Być może tę zespół będzie dopisywał na koncertach, za co szczerze trzymam kciuki. Do opisywanego albumu mój entuzjazm pozostaje jednak umiarkowany.