Sięga człowiek po kolejną pozycję ze stolika recenzenckich zaległości, patrzy na ecopack przyozdobiony generyczną okładką i myśli sobie: „no dobra, miejmy to już za sobą”. Płyta ląduje w odtwarzaczu, play i… jeb!

Już pierwsze melodie i riffy, z miejsca kojarzące się z dokonaniami death/doom metalowych klasyków z Paradise Lost, wywołują uśmiech na twarzy. Dalej jest co najmniej tak sama dobrze, w głowie pojawiają się takie nazwy jak Moonspell, My Dying Bride, Swallow the Sun, On Thorns I Lay, każdy numer buja bardziej od poprzedniego, a umiejętne połączenie chwytliwości i mięsiwa sprawia, że ciężko otrząsnąć się z zaskoczenia.

Tak właśnie prezentuje się album hiszpańskiej Golgothy, który okazuje się być.. EPką przekrojowo odświeżającą dotychczasowy dorobek grupy. Na 5 zgromadzonych na płycie numerów składa się jedna premierowa kompozycja oraz 4 nagrane od nowa kawałki z różnych okresów twórczości Hiszpanów.

Oprawiony w nowoczesną formę klasyczny i treściwy death/doom idealnie wpasował się w moje zimowe oczekiwania. Muszę koniecznie wgłębić się w całkiem bogatą (kilkanaście wydawnictw, w tym 4 duże płyty) i poturbowaną (30 lat działalności, poprzerywanych okresami stagnacji) historię tego składu. Czuję w kościach, że mogę znaleźć tam sporo dobrego.

Epka na takim poziomie jest tego najlepszą prognozą.

Ocena: 8/10