Choć na nadmiar nowej muzyki Black Altar, mimo gęsto ostatnio wydawanych splitów, narzekać specjalnie nie można, to również nie jest prawdziwym stwierdzenie, jakoby lider zespołu Shadow próżnował i urządzał sobie wakacje. Co rusz udziela się on w różnych projektach, a jednym z nich jest właśnie Hyl, w którym połączył siły z Rickiem Constantino (Krigere Wolf) oraz zapewne doskonale znanym Wam wszystkim perkusistą Krzysztofem Klingbeinem. Formacja w maju zaprezentowała swój ponuro zatytułowany debiutancki album Where Emptiness Is All, który miałem ostatnio okazję sprawdzić.

Jest to płyta krótka (trwa niewiele ponad pół godziny), lecz w tym czasie oferuje wystarczająco wiele, aby móc cieszyć się na myśl o ewentualnych kolejnych wydawnictwach wypuszczonych pod tym szyldem. Minutowe intro w postaci Pvrification udanie wprowadza w depresyjny klimat całości, a już od pierwszych dźwięków Into the Unknown słyszymy jak na dłoni, z czym Hyl się je – jest to black metal łączący skandynawską drugą falę z nieco „mglistą” melodyką. Kompozycja ta jest przy okazji najbardziej przebojową i po prostu najlepsza na krążku. Pozostałe wprawdzie zbytnio nie odbiegają od tego schematu, jednak pojawiające się tu i ówdzie znaczące zwolnienia oraz budujące klimat ambientowe wstawki nie pozwalają narzekać na brak urozmaicenia. Z drugiej strony ciężko narzekać na nudę w przypadku płyty, która składa się z zaledwie czterech klasycznych kawałków, minutowego intra oraz totalnie zbędnego pięciominutowego outra Under a Watching Sky.

Koniec końców Where Emptiness Is All jest dobrym, a dla tych miłujących krakowską Mgłę i jej podobne granie, pewnie nawet bardzo dobrym krążkiem, który jednak z racji swojej niewielkiej długości pozostawił mnie ze sporym niedosytem. Na pewno można było wrzucić tam jeszcze jeden, a może nawet dwa utwory – Panowie zdecydowali jednak inaczej. Ten niedosyt zazwyczaj świadczy jednak o tym, że się podobało, i tak też jest w tym przypadku. Myślę, że warto śledzić ten projekt.

Ocena: 7.5/10

Hyl na Facebooku