Przejdź do treści

NOISE RIVER – „Ruminations” (2026)

17

Choć ostatecznie wziąłem się za nią sporo po premierze, nowa płyta stonerowców z Noise River już od momentu zapowiedzi była wysoko na liście moich tegorocznych pozycji z kategorii „must-listen”. Dotychczasowymi dwoma wydawnictwami (EPka i album) wrocławianie zawiesili sobie poprzeczkę całkiem wysoko, do sprawdzenia ich drugiego pełniaka zasiadałem więc z niemałą ekscytacją.

Na wydanym w marcu Ruminations kapela wykonała stanowczy skręt w stronę bardziej bluesowych, psychodelicznych dźwięków. Ograniczenie liczby energetycznych stonerowych strzałów, które tak dobrze zespołowi wychodziły, traktuję jako główny minus tego materiału. Nie jest to jednak minus szczególnie ogromny, gdyż w tych klimatycznych, bardziej progresywnych klimatach Noise River na poprzednich wydawnictwach również bardzo dobrze się odnajdywali i nie inaczej jest tutaj. No i nie jest też tak, że energii całkowicie tutaj brakuje – otwierający album świetny, rasowo stonerowy 6&9&7 ma jej mnóstwo, i jest też skoczny elektroniczny przerywnik The Sun. Poza tym skupienie zostało położone na tę bardziej progresywną stronę twórczości zespołu, w której nie brakuje elementów space rocka. Najbardziej reprezentatywny pod tym względem jest Let’s Death, w którym zespół mistrzowsko łączy przestrzeń z psychodelą i progrechą, petardą jest też rozpoczynający się ciężko Graveyard of Wonder, który z czasem nabiera powietrza i zabiera słuchaczy w długą i ciekawą podróż. Kwintesencją stylu określanego przez Noise River jako „stoner fusion” jest również Akathisia, w której bywa szybko, bywa wolno i przez cały czas jest bardzo interesująco.

Żeby nie było, tym razem lista moich zażaleń jest dłuższa niż w przypadku poprzednich wydawnictw zespołu. Znacznie gorzej działa On Hallows’ Eve, w którym zespół skupia się na bluesie. Efekt końcowy jest niestety dość miałki i nieszczególnie porywający. Na pewno nie zostanę też fanem użycia przez chłopaków interludiów (The Hangman, The Death Bringer, The Magician), które w mojej opinii pojawiają się zbyt często i zbyt wiele do całości Ruminations nie wnoszą. Takim przerywnikiem mógłby być właśnie On Hallows’ Eve – myślę, że wtedy flow albumu byłby nieco lepszy. A już najlepszy byłby, gdyby zamiast tych czterech pozycji, na trackliście znalazła się kolejna w stylu otwieracza.

Drugi album Noise River nie jest krążkiem bezbłędnym, jednak mimo tego stanowi kolejne już potwierdzenie, że ten skład jest bardzo dobry w tym, co robi. Podoba mi się to ich stoner fusion, chociaż na pewno do lekkiej poprawy jest dynamika albumów. Ruminations pod tym względem wypada nieco gorzej niż ich pełnowymiarowy debiut, choć same kompozycje w większości są przynajmniej bardzo dobre. Tak czy siak – polecam i jak to zwykle w ich przypadku bywa, czekam na więcej.

 

 

 

OCENA: 8/10
Łukasz W.
(Visited 1 times, 16 visits today)