Tag Archives: 2017

Pancrectomy – „Insulin Induced Coma” (2017)

Insulin Induced Coma ma osiem minut i sześć numerów. Z czego pierwszy i ostatni to intro i outro. To jednoosobowy projekt Caluma Forresta, znanego głównie z Operation Cunt Destroyer i Shattered Horizon. Wydany został przez Rotten Music i jest albo dowcipem, albo … Więcej

Kategoria Recenzje | Tagi , , , , , , , , , | Leave a comment

Samael – „Hegemony” (2017)

Hegemonia, czyli przywództwo nad innymi – takim tytułem grupa Samael opatrzyła swoje jedenaste już dzieło, a musieliśmy na nie czekać aż sześć lat. Podobno wszystko przez poboczny projekt Xy, ale może ta przerwa między Lux Mundi, a tą płytą była … Więcej

Kategoria Recenzje | Tagi , , , , , , | Leave a comment

Throaat – „Reflections in Darkness” (2017)

Niespełna pięć lat zajęło nowojorskiej ekipie Throaat wydanie debiutanckiego pełnowymiarowego albumu. Droga do tego dokonania usłana była sześcioma mniejszymi wydawnictwami, w tym jednym live albumem i trzema epkami. Aż w końcu przyszedł czas na tak zwany longplay. Osiem potężnych prób, … Więcej

Kategoria Recenzje | Tagi , , , , , , , , , , , , , | Leave a comment

Hibagon – „Polyposmic” (2017)

Czy stoner i math rock mogą współgrać? Trudne pytanie, nie jestem zwolennikiem żadnej z tych opcji. Ten pierwszy odrzuca mnie względną stagnacją i zamknięciem gatunku, natomiast matematyka dużo więcej potrzebnego jej chaosu ma w wersji -core’owej. Dlaczego więc to mi … Więcej

Kategoria Recenzje | Tagi , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a comment

Profanity – „The Art Of Sickness” (2017)

Czy jest trudniejsza i bardziej skomplikowana odnoga metalu niż technical/progressive? Wątpię. Nie dość, że wymaga naprawdę sprawnego posługiwania się instrumentem, to kompozytorzy również mają pod górkę. Niemieckie Profanity wykazywało techniczne zapędy już na EP-ce sprzed czterech lat. The Art Of Sickness … Więcej

Kategoria Recenzje | Tagi , , , , , , , | Leave a comment